Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Βίας ο Πριηνεύς είναι ο «ανάδοχος»

Κύριε διευθυντά
Από παλιά εγνώριζα ότι το αρχαίο ρητό «Αρχή άνδρα δείκνυσι» προέρχεται από τον σοφόν της αρχαιότητος Πιττακόν τον Μυτιληναίον.

Εις το εγκυκλ. λεξικόν «Ηλιος», τόμος 10, σελ. 934, διαβάζουμε 16 ρητά του σοφού Πιττακού με την αντίστοιχη ερμηνείαν αυτών ως και του επίμαχου.

Εις το νεώτερον και αξιόλογον Λεξικόν της ελληνικής γλώσσας του καθηγητού Γ. Μπαμπινιώτη, σελ. 293, διαβάζουμε επίσης ότι το ρητόν αυτό είναι του σοφού της αρχαιότητος Βία του Πριηνέα. Σημειωτέον ότι εις το ίδιον εγκυκλ. λεξικόν, τόμος 4, σελ. 469, αναφέρονται ενδεικτικώς 33 ρητά αυτού μη συμπεριλαμβανομένου του ειρημένου.

Ενώπιον της αντιθέσεως αυτής, θεωρώ αφ’ ενός ότι οι επαΐοντες αρμόδιοι και υπεύθυνοι ερευνηταί θα πρέπει να είναι ολιγώτερον επιθετικοί ή μάλλον καθόλου προς την νέαν γενεάν ότι οι γνώσεις τους είναι ανεπαρκείς ή υστερούν εις αυτάς κ.λπ., αφ’ ετέρου εμείς οι παλαιότεροι και νεώτεροι να γνωρίσουμε την αληθή πατρότητα του επίκαιρου όσον και διδακτικού αυτού ρητού.

Ιωαννης Κ. Μεγαλογιαννης, Συντ. διευθυντής ΙΚΑ

Περί Αρχιτεκτονικής και ελληνικών ΑΕΙ

Κύριε διευθυντά
Την Τετάρτη, 30.5, και την Κυριακή, 3.6.2018, δημοσιεύσατε δύο άρθρα περί Αρχιτεκτονικής των κ. Απόστολου Λακασά και κ. Τζίνας Σωτηροπούλου.

Στο πρώτο εκ των άρθρων περιγράφεται μια μάλλον επουσιώδης διαφωνία της πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Πατρών με τον πρόεδρο της Αρχιτεκτονικής Σχολής Πατρών για την ερμηνεία των αντιφατικών εγγράφων που καθορίζουν –προσοχή εδώ– όχι το ακαδημαϊκό περιεχόμενο, αλλά την έδρα ενός νέου αλλά ήδη γνωστού μεταπτυχιακού προγράμματος-παραρτήματος, το οποίο η πιο διακεκριμένη ελληνική σχολή Αρχιτεκτονικής, η Αρχιτεκτονική Σχολή Πατρών, προσφέρει, με βάση την Αθήνα. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την αιτία της διαφωνίας, όταν η διεθνής πρακτική έχει αντιμετωπίσει το θέμα και όταν στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις της Ελλάδος λειτουργούν ήδη παραρτήματα πανεπιστημίων χωρίς γνωστά προβλήματα.

Στο ίδιο άρθρο αναφέρονται ακόμα τρία σημαντικά πράγματα, που κατά τη γνώμη μας αξίζουν περισσότερη προσοχή. Οτι αυτή η διεθνώς ανεγνωρισμένη σχολή αντιμετωπίζει ελλείψεις σε προσωπικό. Οτι αναζητά κονδύλια. Οτι ο υπουργός Παιδείας σχολιάζει με οξύτητα τα προβλήματα, τα οποία είναι αρμόδιος να λύσει ο ίδιος, καθώς τα ελληνικά πανεπιστήμια εξαρτώνται πλήρως από αυτόν.

Στο δεύτερο άρθρο περιγράφεται η αποτυχία της άλλοτε ισχυράς Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ Αθηνών να αξιοποιήσει την εξαιρετική ευκαιρία που της προσέφεραν οι επιμεληταί του ελληνικού περιπτέρου στη φετινή Venice Biennale. Το θέμα του περιπτέρου «Η Σχολή των Αθηνών» ήταν μια υπέροχη αφορμή προωθήσεως της σχολής, έστω και αποστερημένης των επιφανών καθηγητών της, αλλά ακόμη και της Αθήνας ως διεθνούς ακαδημαϊκής μητροπόλεως. Το κενό κάλυψε η δυναμική Α. Α. Σχολή του Λονδίνου με τη γενναιόδωρη υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση.

Τα δύο άρθρα αναφέρονται σε κάτι κρίσιμο για την επείγουσα αναγέννηση της υψηλότερης εκπαιδεύσεως στην Ελλάδα, για την οποία η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε την αφιλοκερδή πατριωτική βοήθεια πολλών ακαδημαϊκών της ελληνικής Διασποράς. Χρειάζεται επειγόντως έμφαση στην ουσία, πλήρης προσήλωση στην αξιοκρατία, ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας, επαρκής και προσεκτικώς κατευθυνόμενη χρηματοδότηση, αποφασιστική ανάληψη ευθύνης και ενεργοποίηση όλων των μερών. Οσο τα ελληνικά πανεπιστήμια κηδεμονεύονται από τους κυβερνώντες χωρίς να ενισχύονται τόσο οι άξιοι Ελληνες πανεπιστημιακοί θα παγιδεύονται σε αδιέξοδα και οι νέοι Ελληνες θα αδικούνται εφ’ όρου ζωής, χωρίς οι ολιγότερον άξιοι να διευκολύνονται να προοδεύσουν.

Mαρινα Δ. Δημακοπουλου, Αρχιτέκτων, Montréal
Ολβια Α. Δημητριου, Αρχιτέκτων, Washington, D.C.
Kαθ. Νικολας Ν. Πατρικιος, Αρχιτέκτων, Miami, FL.

Να μιλήσουμε, αλλά ψύχραιμα, για τον Γιάνη

Κύριε διευθυντά
Πραγματική έκπληξη! Δημοσιεύσατε άρθρο που αναφέρεται σε βιβλίο που συστηματικά σαμποτάρατε ως αναξιόπιστο και δημοσιεύατε εβδομαδιαία «επεισόδια» τον Ιούλη ’17 για πράγματα που ήταν διαθέσιμα στον αναγνώστη από τον προηγούμενο Μάρτιο. Για να μην πω τι λέγατε-λέτε για τον συγγραφέα του. Υποψιάζομαι ότι ακόμη το σνομπάρετε ως «αποκύημα φαντασίας».

Το άρθρο του κ. Γιανναρά (3ης Ιουνίου) πολύ ενδιαφέρον, αποτυπώνει το τέλμα που βρισκόμαστε, αλλά φοβάμαι ότι κάνει μια γενίκευση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Λέει «κάποιος τους, ο Βαρουφάκης...» εννοώντας από τους πολιτικούς (αυτό καταλαβαίνω συντακτικά), καταγγέλλει. Κι εδώ είναι η διαφορά. Ο Βαρουφάκης δεν είναι πολιτικός με την τρέχουσα έννοια του όρου (που κατακεραυνώνει ο κ. Γιανναράς) και αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά. Είναι πολιτικό ον μεν, αλλά άλλης «ράτσας», προσπάθησε (και προσπαθεί) να μεταφέρει κανόνες της ακαδημαϊκής ζωής στην πολιτική. Θα το καταφέρει; Κανείς δεν ξέρει.

Και αφ’ ης στιγμής φαίνεται ότι ο κ. Γιανναράς διάβασε το «adults», δεν μπορεί, τα βέλη του πρέπει να κατευθύνονται και σε πολιτικούς εκτός ελλαδικού χώρου· η πρόσφατη δήλωση του κ. Γιούνκερ, δηλαδή ότι το ’15 η Ευρώπη (διάβαζε Γερμανία) ποδοπάτησε την κυβέρνηση Τσίπρα, είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτά που περιγράφονται στο «adults». Οταν αυτά περιγράφονται από ελληνικά χείλη με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες (και αυτόπτες μάρτυρες που ανά πάσα στιγμή μπορούν να διαψεύσουν – κανένας δεν το έκανε, όσοι είπαν κάτι ψέλλισαν γενικολογίες, δεν τους αδικώ, δεν μπορούν να χωνέψουν ότι ένας outsider τούς την έφερε και βγάζει στη φόρα πράγματα που δεν τα είχαν για το «πόπολο»), απορρίπτονται μετά βδελυγμίας. Οταν όμως λέγονται από «εταιρικά» χείλη έχουν «αξία» (δες επίσης δηλώσεις Γερούν όταν αποχώρησε, άτομο που έβαλε στο βιογραφικό του τίτλο σπουδών που δεν είχε!). Αυτά όμως είναι ιστορία, αλλά το ζητούμενο παραμένει αναπάντητο: ποιος τελικά αποφασίζει για το πώς θα κυβερνηθεί μια χώρα;

Μιχαλης Αποστολοπουλος

Τα πολλά πρόσωπα του αλυτρωτισμού

Κύριε διευθυντά
Η ονομασία του κράτους των Σκοπίων Ilindenska απορρίφθηκε από το σύνολο του πολιτικού κόσμου με το επιχείρημα ότι εμπνέει αλυτρωτικές τάσεις. Η επανάσταση την ημέρα εορτής του Αγίου Ηλία (Ilinden) ήταν μία γενναία και παράτολμη πράξη των Βουλγάρων, η οποία πνίγηκε στο αίμα όχι μόνο των Βουλγάρων αλλά και Ελλήνων και Αρμενίων. Θεωρείται εθνικό ιστορικό σύμβολο από τους Σκοπιανούς και του Βουλγάρους και εορτάζεται πανηγυρικώς κάθε χρόνο. Το όνομα λοιπόν Ilindenska λόγω του συμβολισμού του, ασφαλώς περιέχει αλυτρωτικά μηνύματα και το γεγονός αυτό μαζί με το σύνταγμα που μιλάει για το όνειρο της μεγάλης Μακεδονίας δημιουργούν ένα μείγμα ισχυρού αλυτρωτισμού. Τι σημαίνει όμως σήμερα ισχυρός αλυτρωτισμός στο βαλκανικό περιβάλλον; Η κλασική μέθοδος πραγματοποίησης του αλυτρωτισμού με στρατιωτικά μέσα και πόλεμο δεν είναι δυνατή ακόμη και για ισχυρά κράτη όπως η Τουρκία. Αλλά ούτε τη σύγχρονη μορφή αλυτρωτισμού δεν μπορούν να εφαρμόσουν οι Σκοπιανοί γιατί δεν έχουν τα «προσόντα». Ο αλυτρωτισμός στη σύγχρονη εποχή επιτυγχάνεται κυρίως με οικονομικο-πολιτισμική και θρησκευτική διείσδυση και επικράτηση. Η Τουρκία η οποία στερείται πολιτισμικών «προσόντων» προσπαθεί να διεισδύσει ενισχύοντας τον Ισλαμισμό όπου μπορεί. Η Ελλάδα είχε μεγάλη παρουσία στα Βαλκάνια τον περασμένο αιώνα, η οποία εξαφανίστηκε ύστερα από τους δύο παγκόσμιους πολέμους και την κομμουνιστική κυριαρχία. Τα τελευταία 40 χρόνια επικρατεί ειρήνη και τα βαλκανικά κράτη προσπαθούν να ισχυροποιηθούν στο εσωτερικό τους και να γίνουν ανταγωνιστικά μέσα στην παγκοσμιοποίηση εφαρμόζοντας τον σύγχρονο αλυτρωτισμό της διείσδυσης και επικράτησης. Η προσπάθεια με κάθε τρόπο της ενίσχυσης της παρουσίας της Ελλάδας στα γειτονικά Βαλκάνια, έναντι των ανταγωνιστών, δεν απασχολεί το αδιάφορο και ανίκανο κράτος ούτε ενθαρρύνεται από τα κόμματα. Επαφίεται μόνο στη δραστηριότητα ορισμένων εμπόρων της Βόρειας Ελλάδας. Και οι Ελληνες τραπεζίτες που κλείνουν τα καταστήματά τους σε πόλεις των Βαλκανίων δεν βοηθούν αυτή την προσπάθεια.

Μενελαος Μπατρινος, Ομ. Καθηγητής Ενδοκρινολογίας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ