Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Τα «σπασμένα» του Ρουβίκωνα;

Κύριε διευθυντά
Ο «Ρουβίκωνας» και κάθε άλλη παρόμοια εγκληματική οργάνωση κατευθύνονται από αναρχικούς και εγκληματίες. Τα μέλη τους πιστεύουν ότι, τραυματίζοντας αθώους ανθρώπους και καταστρέφοντας τη δημόσια περιουσία, διορθώνουν τα κακώς κείμενα στη χώρα. Η εγκληματική μανία που τους εξουσιάζει δεν έχει όρια και κάθε τόσο καλείται η Δικαιοσύνη να ασχοληθεί με τα προβλήματα που δημιουργούν. Εχει σημασία εάν είναι ακροδεξιοί ή ακροαριστεροί; Είναι απλά ακροεγκληματίες.

Ας εστιάσουμε όμως στις καταστροφές που προκαλούν στα δημόσια κτίρια και στον εξοπλισμό τους. Γιατί πρέπει οι Ελληνες φορολογούμενοι να πληρώνουν για τις καταστροφές αυτές; Η αντιτρομοκρατική υπηρεσία –ας είναι καλά τα μέλη της για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρουν στην ελληνική κοινωνία– ανακάλυψε πρόσφατα ένα ταμείο που βοηθάει στην εκτέλεση των εγκληματικών τους πράξεων. Τα ονόματα των δικαιούχων και κατόχων του, καθώς και όσων συλλαμβάνονται επί τόπου να βιαιοπραγούν και να καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περουσία, είναι συχνά γνωστά.

Ας πληρώνουν οι ίδιοι για κάθε τι που ηδονίζονται να καταστρέφουν. Ας πληρώσουν για την καταστροφή των υπολογιστών και της δημόσιας περιουσίας των πανεπιστημίων. Ας πληρώσουν για τα νέα μηχανήματα των σταθμών του μετρό, που πρέπει να τοποθετηθούν στη θέση των κατεστραμμένων. Ας πληρώσουν για τα συνεργεία που θα αναλάβουν την αποκατάσταση των τοίχων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ας πληρώσουν οι ίδιοι για τα καμένα αυτοκίνητα. Ενας νόμος χρειάζεται, που να θεσμοθετεί τα δίκαια και αυτονόητα και να αποτελεί αντικίνητρο για τη δραστηριότητά τους.

Η συνεργασία αστυνομίας, Δικαιοσύνης και εφορίας είναι αναγκαία. Είναι καιρός να διαχωρίσουμε τα δημοκρατικά συλλαλητήρια και τις νόμιμες ομαδικές διαδηλώσεις από τις εκδηλώσεις βίας, τρόμου, θανάτου και καταστροφών, που αφανίζουν την πόλη μας.

Ολγα Ντινοπουλου, Αρχιτέκτων

Για τον δικαστή Σωκράτη Σωκρατίδη

Κύριε διευθυντά
Εφυγε από τη ζωή, ύστερα από μακρά πάλη με ανίατη νόσο, ένα αστέρι του δικαστικού σώματος, ο Σωκράτης Αναστασίου Σωκρατίδης. Ο εκλιπών κατήγετο από οικογένεια με δημοκρατικές και πατριωτικές αρχές. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής Νομαρχίας Κοζάνης επί πολλά έτη και εκεί επεράτωσε τις βασικές σπουδές του ο Σωκράτης.

Μετά την επιτυχή αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, επανήλθε διά ολίγον στην Κοζάνη όπου ήσκησε τη δικηγορία. Επιθυμών ωστόσο να εξελιχθεί και στο δικαστικό σώμα, έλαβε μέρος στον διαγωνισμό των ειρηνοδικών και εδιακρίθη μεταξύ των πρώτων. Ακολούθως, επεδίωξε τη θέση του παρέδρου του πολιτικού δικαστηρίου της τακτικής δικαιοσύνης, την οποία και επέτυχε.

Ως πρωτοδίκης Αθηνών, είχε την ατυχία να του ανατεθεί η υπόθεση του «ΑΣΠΙΔΑ». Ο Σωκράτης χειρίσθηκε αυτήν με ελεύθερο φρόνημα και ανεπηρέαστος. Μετά την απολογία του Ανδρέα Παπανδρέου, φερομένου ως ηθικού αυτουργού της παραστρατιωτικής, όπως ελέγετο, οργανώσεως «ΑΣΠΙΔΑ», διέταξε την προσωρινή κράτησή του. Η ενέργειά του αυτή, κατά πάντα άψογος και αξία επαίνου, επυροδότησε πλείστας αντιδράσεις εναντίον του.

Οταν αργότερα υπηρετούσε ως πρόεδρος Εφετών Ιωαννίνων και είχε σειρά προαγωγής εις τον βαθμό του αρεοπαγίτου, το Δικαστικό Συμβούλιο τον παρέλειψε. Τότε προσέφυγε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Κατά την ημέρα της κρίσεώς του, η τότε ηγεσία προσεπάθησε να αποφύγει την προαγωγή του. Η συντριπτική πλειοψηφία όμως των αρεοπαγιτών εψήφισε υπέρ της προαγωγής του, γεγονός το οποίο ηρέθισε τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, ο οποίος και προέβη σε απαραδέκτους δυσμενείς κρίσεις εις βάρος των αρεοπαγιτών που τον ψήφισαν. Εντούτοις, οι υπηρετούντες αρεοπαγίτες υποδέχθησαν εγκαρδίως τον Σωκράτη Σωκρατίδη. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στον Αρειο Πάγο επέδειξε γενναιότητα, ορθοφροσύνη, ανεπτυγμένο αίσθημα δικαίου και αλληλεγγύης μεταξύ των συναδέλφων.

Μετά τη μεταπολίτευση προήχθη σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, συνέβη δε να εκλεγεί από το προεδρείο της Βουλής ως ένα εκ των μελών του Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση της Τραπέζης Κρήτης. Οφείλω να ομολογήσω, τη στιγμή αυτή, ότι εθαύμασα την ειλικρίνειά του και την προσήλωσή του στο γράμμα του νόμου. Ηταν μεταξύ εκείνων που υπεστήριξαν την ενοχή του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για τις περισσότερες πράξεις του κατηγορητηρίου.

Τα πικρά ποτήρια της ζωής του τα εμοίρασε με την εκλεκτή σύζυγό του Αγγέλα, η οποία του συμπαραστάθηκε σε όλες τις φάσεις της ζωής του, πιστή και αφοσιωμένη, με την οποία δε απέκτησε έναν υιόν, μία θυγατέρα και τέσσερις εγγόνους.

Την υστάτη αυτή στιγμή του αποχαιρετισμού εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στον εκλιπόντα για όσα προσέφερε στη Δικαιοσύνη.

Καλό σου ταξίδι, φίλε Σωκράτη.

Βασ. Α. Κοκκινος, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ε.τ.

Απλή αναλογική και ακυβερνησία

Κύριε διευθυντά
Στην «Κ» της 27/5/2018 υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή κ. Γ. Παγουλάτου με τίτλο «Γράμμα από την Ιταλία». Το άρθρο αυτό θα πρέπει να διαβάσουν όλοι οι θιασώτες και υποστηρικτές της απλής αναλογικής, για να δουν τι «καλά» μας περιμένουν, αν στη χώρα μας γίνουν εκλογές με την απλή αναλογική. Προ παντός να το διαβάσουν οι αρχηγοί των κομμάτων που θέλουν να κυβερνήσουν. Διερωτώμαι δεν έχουν διδαχθεί από την ελληνική πολιτική ιστορία της περιόδου 1946-1957, όταν κάθε μήνα αλλάζαμε κυβερνήσεις;
Η ενισχυμένη αναλογική που θα μπορεί να δώσει κυβέρνηση πρέπει να καθιερωθεί. Και οι βουλευτές που θα εκλεγούν να ξεχάσουν την κομματική τους προέλευση μετά την ορκωμοσία τους και να αντιληφθούν ότι ανήκουν στο Εθνικό Κοινοβούλιο με σκοπό και γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα.
Είναι καιρός οι εθνοπατέρες να μάθουν ποιος είναι ο προορισμός τους και αυτόν να υπηρετούν.

Σπυρος Καραντζης

Πολιτική πενία και ευδαιμονία

Κύριε διευθυντά
Βασικές έννοιες, όπως άμεση δημοκρατία, αριστεία, αξιοκρατία, κάλλος, μέτρο, ήθος, κοινωνική ειρήνη και εργασιακή συνείδηση, αλλά ακόμα κι αυτή η πολυπόθητη ευτυχία, έχουν σχεδόν εξαλειφθεί από το καθημερινό βίωμα των περισσότερων Νεοελλήνων πολιτών.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Διότι, η υλική ευημερία και η κατάκτησή της με οποιονδήποτε τρόπο και κόστος, έχει γίνει πλέον ο κοινός στόχος της πλειονότητας, ενώ η ευδαιμονία, η οποία συναρτάται με την ηθική και πνευματική προαγωγή και ολοκλήρωση του ανθρώπου, μαραζώνει κάθε μέρα όλο και περισσότερο σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο, με τραγικά βέβαια, για την εποχή μας και τη χώρα μας, αποτελέσματα (κατάθλιψη, αυτοκτονίες, διαλυμένες ή διαστρεβλωμένες «οικογένειες», έντονη κοινωνική βία, ακόμα και στις ηλικίες κάτω των 18 ετών, κοινωνική αδιαφορία, δημιουργία γκέτο περιοχών κ.λπ.).

Σε αυτή την έλλειψη του πνευματικού και πολιτισμικού πλούτου, οφείλονται εξάλλου και τα γνωστά καρκινικά συμπτώματα της εποχής μας σε διεθνές επίπεδο, όπως είναι η άνοδος των ακραίων πολιτικών και θρησκευτικών αντιλήψεων, οι «επαναστάτες της οθόνης», οι «πολίτες του καναπέ», ο ντετερμινισμός (ως απόλυτη πρόβλεψη) της πολιτικής, η συνωμοσιολογία κ.λπ.

Αν παρ’ όλα αυτά, ελπίζουμε σε έναν καλύτερο κόσμο και οραματιζόμαστε μια καλύτερη Ελλάδα, τότε χρειαζόμαστε κάποια υγιούς μορφής οργανωμένη κοινωνική αντίδραση, με διπλό στόχο: Αφενός, την καταπολέμηση της πνευματικής και πολιτισμικής πενίας και αφετέρου, την ανατροπή του ανάλγητου και απάνθρωπου καθεστώτος διαχείρισης των πολιτικών θεμάτων, που μέχρι σήμερα επιβάλλεται με σκληρό τρόπο στην ελληνική κοινωνία και τη μεταμόρφωσή του σε ένα ανθρωποκεντρικό πολιτικό σύστημα, το οποίο θα είναι περισσότερο φιλικό, ευέλικτο και κοινωνικό από το υπάρχον, όπου θα καταλήξει σε ταύτιση μεταξύ των κυβερνώντων και των κυβερνωμένων.

Αυτή η κοινωνική αντίδραση θα προέλθει μόνο από προσωπικότητες με πνευματική μεγαλοσύνη και πολιτισμικό πλούτο που θα συνασπιστούν κάτω από την ίδια ομπρέλα και θα λειτουργήσουν στην εποχή μας, ως «ο από μηχανής θεός».

Αντωνης Γιαμβριας, Αγία Παρασκευή, Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ