Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Η διάσωση του ελληνικού χρέους

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Ο​​ταν το 2010 η μεγάλη χρηματοοικονομική κρίση μάς έβαλε «αποκάτω», αφού επί τουλάχιστον τα δύο προηγούμενα χρόνια δεν κάναμε πρακτικώς τίποτε δραστικό για να την αντιμετωπίσουμε, η μέση διάρκεια του δημόσιου χρέους ήταν επτά χρόνια, «μόλις». Επρεπε δηλαδή να «γυρίσουμε», που σημαίνει να δανειστούμε νέο χρήμα για να αποπληρώσουμε τα παλαιότερα δανεικά μέσα σε αυτό το διάστημα χρόνου. Χρειαζόταν ελάχιστος ρεαλισμός για να κατανοήσουν όλοι οι πολιτικοί μας, όλοι οι τραπεζίτες, όλοι οι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, όλοι οι επιχειρηματίες, όλοι οι δικαστικοί, όλοι οι διαχειριστές των ασφαλιστικών ταμείων και πολλοί από τους πολίτες ότι κάτι τέτοιο ήταν μάλλον απίθανο να συμβεί. Η σωστή εκτίμηση θα ήταν ότι «είναι αδύνατον» και επομένως είτε το κράτος έπρεπε να «πτωχεύσει» είτε θα εξασφάλιζε με κάποιον τρόπο δανεικά για να συνεχίσει να τιμά τις παλαιότερες υποχρεώσεις του. Τα τρία προγράμματα έκαναν το δεύτερο.

Δείτε τώρα πώς εξελίχθηκε η μέση διάρκεια λήξης του δημόσιου χρέους. Το 2011 η εικόνα χειροτέρευσε: έπρεπε να εξοφλήσουμε μέσα σε 6,5 χρόνια. Οι Ευρωπαίοι κατάλαβαν ότι χρειαζόταν ένα πιο δραστικό πλάνο διάσωσης. Σχεδιάστηκε το μεγαλύτερο στην ιστορία κούρεμα χρέους σε χέρια ιδιωτών για το 2012 και στο τέλος εκείνης της χρονιάς η μέση διάρκεια του χρέους πήγε στα 15,3 έτη. Στο μεταξύ, ενώ στα μέσα του 2010, όταν μπήκαμε στο πρώτο μνημόνιο χρωστούσαμε, χονδρικά, 250 δισ. ευρώ σε ιδιώτες, κυρίως σε ξένες και ελληνικές τράπεζες, το 2012 μόνο 85 δισ. είχαν μείνει σε χέρια ιδιωτών, ενώ το «ευρωπαϊκό» ή «επίσημο» χρέος έφτασε στα 190 δισ. ευρώ. Τα πάντα είχαν αλλάξει. Παραμένει παράδοξο, στα δικά μου και σε κάθε λογικού ανθρώπου μάτια, ότι η αντιπολίτευση του τότε, που έγινε κυβέρνηση λίγο αργότερα, δεν κατάλαβε τίποτε και συνέχισε να μιλά μια γλώσσα από άλλο πλανήτη, ψεύτικη, παραπλανητική και, αποδεδειγμένα πλέον, επικίνδυνη.

Οταν τελειώσαμε με την καταστροφή του 2015, η διάρκεια του χρέους είχε φτάσει τα 17 έτη. Η μεγάλη αγωνία των λογικών ανθρώπων, που είχαν ψηφίσει να μείνουμε στην Ευρώπη και να πάρουμε τη συμφωνία Γιούνκερ, ήταν με ποιο τρόπο θα τηρηθούν οι υποσχέσεις που είχε αποσπάσει η Ελλάδα από τους Ευρωπαίους αλλά, στο μεταξύ, είχε απαρνηθεί ο κ. Τσίπρας.

Επικράτησε, ευτυχώς, η ευρωπαϊκή σύνεση. Ο κ. Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM), είπε προχθές ότι πάντοτε πίστευε πως το Grexit «θα είναι η πιο ακριβή λύση για την Ελλάδα και τους πιστωτές της». Εισακούσθηκαν οι λογικοί.

Ευτυχώς. Σε αυτούς χρωστάμε ότι η μέση διάρκεια του ελληνικού χρέους θα είναι στα 32,5 χρόνια. Πρέπει να είναι η καλύτερη όλων των κρατών του κόσμου...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ