Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Το ποδήλατο του Αϊνστάιν

Κύριε διευθυντά

Πριν από λίγες ημέρες, παρευρεύθην στην αποφοίτηση που έγινε για τους μαθητές της ΣΤ΄ Δημοτικού, η οποία είχε ως κεντρικό σύνθημα μια ρήση του κορυφαίου φυσικού Αλμπερτ Αϊνστάιν: «Η ζωή είναι σαν το ποδήλατο. Πρέπει να κινείσαι για να πας μπροστά». Το εμπνευσμένο αυτό σύνθημα που δόθηκε στα παιδιά υπήρξε η αφορμή για να ξεπηδήσουν από το μυαλό μου κι άλλα αποφθέγματα του Αϊνστάιν που ταιριάζουν σε πολιτικές πτυχές της σημερινής Ελλάδας. Τα παραθέτω στη συνέχεια, προσθέτοντας μερικές δικές μου σκέψεις: «Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αν και δεν είμαι σίγουρος σχετικά με το σύμπαν».

Η σημερινή κυβερνητική πολιτική, αναπαυμένη στην απεραντοσύνη της ανθρώπινης βλακείας με τις ανούσιες ιδεοληψίες της και με την αριστοτεχνική ανικανότητα διοίκησης, έχει καταφέρει δύο καταστροφικά αποτελέσματα για την Ελλάδα: Πρώτον, αφαίρεσε από τον Ελληνα πολίτη την ελπίδα και την πεποίθηση ότι η Ελλάδα μπορεί να πάει μπροστά (βλ. brain drain, Κριμιζής κ.λπ.) και, δεύτερον, αντιμετωπίζει τους Ελληνες πολίτες ως απρόσωπες μονάδες, με σκοπό την εξυπηρέτηση ενός σκληρού συστήματος διαχείρισης που υιοθετεί, αγνοώντας παντελώς τη βούλησή τους (βλ. δημοψήφισμα του 2015, συλαλλητήρια για το Μακεδονικό κ.λπ.).

«Η αξία ενός ανθρώπου θα πρέπει να εξετάζεται με βάση ό,τι δίνει και όχι ό,τι μπορεί να λάβει. Προσπάθησε να μη γίνεις ένας άνθρωπος της επιτυχίας, αλλά ένας άνθρωπος της αξίας».

Ο άνθρωπος με αξίες είναι ένας πραγματικά συγκροτημένος και ώριμος άνθρωπος, απαραίτητος και απoλύτως χρήσιμος για ολόκληρη την κοινωνία. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια κυβέρνηση που θα έχει ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά, ώστε να υποστηριχθούν και να αναπτυχθούν οι αξίες ως σταθερές βάσεις της κοινωνίας μας. Αυτό σημαίνει ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει εξ αρχής τρεις βασικούς στόχους προς υλοποίηση: 1) την καταπολέμηση της πνευματικής πενίας, 2) την ανασυγκρότηση της πολιτισμικής κληρονομιάς και 3) τη μείωση της απόστασης, μέχρι του σημείου ακόμα και της ταύτισης, μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε το μέγεθος της αναβάθμισης της κοινωνίας σε μια τέτοια περίπτωση, αρκεί να αναφέρω μερικά από τα αποτελέσματα που θα επέλθουν: Διεύρυνση της δεξαμενής σκέψης, ανάπτυξη της ατομικής και κοινωνικής ευθύνης, ισχυρότερη εθνική και κοινωνική συνοχή, μείωση έως και εξαφάνιση της επιρροής των ακραίων πολιτικών αντιλήψεων κ.λπ.

«Η τύχη δεν υφίσταται, ο Θεός δεν παίζει ζάρια».

Τέλος, χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση η οποία, σαν επιδέξιος σκακιστής, θα επιστρατεύσει γνώσεις, μεθοδικότητα, εργατικότητα, διορατικότητα και σύνεση, με σκοπό την υπέρβαση των αντιξοοτήτων και την τελική νίκη για τη χώρα μας και όχι παίζοντας στα ζάρια την τύχη της και το μέλλον μας.

Αντωνης Γιαμβριας Αγία Παρασκευή, Αθήνα

Να τι έγραψε για εμάς ο Ριχάρδος Κόβδεν

Κύριε διευθυντά

Το κείμενο το βρήκα ξεφυλλίζοντας στην Παπαχαραλάμπειο Βιβλιοθήκη της Ναυπάκτου αθηναϊκή εφημερίδα του πρώτου ημίσεος του 19ου αιώνα.

Η ελληνική επικράτεια ήταν ένα μικρό και μίζερο ελληνικό βασίλειο. Ο ελληνισμός όμως της διασποράς, εξωστρεφής και ανταγωνιστικός, κυριαρχούσε, σε παγκόσμιο επίπεδο, με πλήρη αυτοπεποίθηση στις δυνάμεις του, μακριά από τα δεσμά του ελληνικού κράτους και των ανάξιων πολιτικών του ελλαδικού χώρου, προκαλούσε τον θαυμασμό των Ευρωπαίων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:

Αθήνα, 21.5.1841 - Αποσπάσματά τινα κατά την Ανατολήν του Αγγλου Ριχάρδου Κόβδεν.

...Οι κάτοικοι της Τουρκίας όλης ημπορούν να υπολογισθώσιν εις 10 έως 12 εκατομμύρια, οι πλείστοι χριστιανοί, εις Σμύρνην, εις Κωνσταντινούπολιν, εις Θεσσαλονίκην και τους άλλους λιμένας, οι Ελληνες εκατόρθωσαν να κυριεύσωσιν όλο το εμπόριον του τόπου. Οταν εισήλθον εις τον Βόσπορον, ευρέθην περιστοιχισμένος από δέκα επτά εμπορικά πλοία, ων δέκα πέντε ελληνικά, εν σαρδινικόν και εν αγγλικόν. Αι μεγάλαι πρόοδοι τας οποίας οι Ελληνες έκαμον εις το εμπόριον είναι απόδειξις ακαταμάχητος της ευφυΐας και της ικανότητός των. Δεν υπάρχει έθνος δυνάμενον να ανταγωνισθή προς τους Ελληνας εις το στάδιον των εμπορικών επιχειρήσεων. Αυτοί έχουν εις χείρας των όλον το εμπόριον της Ανατολής... Τα καταστήματά των εξηπλώθησαν ανά πάσαν την Ευρώπην· μετέρχονται τον τραπεζίτην, μεν εις Βιέννην, εις Τεργέστην και εις Μασσαλίαν, τον έμπορον, εις Λονδίνον και εις Μαγχαστρίαν· η οικία των Ράλλιδων έχει ιδίους ανταποκριτάς εις Μαγχαστρίαν, Λονδίνον, Μασσαλίαν, Κωνσταντινούπολιν, Οδησσόν και Τεχεράνη. Οι Ελληνες εδείχθησαν άξιοι απόγονοι της δοξάσης τους προγόνους των μεγαλοφυΐας εις το μόνον στάδιον το οποίο ηδυνήθησαν άχρι τούδε να διατρέξωσιν. Εχοντες τον ορθόν νουν του Αγγλου, την ολιγάρκειαν του Σκώτου, την ζωηρότητα του Γάλλου και την τόλμην του Αμερικανού.

Αντωνης Ν. Βενετης Μοναστηράκι Δωρίδος

Το υδροθεραπευτήριο, ο Τσίλλερ, η Αιδηψός

Κύριε διευθυντά

Διαβάζοντας στην «Κ» της 11/05/2018 το άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη «Με τον παρά τους και τον δήμο τους» και όσα σωστά γράφει ο εκλεκτός συνεργάτης σας, θα ήθελα να θέσω υπ’ όψιν τα ακόλουθα: Η Αιδηψός υπήρξε από παλιά δήμος, ίσως ο παλαιότερος σε όλη την Εύβοια. Χάρη στις ιαματικές πηγές της μαζί με την ύδρευση, τα δημοτικά τέλη, τον φόρο παρεπιδημούντων και άλλες προσόδους υπήρξε πάντοτε οικονομικά αυτάρκης. Να προσθέσω ότι εισέπραττε και σοβαρό ποσό από τον ΕΟΤ (Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού) ως δικαίωμα από τις εισπράξεις των ιαματικών πηγών.

Για την ιστορία, να σημειώσω ότι η πολιτεία της μεταξικής περιόδου απαλλοτρίωσε τις ιαματικές πηγές και τα λουτρικά καταστήματα χωρίς να καταβάλει το ανάλογο τίμημα. Ετσι σήμερα η Αιδηψός αντί να εισπράττει τα έσοδα από τη χρήση των ιαματικών υδάτων, εισπράττει ένα μέρος αυτών, ενώ ο ΕΟΤ εισπράττει το μεγαλύτερο μέρος από την εκμετάλλευση του σύγχρονου υδροθεραπευτηρίου που ανήγειρε ο ΕΟΤ σε δημοτικό οικόπεδο.

Κατά συνέπεια, η Αιδηψός δεν επιβάρυνε το Δημόσιο, αλλά αντίθετα το Δημόσιο εισέπραττε και εισπράττει από την Αιδηψό. Με τα έσοδά της θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που της παρέχει ο πλούτος των ιαματικών πηγών (οι οποίες αναβλύζουν και μέσα από τη θάλασσα σε ένα σημείο) έτσι ώστε και τον χειμώνα να γίνεται κάποια εκμετάλλευση και να υπάρχουν έσοδα, με την επιμήκυνση δηλαδή της λουτρικής περιόδου. Το παλαιό υδροθεραπευτήριο «Αγιοι Ανάργυροι» θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, ανακαινιζόμενο βεβαίως, και η μεγάλη του αίθουσα θα μπορούσε να γίνει χώρος πολλαπλών χρήσεων (για παραστάσεις, διαλέξεις, προβολές) και από την εκμετάλλευση της αίθουσας θα μπορούσε ο δήμος να έχει επιπλέον έσοδα. Δυστυχώς, το κτίσμα αυτό, έργο Τσίλλερ, κινδυνεύει να κατεδαφιστεί λόγω της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης του ΕΟΤ και της δημοτικής αρχής.

Σπυρος Καραντζης Καστρί - Ν. Ερυθραία

Ηellas, helas και αλίμονο

Κύριε διευθυντά

Ο επιστολογράφος κ. Βασ. Βασιλειάδης (Βαλτιμόρη) προτείνει («Κ» 22 Ιουν. 2018 σ. 12) «Στις επιστολές που προέρχονται από κάθε κράτος, αντί του Greece να γράφεται το όνομα της πατρίδος μας Hellas-Hellada. Το Greece πρέπει να το εμπνεύστηκε κάποιος εχθρός της Ελλάδος». Και όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και άνευ εχθρών της Ελλάδος. Κάποτε έγινε πρόταση να χρησιμοποιηθεί το όνομα Hellas, erga omnes (ο όρος είναι της μόδας), όμως σκοντάψαμε στο γαλλικό helas = αλίμονο (λεξικά Divrys και Arnold Mandeson). Αποσύραμε την πρόταση για Hellas, διότι, ακόμη και αν όλοι οι αλληλογραφούντες ήταν γαλλομαθείς - ορθογράφοι και δεν ξεχνούσαν το δεύτερο L, πώς θα αποφεύγαμε την «ομοηχία» Hellas - Helas; Παρά να πέσουμε στη δυστυχία του «αλίμονο», καλό είναι το Greece!

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος Μαθηματικός, νομικός, τ. γυμνασιάρχης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ