ΚΟΣΜΟΣ

Πλήρης ακινησία στα θέματα οικονομίας

ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΜΠΕΡΣΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δύο χρόνια μετά το σοκ του βρετανικού δημοψηφίσματος, το άλμα προς τα εμπρός, με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ενωση θα ξεπερνούσε το εμπόδιο της βρετανικής εξόδου, μοιάζει όλο και περισσότερο με βουτιά σε ζοφερό τέλμα. Το βασικό στοίχημα για τη σταθεροποίηση της Ε.Ε., η αναμόρφωση της Ευρωζώνης, παραμένει χίμαιρα, η διαχείριση του Brexit αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ενός επιζήμιου για όλους «σκληρού Brexit», ενώ ο πολιτικός χρόνος τελειώνει.

Στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της Παρασκευής δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στον έστω και μικρό προϋπολογισμό της Ευρωζώνης, που είχαν εξαγγείλει την περασμένη εβδομάδα στο Μέσεμπεργκ οι ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας, ούτε φυσικά αναφορά σε άλλες προτάσεις όπως η κοινή ασφάλιση ανεργίας και το ταμείο που θα παρενέβαινε για τη διάσωση προβληματικών τραπεζών. Το κοινό ανακοινωθέν αναφέρει ότι «θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για την Ευρωπαϊκή Ασφάλιση Καταθέσεων», χωρίς χρονοδιαγράμματα, στόχους και λεπτομέρειες, ενώ μεταθέτει μια σειρά ζητημάτων για αργότερα.

Η επιδίωξη της σταθεροποίησης της Ευρωζώνης επισκιάστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τις έντονες διαφωνίες για το μεταναστευτικό, με τις ιαχές του υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας (και εχθρού κάθε μεταρρύθμισης της Ευρωζώνης) Χορστ Ζεεχόφερ να μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Μετά την προχθεσινή αποτυχία, απομένει μόνο μία σύνοδος κορυφής, τον Δεκέμβριο, πριν από τις ευρωεκλογές του 2019, οι οποίες αναμένεται να αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης.

Ο προϋπολογισμός

Οι περίφημες 10 λέξεις (14 στα ελληνικά) υπέρ των οποίων πολεμούσε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρινό Λε Μερ («προϋπολογισμός της Ευρωζώνης, με δικούς του πόρους για την οικονομική σταθεροποίηση και τη σύγκλιση») λάμπουν διά της απουσίας τους, παρότι οι αρχικές φιλοδοξίες του Γάλλου προέδρου Μακρόν για προϋπολογισμό έως και 200 δισ. ευρώ είχαν ούτως ή άλλως ψαλιδιστεί από την καγκελάριο Μέρκελ στα 10-20 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις γαλλογερμανικές προτάσεις, οι πόροι του προϋπολογισμού θα προέρχονταν από πανευρωπαϊκό φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, προοπτική που δυσαρέστησε τραπεζικούς παραδείσους όπως η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Με επικεφαλής τον πρωταθλητή στη μεταβίβαση φορολογικών βαρών από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις στους πολίτες, Ολλανδό πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε, 12 χώρες (Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία, Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Μάλτα καθώς και οι εκτός Ευρωζώνης Δανία, Σουηδία) τάχθηκαν κατηγορηματικά εναντίον του προϋπολογισμού της Ευρωζώνης. Σύμφωνα με τις χώρες αυτές, το μόνο που απαιτείται είναι «καλύτερες επιδόσεις στις διαρθρωτικές και δημοσιονομικές πολιτικές, με βάση τους κοινούς κανόνες».

Πλήρης ακινησία παρατηρείται και στο μέτωπο της μετατροπής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, με χώρες όπως η Ιταλία να αντιδρούν στην προοπτική αυτόματου κουρέματος των ομολόγων των χωρών που προσφεύγουν στον μηχανισμό. «Λέμε όχι στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε, «αν μας υποχρεώνει να βαδίσουμε σε προδιαγεγραμμένα μονοπάτια, αφαιρώντας την ικανότητα αυτόνομης χάραξης αποτελεσματικής οικονομικής πολιτικής». Επίσης, «αν υπάρξουν προαπαιτούμενα που αφορούν την αναδιάρθρωση χρέους μπορεί να αποσταθεροποιήσουν την οικονομία, αντί να τη σταθεροποιήσουν».

Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν θεωρούσε ότι τα μέτρα, όπως ο προϋπολογισμός, όχι μόνο θα κατασιγάσουν τις αμφιβολίες των αγορών, θωρακίζοντας την Ευρωζώνη απέναντι στην επόμενη κρίση, αλλά και θα χρησιμεύσουν ως εργαλείο καταπολέμησης του λαϊκισμού. Αυτό μπορεί όντως να ισχύει για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όμως στον ευρωπαϊκό Βορρά, τα μέτρα αυτά τον τροφοδοτούν – άλλη μία πτυχή του πολιτικού αδιεξόδου που αποκαλύπτεται σε όλο του το τρομακτικό μεγαλείο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ