ΚΟΣΜΟΣ

Αντίλογος για τη νόσο των βιντεοπαιχνιδιών

REUTERS

Με το πρόβλημα του εθισμού των νέων στα ηλεκτρονικά παιχνίδια ασχολείται ο ΠΟΥ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΕΝΕΥΗ. Αμφιβολίες εκφράζουν παιδοψυχίατροι και άλλοι ειδικοί για την απόφαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τον περασμένο μήνα να συμπεριλάβει τον «εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια» στον κατάλογο των διαγνωσμένων ψυχικών διαταραχών, αναφέροντας ότι η πάθηση μπορεί να μην υπάρχει.

Η απόφαση του ΠΟΥ να εντάξει τον εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια στον κατάλογο των ψυχιατρικών παθήσεων ενέχει κινδύνους, σύμφωνα με τους επικριτές της απόφασης, καθώς τα κριτήρια διάγνωσης παραμένουν ασαφή και οι πιθανότητες εσφαλμένης διάγνωσης είναι πολύ υψηλές.

«Το ερώτημα αφορά τον διαχωρισμό μιας κακής συνήθειας από μία διαταραχή και πού ακριβώς βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο. Ορισμένοι –όπως εγώ– πιστεύουν ότι δεν υπάρχει αξιόπιστος τρόπος να διαχωρίσουμε τα δύο. Αλλοι διαφωνούν μαζί μου. Οφείλουμε, όμως, να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί», λέει ο Σκοτ Λίλενφελτ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Εμορι των ΗΠΑ.

Στην πρόσφατη έκθεσή του, ο ΠΟΥ περιέγραφε ως εξής τη διαταραχή εθισμού στα βιντεοπαιχνίδια: «Εμμονική συμπεριφορά, που χαρακτηρίζεται από διαρκή ενασχόληση με το παιχνίδι, παρά τις αρνητικές συνέπειες της εμμονής αυτής, που επηρεάζει αρνητικά τα ενδιαφέροντα και την καθημερινή συμπεριφορά».

Το γεγονός ότι επιστήμονες θεωρούν ότι 9% των παικτών βιντεοπαιχνιδιών πάσχουν από το σύνδρομο σημαίνει ότι δεκάδες εκατομμύρια νέοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μπορούν πλέον να χαρακτηριστούν ως πάσχοντες από ψυχικό νόσημα.

Η αντιμετώπιση

«Τα παιδιά, που βλέπω στο ιατρείο μου, αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζει αρνητικά τη ζωή τους στο σχολείο, στην κοινωνική ζωή και στη διάθεση. Δεν με ενδιαφέρει ο χαρακτηρισμός του προβλήματος. Το μόνο που θέλω είναι να προσφέρω εργαλεία στα παιδιά αυτά για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα», λέει ο δρ Κλίφορντ Σούσμαν, ψυχίατρος στην Ουάσιγκτον με ειδικότητα στην αντιμετώπιση εμμονικών διαταραχών.

Πρόσφατη ιατρική μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι νέοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τον εθισμό αυτό, ευνοούνται από την ιππασία και την ενασχόληση με τα άλογα, που τους δίνουν την ευκαιρία να βγουν στην ύπαιθρο και να απολαύσουν τη φύση.
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ