Αθανάσιος Έλλις ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

Εθνική ανευθυνότητα και θέατρο παραλόγου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η επιζήμια για την εθνική ομοψυχία προσέγγιση που υιοθετήθηκε στη διαπραγμάτευση για την ονομασία της ΠΓΔΜ –ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα, έστω και αν δεν είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα– συνεχίζεται.

Δεν έχει σημασία αν η στάση του προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων είναι απλά αλλοπρόσαλλη, αν πρόκειται για σπασμωδική αντίδραση στη διαφαινόμενη πολιτική εξαφάνιση του κόμματός του, ή αν ενεργεί σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. Ο,τι και αν ισχύει, κάθε εχέφρων άνθρωπος και καλοπροαίρετος παρατηρητής διαπιστώνει συνεχείς ανακολουθίες και παλινδρομήσεις που γελοιοποιούν τη χώρα διεθνώς. Παράλληλα, το θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι οι πολιτικοί θέτουν το μικροκομματικό συμφέρον πάνω από το εθνικό.

Στην πρώτη φάση, η πρωτοβουλία για να κλείσει η πληγή που ταλανίζει την Ελλάδα και έχει τραυματίσει την εικόνα της έναντι εταίρων και συμμάχων εδώ και 26 χρόνια, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με κύριο γνώμονα τη διαίρεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ετσι, δεν υπήρξε η αναγκαία ενημέρωση, και τελικά ούτε η χρήσιμη συνεννόηση, μεταξύ των κ. Τσίπρα και Μητσοτάκη, που θα λειτουργούσε επ’ ωφελεία της χώρας.

Τώρα, στην (τρόπον τινά) δεύτερη φάση της διαχείρισης του ζητήματος, βιώνουμε τον απόλυτο παραλογισμό, με αποκορύφωμα τη νέα πρόταση του Πάνου Καμμένου υπέρ της κύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών με αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων.

Σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, παρότι όντως δεν τίθεται θέμα εθνικής κυριαρχίας, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το ηθικό και πολιτικά ορθό θα ήταν να εγκριθεί η συμφωνία από μια αυξημένη πλειοψηφία. Ωστόσο, η σχετική πρόταση κατατέθηκε με άλλα κίνητρα που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με δημοκρατική ευαισθησία, ηθική και ορθότητα. Το αντίθετο. Αντανακλούν ανηθικότητα και σκοτεινούς κομματικούς υπολογισμούς.

Με την πρότασή του για πλειοψηφία 180 ψήφων, ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων προσβλέπει σε ένα νομοθετικά σουρεαλιστικό και πολιτικά κυνικό σκηνικό, όπου ο ίδιος παρότι κυβερνητικός εταίρος, θα καταψηφίσει τη συμφωνία –την οποία χαρακτηρίζει «κακή» την ώρα που με την κοινοβουλευτική του στάση στηρίζει την προώθησή της– και η Νέα Δημοκρατία είτε θα διαταράξει τις σχέσεις της με τους Ευρωπαίους εταίρους και τους Αμερικανούς συμμάχους, είτε θα υποστεί πολιτικό κόστος στο εσωτερικό σε περίπτωση που τολμήσει να τη στηρίξει, άμεσα ή έμμεσα.

Ο ευτελισμός της Ελλάδας, που κινδυνεύει να απολέσει το όποιο δίκιο έχει, έστω και θεωρητικά, και να μείνει απόλυτα εκτεθειμένη έναντι όλων, δεν φαίνεται να ενδιαφέρει.

Θα έχει προηγηθεί η συμμετοχή της Ελλάδας στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ την ερχόμενη εβδομάδα, όπου ο μεν πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας θα προβάλλουν τη συμφωνία ως επίτευγμα, ο δε υπουργός Αμυνας θα την κατακρίνει, θα την περιγράφει ως «κακή» και θα την απορρίπτει.

Θέατρο του παραλόγου, πολιτική ανηθικότητα και εθνική ανευθυνότητα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ