Αριστοτελία Πελώνη ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

Το Κονκλάβιο (12/07/18)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μετρώντας αντίστροφα τον χρόνο για τις (μόνιμες) διακοπές...

Δυσφορία για τον «Μοσκό» 

Ποτέ κανένας δεν μετάνιωσε για κάτι που δεν είπε... Υποψιάζομαι ότι τη ρήση αυτή, που ακολουθούν οι πιο «υποψιασμένοι» από τους Ελληνες πολιτικούς, δεν τη γνωρίζει καν ο Πιερ Μοσκοβισί. Εξ ου και εκστόμισε όσα εκστόμισε από αθηναϊκό έδαφος. Για να το θέσω ευγενικά, στο Μπερλεμόντ δεν χάρηκαν καθόλου με όσα είπε στην Αθήνα o επίτροπος και τα οποία δικαίως προκάλεσαν το δημόσιο «άδειασμά» του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Πληροφορούμαι, πάντως, ότι δεν ήταν ο μόνος λόγος που οι υψηλοί όροφοι του Μπερλεμόντ δυσφόρησαν με τον «Μοσκό». Δεν πέρασε, ας πούμε, απαρατήρητη η συνέντευξη του επιτρόπου σε ελληνικό έντυπο την ώρα που ο επικεφαλής του Euroworking Group Χανς Φάιλμπριφ υποστήριζε τα ακριβώς αντίθετα (πάλι σε ελληνικό έντυπο). Οπως έσπευσε να μου θυμίσει πηγή μου, ο Γιούνκερ βγήκε ζωντανός από το «ναρκοπέδιο» της ομιλίας του στην ελληνική Βουλή, απευθύνοντας ισορροπημένα μηνύματα. Προφανώς δεν το έκανε για να έρθει ένας Γάλλος να τα τινάξει όλα στον αέρα...

Εβγαλε τα μαντρόσκυλα

Τα αναφέρω όλα αυτά επειδή δεν ήταν καθόλου τυχαία η χθεσινή εικόνα από τη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες για τη μεταμνημονιακή εποπτεία της Ελλάδας. Χέρι χέρι με τον «Μοσκό», εμφανίστηκαν ο πιο «σκληρός» Βάλντις Ντομπρόβσκις και το άγρυπνο μάτι του Γιούνκερ, Μαργαρίτης Σχοινάς. Σε πολλούς οι δύο τελευταίοι θύμισαν μαντρόσκυλα. Για να το θέσω με μεταμνημονιακούς όρους, ο Γάλλος επίτροπος βρίσκεται υπό αυστηρή μεταμνημονιακή εποπτεία.

Τι σήμερα, τι αύριο

Μπορεί και σήμερα, μπορεί και αύριο. Αναφέρομαι στην ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων του «Κλεισθένη», καθώς εκφράζει τη συνολική κοσμοθεωρία της κυβέρνησης (μπορεί και ναι, μπορεί και όχι). Δεν αποκλείεται να μεταφερθεί για την Παρασκευή. Κι αυτό, διότι μου λένε ότι οι συριζαίοι κατά μια δική τους πρωτότυπη ερμηνεία του Κανονισμού της Βουλής έχουν συντμήσει κατά κάποιον τρόπο τις διαδικασίες. Δηλαδή, ενώ είθισται να μιλάει ένας κύκλος εισηγητών επί της αρχής και ένας δεύτερος επί των άρθρων, έχουν καταργήσει αυτή τη διάκριση και κάνουν συνολική συζήτηση. Εξ ου και δεν είναι σαφές πότε θα ολοκληρωθεί η διαδικασία ή πότε, για παράδειγμα, θα μιλήσουν οι αρχηγοί, αν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά πάσα πιθανότητα θα μιλήσει σήμερα.

Δεν θα τα σπάσουν

Πολλές και ενδιαφέρουσες συναντήσεις και επαφές μού λένε ότι είχε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στην τελετή ορκωμοσίας του Ταγίπ Ερντογάν την περασμένη Δευτέρα στην Αγκυρα. Σημειώνω ότι ως εκπρόσωπος της Κομισιόν, ο Αβραμόπουλος έδωσε το «παρών» και στο γκράντε δείπνο που οργάνωσε ο Ερντογάν για τους ξένους ηγέτες (μεταξύ των οποίων ο Βίκτορ Ορμπαν, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Ιλχάμ Αλίεφ και ο Νικολάς Μαδούρο!). Ο Ελληνας επίτροπος είχε τετ α τετ με τον Σκοπιανό πρόεδρο Γκ. Ιβάνοφ, αλλά και με τον Ερντογάν και τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Η αίσθηση είναι ότι η Τουρκία δεν έχει καμία πρόθεση να τα «σπάσει» με την Ευρώπη και την Ελλάδα για το προσφυγικό (και όχι μόνο).

Σφαγές και μικροί εμφύλιοι

Είχε δίκιο ο Σταύρος Θεοδωράκης που θέλει να μας επανασυστήσει το Ποτάμι. Χωρίς αυτό, για παράδειγμα, δεν θα ξέραμε ότι χθες ήταν η επέτειος 23 χρόνων από τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Και ο Σταύρος φρόντισε να το υπενθυμίσει με ανάρτησή του στo Facebook, επισημαίνοντας ότι οι Ελληνες δεν είδαν το έγκλημα. Και «όσοι το είδαμε», συνέχισε, «χαρακτηριστήκαμε τότε προδότες». «Ηταν οι μέρες που στα κανάλια παρήλαυναν οι Ελληνες εθελοντές της Σρεμπρένιτσα, οι συμπολεμιστές του Μλάντιτς και του Κάρατζιτς». Κάπου εδώ σταμάτησε η βουτιά του Σταύρου στο παρελθόν για να αναφερθεί στους «μικρούς εμφυλίους» που δημιουργούν «ο λαϊκισμός και η εθνική μας τύφλωση». Ευαισθησίες...

Πολιτική και ψυχανάλυση

Τρεις γνώριμες φιγούρες διέσχιζαν το βράδυ του Σαββάτου τον πεζόδρομο της Χάρητος στο Κολωνάκι. Κατάσκοπός μου συνέλαβε τον Βαγγέλη Βενιζέλο, μαζί με τους στενούς του φίλους, Διονύση Παναγιωτάκη και Ελένη Κούρκουλα, να κατευθύνεται προς την «Αθηναία». Σημειώνω ότι ο θερινός κινηματογράφος προβάλλει την αργεντίνικη ταινία «Ο πρόεδρος», ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ που πραγματεύεται τη διαχείριση της εξουσίας συνδέοντας την πολιτική με την ψυχανάλυση. Φταίω εγώ να σχολιάσω τώρα ότι ο Βενιζέλος γνωρίζει και από τα δύο;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ