ΜΟΥΣΙΚΗ

Είκοσι τέσσερις ώρες με τον μουσικό Theodore

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

«Κάθομαι στο πιάνο, μου αρέσει πολύ να παίζω μουσική με το που σηκώνομαι, πριν ακόμα λειτουργήσει τελείως το μυαλό μου. Ευχαριστιέμαι, και η ημέρα θα είναι καλύτερη!», λέει ο Theodore.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

07.55
Πετάγομαι συνήθως λίγο πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Δεν ξέρω πώς το έχω πάθει εγώ αυτό. Μικρός νομίζω δεν ξυπνούσα ούτε όταν άνοιγα τα μάτια μου. Κάθομαι στο πιάνο, μου αρέσει πολύ να παίζω μουσική με το που σηκώνομαι, πριν ακόμα λειτουργήσει τελείως το μυαλό μου. Ευχαριστιέμαι, και η ημέρα θα είναι καλύτερη!
Φτιάχνω τεράστιο πρωινό γιατί έχουν αρχίσει να με μαλώνουν όλοι ότι δεν τρέφομαι σωστά. Κάθομαι αρκετή ώρα κάτω από το νερό και το μυαλό μου ταξιδεύει. Ανοίγω την ντουλάπα μου και φοράω ένα από τα 20 ίδια γκρι μπλουζάκια που έχω, κι ένα τζιν. Ετσι δεν χρειάζεται να σκεφτώ. Το μυαλό μου είναι ήδη γεμάτο με όλα όσα έκανα χθες, έχω να κάνω σήμερα και τις επόμενες μέρες.

09.00
Βγαίνω από την εξώπορτα. Είμαι πλέον πολύ χαρούμενος στη γειτονιά που μετακόμισα καθώς μένω πάνω σε πλατεία κι έτσι το πρωί έχω πολύ κόσμο να λέω «καλημέρα». Επειτα από καμιά δεκαριά καλημέρες λοιπόν, φτάνω στο αυτοκίνητο και ξεκινάω για το γραφείο της United We Fly. Για τα επόμενα 20 λεπτά στον δρόμο, θα ανοιγοκλείσω το ραδιόφωνο πέντε φορές. Ανοίγοντάς το, σκέφτομαι να ακούσω μουσική ή, ακόμα καλύτερα, κάποιον να μιλάει. Πάντα με χαλάρωνε αυτό. Κλείνοντάς το, σκέφτομαι ότι δεν θέλω να χαλαρώσω, θέλω να είμαι σε εγρήγορση. Ξύπνιος κι έξυπνος, να προλάβω να τελειώσω όλα όσα σημείωσα χθες μέχρι στις 4, για να φύγω για το στούντιο.

09.30
Βρίσκομαι στο γραφείο, σημειώνω ό,τι ιδέες ή σκέψεις έκανα στο αυτοκίνητο (τις ώρες του κλειστού ραδιοφώνου), και αρχίζει ο αγώνας δρόμου! Δουλεύω με τους συνεργάτες μου για την παραγωγή της Τεχνόπολης, έχουν μείνει λίγες μέρες πια. Ξαναβλέπω το ωραίο σχέδιο της σκηνής που φτιάξαμε. Ξεκινάνε τα αμέτρητα mails μου με τους συνεργάτες εδώ και έξω. Είμαστε κοντά στο να κλείσουμε όλες τις ημερομηνίες μέχρι και τον Δεκέμβρη, και τώρα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για το πώς θα φτάσουμε από το ένα μέρος στο άλλο. Βλέπω το σχέδιο για το artwork του καινούργιου δίσκου, πρέπει να στείλουμε σύντομα τα βινύλια για κοπή. Τα εργοστάσια αργούν πάντα! Κάνουμε ραντεβού με όλη την ομάδα καθώς πρέπει να αποφασίσουμε πώς θα δουλέψουμε δισκογραφικά για δύο ωραία projects που αποφασίσαμε να αναλάβουμε.

16.30
Ο χρόνος μου εδώ τελείωσε. Ολοκληρώνω τις τελευταίες κουβέντες και τρέχω για το στούντιο. Αυτή τη φορά, στο αυτοκίνητο, ακούω μουσική. Τώρα τελευταία, μου αρέσει να ακούω ξανά και ξανά την 4η συμφωνία του Μάλερ.

17.00
Εχω φτάσει στο στούντιο. Αλλη ατμόσφαιρα, άλλοι ρυθμοί. Τα όργανα κουρδίζουν. Σήμερα θα παίξουμε όλο το πρόγραμμα για την Τεχνόπολη, σαν να είμαστε στη συναυλία. Εχουμε διορθώσει ό,τι θέλαμε, κι έχουμε ολοκληρώσει τον κύκλο προβών που κολλάμε σε ένα κομμάτι για να φτιάξουμε και την τελευταία λεπτομέρεια. Πλέον, το μόνο που με νοιάζει είναι να υπάρχει σωστή ροή και διάθεση. Θα παίξουμε το σετ δύο φορές. Ξεχνιέμαι, χάνομαι σαν να είμαι στην παράσταση. Το ίδιο κάνει κι η υπόλοιπη μπάντα! Τελειώνουμε την πρόβα και ξανά ακούμε, από την ηχογράφησή της, εκείνες τις λεπτομέρειες που θέλουν προσοχή.

21.00
Επιστρέφω στο σπίτι. Στην πλατεία λέω «καληνύχτα» σε όσους είπα «καλημέρα» το πρωί. Κάποια μέρα θα καθίσω να πούμε και κάτι ακόμα. Είμαι πλέον στο σπίτι. Γρήγορα να φάω το φαγητό που μου έφερε η αδερφή μου, και κάθομαι στο πιάνο. Αυτές τις μέρες –ύστερα και από τη δουλειά που κάναμε με την ορχήστρα για την ολοκλήρωση του δίσκου– με έχει πιάσει και δουλεύω ορχηστρικά. Παρτιτούρα λοιπόν, μέχρι να νυστάξω.

00.00
Δεν βλέπω πια καλά από τη νύστα. Σέρνομαι προς το κρεβάτι. Σκέφτομαι πως ο πατέρας μου συχνά μου λέει να αποφεύγω τη ρουτίνα. Αύριο, θα πάω από άλλους δρόμους στους ίδιους προορισμούς.

​​Ο Theodore, κατά κόσμον Θοδωρής Πολυχρονόπουλος, θα εμφανιστεί μαζί με την μπάντα του την προσεχή Τετάρτη 18/7, στην Τεχνόπολη. Ωρα έναρξης 10 μ.μ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ