ΚΟΣΜΟΣ

Zητήματα τιμής, αερίου, αλλά και... real estate

REUTERS

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Ο Τραμπ στο ΝΑΤΟ: Δεν είναι απλώς ζημιά, είναι καταστροφή!». Με αυτό τον τίτλο περιέγραφε η γερμανική Süddeutsche Zeitung την παρουσία του Αμερικανού προέδρου στη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας, την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη, στις Βρυξέλλες. Οι υψηλοί τόνοι ταίριαζαν απολύτως στην τόσο ασυνήθιστη σύνοδο, που επανέφερε το ρητορικό ερώτημα του προέδρου της Ε.Ε. Ντόναλντ Τουσκ: «Με τέτοιους συμμάχους, τι να τους κάνουμε τους εχθρούς;».

Παραμερίζοντας κάθε ίχνος διπλωματικού τακτ, ο Αμερικανός πρόεδρος έγραψε στο Twitter ότι πολλές χώρες του ΝΑΤΟ είναι «παραβάτες» (delinquent) γιατί δεν ξοδεύουν τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ για την άμυνα, όπως έχουν υποσχεθεί. Στη διάρκεια της συνόδου, τους ζήτησε μάλιστα να διπλασιάσουν αυτό το ποσοστό, στο 4% του ΑΕΠ.

Στόχος του και πάλι η Γερμανία. Στο πρόγευμα που παρέθεσε, λίγο πριν αρχίσει η σύνοδος, στον γ.γ. του ΝΑΤΟ Γενς Σόλτενμπεργκ, ο Τραμπ δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τη Γερμανία «πλήρως ελεγχόμενη» από τη Ρωσία και «όμηρο» του Πούτιν, λόγω της προμήθειας ρωσικού φυσικού αερίου. Ακούγοντάς τον θα μπορούσε να σχηματίσει κανείς την εντύπωση ότι μιλούσε όχι για την ενιαία Γερμανία της Αγκελα Μέρκελ, αλλά για τη Λαοκρατική Γερμανία του Εριχ Χόνεκερ. Η Μέρκελ, που μεγάλωσε ανατολικά του Τείχους, υπενθύμισε στον Τραμπ ότι γνωρίζει καλύτερα τι σημαίνει κηδεμονία της Μόσχας και υπερασπίστηκε την κυριαρχία της χώρας της.

Δώστε κι άλλα, ειδάλλως...

Το αποκορύφωμα ήρθε στην επεισοδιακή συνεδρίαση της Πέμπτης, όταν ο Τραμπ επανέφερε με πολύ πιεστικό τρόπο την αξίωσή του για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, τονίζοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση οι ΗΠΑ «θα πορευτούν μόνες τους» (will go it alone), κάτι που ερμηνεύτηκε ως απειλή αποχώρησης από το ΝΑΤΟ. Εντρομος, ο Στόλτενμπεργκ συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση σε στενότερο κύκλο, διώχνοντας από την αίθουσα τους προσκεκλημένους από Ε.Ε., Ουκρανία, Γεωργία και Αφγανιστάν. Εντέλει, η επαπειλούμενη ρήξη αποσοβήθηκε – επί του παρόντος.

Η σύνοδος ολοκληρώθηκε με κοινό ανακοινωθέν και αναμνηστικές φωτογραφίες, κατά τα ειωθότα. Ωστόσο, στην έκτακτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, ο Τραμπ απέφυγε να απαντήσει αν έθεσε ζήτημα αποχώρησης από το ΝΑΤΟ, ενώ απαντώντας σε άλλη ερώτηση δήλωσε ότι πιθανότατα θα μπορούσε να αποφασίσει κάτι τέτοιο χωρίς έγκριση του Κογκρέσου, αλλά το θεωρεί «μη αναγκαίο».

Επί της ουσίας, οι αιτιάσεις του Τραμπ δεν ήταν τίποτα καινούργιο. Και ο Μπαράκ Ομπάμα, που είχε καλή σχέση με τη Μέρκελ, ασκούσε κριτική στο εξωφρενικό γερμανικό πλεόνασμα, στις μικρές στρατιωτικές δαπάνες και στη στενή ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία. Το καινούργιο με τον Τραμπ βρίσκεται στον τόνο, στη φρασεολογία και στο γενικότερο πνεύμα του. Ο Τραμπ βλέπει το ΝΑΤΟ, όπως και όλους τους διεθνείς οργανισμούς, με τη ματιά του επιχειρηματία στο real estate, σαν μετοχικές εταιρείες όπου όλοι επωφελούνται εις βάρος της Αμερικής. Υπό αυτή την οπτική, οι Ευρωπαίοι είναι λιγότερο στρατηγικοί σύμμαχοι και περισσότερο οικονομικοί ανταγωνιστές της Αμερικής, και μάλιστα πιο επικίνδυνοι –επειδή είναι πιο ισχυροί, σε αυτό το πεδίο– από τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο θα συναντήσει αύριο στο Ελσίνκι. Προτού αναχωρήσει από την Ουάσιγκτον, ο ίδιος περιέγραφε ως εξής το βεβαρημένο του πρόγραμμα: «Εχω να πάω στο ΝΑΤΟ, έχω να πάω στο Ηνωμένο Βασίλειο... και έχω να συναντηθώ με τον Πούτιν. Ειλικρινά, ο Πούτιν μπορεί να είναι ο πιο εύκολος απ’ όλους. Ποιος θα το πίστευε;». Ποιος, άραγε;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ