Κώστας Καλλίτσης ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ

Το ομόλογο του ΟΤΕ και η αξιοπιστία της χώρας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΝΑΛΥΣΗ

Ηταν μια σπουδαία είδηση, που δείχνει τον δρόμο για τη χώρα συνολικά και για τις μεγάλες επιχειρήσεις ειδικότερα. Αναφέρομαι στην εντυπωσιακή επιτυχία της ομολογιακής έκδοσης του ΟΤΕ, την Πέμπτη. Ο ΟΤΕ βγήκε στις διεθνείς αγορές και ζήτησε 400 εκατ. ευρώ δάνειο για 4 χρόνια. Και οι αγορές όχι μόνον προθυμοποιήθηκαν να του δανείσουν σχεδόν 5 φορές περισσότερα κεφάλαια (1,8 δισ.) αλλά και με το χαμηλότερο επιτόκιο που έχει επιτύχει ο ΟΤΕ εδώ και 10 χρόνια, 2,375%! Γιατί; Οπως δήλωσε ο (κατά γενική παραδοχή της πιάτσας, εξαίρετος...) CFO του Ομίλου Μπ. Μαζαράκης, «η επιτυχής ομολογιακή έκδοση είναι ψήφος εμπιστοσύνης των αγορών στις προοπτικές του ΟΤΕ και της ελληνικής οικονομίας».

Ο ΟΤΕ είναι μια ισχυρή και υγιής επιχείρηση που αντλεί το πολύ μεγάλο μέρος των εσόδων της από την εσωτερική αγορά – όχι από εξαγωγές. Η καλή πορεία του Ομίλου εξ αντικειμένου συνδυάζεται και με μια καλή πορεία όλης της χώρας. Οι διεθνείς αγορές, όπως σχολίασαν και τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, είναι πρόθυμες να πιστέψουν σε μια τέτοια πορεία. Αυτό σηματοδότησε και η πρόσφατη αναβάθμιση των ομολογιακών τίτλων δύο τραπεζών, της Εθνικής και της Πειραιώς, σε επενδυτική βαθμίδα, από τον οίκο S&P, για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Μια αναβάθμιση που διευκολύνει την πρόσβασή τους στις αγορές και, έτσι, θα βελτιώσει τις συνθήκες ρευστότητας στην αγορά.

Πρόκειται για θετικές εξελίξεις που δείχνουν και εν πολλοίς οφείλονται στη βελτίωση της αξιοπιστίας μας.

Είναι, λοιπόν, τροχιοδεικτικές της πορείας που πρέπει να ακολουθήσουμε για να αφήσουμε πίσω τις εποχές που καθετί ελληνικό εθεωρείτο τοξικό: Αξιοπιστία παράγει η συνέπεια (δεν αρκεί, αλλά χωρίς αυτήν ουδέν...) σε όσα έχουμε συμφωνήσει. Η οικονομική μεγέθυνση και, πρωτίστως, η μείωση της ανεργίας δεν θα έλθουν ρίχνοντας από το ελικόπτερο λεφτά που δεν υπάρχουν, αλλά με την προσέλκυση ξένων ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων – η εσωτερική αποταμίευση είναι ισχνή. Αυτό προϋποθέτει ότι τιμάμε την υπογραφή μας: Αν πρόκειται να αιφνιδιάσουμε τις αγορές, έχουμε περιθώριο να τις αιφνιδιάσουμε μόνο ευχάριστα – το αντίθετο θα έχει κόστος. Κι αν πρόκειται να επιχειρηθούν αλλαγές, αυτές πρέπει να είναι μελετημένες, τεκμηριωμένες και σε συνεννόηση με τους δανειστές.

Εις οιωνός κάκιστος (και απεχθές θέαμα…) είναι ο χορός της δημαγωγίας γύρω από τον συνταξιούχο. Η κυβέρνηση, που υπέγραψε τη μείωση των συντάξεων μαζί με ισόποσα αντίμετρα, ψιθυρίζει ότι θα την ακυρώσει. Η αντιπολίτευση, που έκτισε το πρόγραμμά της με θεμέλιο τη μείωση των συντάξεων και τα αντίμετρα, καταθέτει τροπολογίες να μη μειωθούν – βεβαία δεν θα υποχρεωθεί να υλοποιήσει την υπόσχεση, αφού άλλος πρέπει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Ετσι, το Eurogroup αναστέλλει την εκταμίευση 15 δισ. ευρώ, με μια ασήμαντη αφορμή (για 28 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 1/100 του ύψους της μείωσης των συντάξεων...), υπενθυμίζοντας ότι είναι και αυτό εδώ. Και ότι εύκολα μπορεί να γκρεμιστεί αυτό που τόσο δύσκολα χτίζεται. Η αξιοπιστία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ