Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι προδιαγραφές των νέων ταυτοτήτων

Κύριε διευθυντά
Με μεγάλη μου έκπληξη διάβασα στο φύλλο της κυριακάτικης «Καθημερινής» της 15ης Ιουλίου 2018 το «Παρασκηνιακό “παιχνίδι” για τις νέες ταυτότητες». Παραβλέποντας τα περί κλειστής διαδικασίας, κόστους 350 εκατ. ευρώ και των μνηστήρων του επικείμενου διαγωνισμού, διάβασα ότι οι προδιαγραφές θα είναι μυστικές για λόγους ασφαλείας. Και ο τελευταίος απόφοιτος Τμήματος Πληροφορικής ή Επιστήμης Υπολογιστών γνωρίζει ότι η ασφάλεια δεν στηρίζεται στη μυστικότητα. Αντίθετα, τα σχετικά πρωτόκολλα και οι αλγόριθμοι κρυπτογράφησης πρέπει να είναι γνωστά, να έχουν τύχει επιστημονικής κριτικής και αποδοχής, να έχει προσδιοριστεί και εκτιμηθεί η ασφάλειά τους (μάλιστα τελευταία μιλάμε για ασφάλεια έναντι κβαντικών υπολογιστών), επιπλέον δε οι σχετικές υλοποιήσεις αυτών να έχουν τύχει δοκιμών σωστής υλοποίησης και σε κάθε περίπτωση να έχουν εγκριθεί από την ENISA – European Union Agency for Network and Information Security, που παρεμπιπτόντως εδρεύει στην Αθήνα. Θεωρώ τουλάχιστον επιεικώς επιπόλαιο, οι προδιαγραφές να μείνουν μυστικές, να μην τύχουν προηγουμένως επιστημονικής κριτικής και δημόσιας διαβούλευσης, ώστε να διασφαλιστεί ότι σε κάθε επίπτωση αυτές να είναι ασφαλείς και σύμφωνες με το πλαίσιο λειτουργικότητας eIDAS, του ευρωπαϊκού κανονισμού που αναφέρεται στην ηλεκτρονική ταυτοποίηση και στις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά (https://ec.europa. eu/digital-single-market/en/trust-services-and-eid).

Κων/νος Χαλάτσης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ

Μια τάφρος προστασίας στην πολύπαθη Μάνδρα

Κύριε διευθυντά
Το 2015 η Μάνδρα πνίγηκε από τα νερά της βροχής. Πέρασαν τρία χρόνια και η Μάνδρα ξαναπλημμύρισε δύο φορές. Δεν γνωρίζω αν, κατά τη διάρκεια της περασμένης τριετίας, έγιναν κάποια έργα, αλλά και αν έγιναν, δεν ήταν αποτελεσματικά. Επίσης, δεν ξέρω ποιοι έφταιξαν. Αλλά δεν έχει νόημα να κλαίμε για το χυμένο γάλα. Εκείνο που χρειάζεται είναι να πάρουμε τώρα μέτρα ώστε το κακό να μην ξανασυμβεί.

Διάβασα στην έγκριτη εφημερίδα σας το πόρισμα της έρευνας της γενικής επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης, όπου εκτός από την απόδοση ευθυνών, προτείνεται σ’ αυτό και η εκτέλεση κάποιων μικρών έργων. Αλλά οι διευθετήσεις, οι διαπλατύνσεις, οι εκτροπές, το καθάρισμα των φρεατίων κ.λπ. είναι εμβαλωματικές λύσεις και υπάρχει κίνδυνος (όπως δυστυχώς πολλές φορές έχει συμβεί στο παρελθόν) να θεωρήσουν οι αρμόδιοι ότι έτσι λύθηκε το πρόβλημα. Οχι, το πρόβλημα θα λυθεί μόνο με μια γενική και οριστική τακτοποίηση της ροής των ομβρίων υδάτων. Και θα πρέπει η σχετική μελέτη να ξεκινήσει από μηδενική βάση, αφού και στο παραπάνω πόρισμα επισημαίνεται ότι: (sic) ένα από τα βασικά σχεδιαζόμενα αντιπλημμυρικά έργα είναι ανεπαρκές.

Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως η μελέτη (και μετά η κατασκευή) μιας μεγάλης αντιπλημμυρικής τάφρου που θα βρίσκεται ανάντη των οικισμών. Αυτή θα «παραλαμβάνει» όλα τα νερά που έρχονται από το βουνό, πριν αυτά να φτάσουν στα υφιστάμενα ρέματα, που ουσιαστικά θα αχρηστευθούν, και θα τα οδηγεί στη θάλασσα.

Πόσος όμως χρόνος χρειάζεται άραγε για την υλοποίηση της παραπάνω πρότασης; Ετσι αναρωτήθηκα: 1) Πόσες μέρες χρειάζεται το υπουργείο ώστε να εκπονήσει μια εμπεριστατωμένη μελέτη; 2) Πόσες ώρες απαιτούνται για να βρεθεί η σχετική πίστωση; 3) Πόσες μέρες χρειάζονται ώστε να διευθετηθούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις; 4) Πόσες μέρες χρειάζονται ώστε να χαρακτηριστεί το έργο ως κατεπείγον; 5) Πόσες βδομάδες απαιτούνται για τη δημοπράτηση και έναρξη εκτέλεσης του έργου; Προφανώς ο συνολικός απαιτούμενος χρόνος είναι μικρός, φτάνει να υπάρξει η πολιτική βούληση. Θα υπάρξει όμως; Ας το ελπίσουμε.

Νίκος Δυοβουνιώτης, Πολιτικός Μηχανικός, Κηφισιά

Η Λυρική, οι σολίστ, η «μύηση» των νέων

Κύριε διευθυντά
Εδώ και χρόνια οι περισσότεροι από τους σολίστ (με συμβάσεις αορίστου χρόνου) της Λυρικής εμφανίζονται όλη τη χρονιά μόνο σε έναν ρόλο, όμως πληρώνονται κανονικά (με 1.700 ευρώ) τον μήνα για 12 μήνες. Εξάλλου, εφόσον υπάρχουν και μονοετείς συμβάσεις με Ελληνες καλλιτέχνες που διαπρέπουν σε λυρικά θέατρα της Ευρώπης κ.λπ., γιατί να γίνονται μετακλήσεις από το εξωτερικό; Σε μια πτωχευμένη χώρα; Αυτός ο αποκλεισμός είναι ο θάνατος του λυρικού καλλιτέχνη αφού είναι γνωστό πως ζει για τις εμφανίσεις, το χειροκρότημα, την επιβράβευση. Πώς άραγε ο καλλιτέχνης να διατηρεί σωστό φωνητικό επίπεδο χωρίς εμφανίσεις; Είναι γνωστό πως η όπερα του Βερολίνου έχει 300 παραστάσεις κάθε χρόνο, εις δε το Λονδίνο διοργανώνονται free lunch time concerts ώστε το κοινό να εξοικειώνεται με την όπερα και την κλασική μουσική.

Το Convent Garden έχει έναρξη παραστάσεων πάντοτε στις 7 μ.μ. και μία ημέρα την εβδομάδα στις 12 το μεσημέρι, ώστε να διευκολύνονται οι φιλόμουσοι. Τώρα, με τα νέα δεδομένα του ΚΠΣΝ, καλό θα ήταν να προγραμματιστούν 300 παραστάσεις τον χρόνο σε όπερα και σε ατομικά ρεσιτάλ με φωνή - πιάνο. Ετσι όχι μόνο θα υπάρξει απόσβεση του μισθού των σολίστ, αλλά θα δοθεί η δυνατότητα σε όλους τους φοιτητές των μουσικών σχολείων και ωδείων να παρακολουθήσουν δωρεάν αυτές τις εκδηλώσεις.

Με φαντασία, ανοικτό μυαλό, χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, θα μπορέσουμε να μυήσουμε τις νέες γενιές στη μουσική. Ας ανοίξουμε λοιπόν τις πόρτες στον πολιτισμό. Ευελπιστώ πώς η υπουργός Πολιτισμού θα μπορούσε να υιοθετήσει τις πιο πάνω προτάσεις μου. Αναμένω με ενδιαφέρον την άποψή της.

Γιωργος Τρανταλιδης, Πρόεδρος Συλλόγου Φίλων Κλασικής Μουσικής και Οπερας

«Πώς σώθηκα από μια αγέλη σκύλων»

Κύριε διευθυντά
Διαβάζουμε κατά καιρούς διαμαρτυρίες αναγνωστών για την επικινδυνότητα των αδέσποτων σκυλιών που έχουν κατακλύσει τις πόλεις μας, και τις θεωρούμε υπερβολικές ή ανυπόστατες. Οταν όμως κάποιος έχει προσωπική εμπειρία, θα δικαιώσει ασφαλώς τους διαμαρτυρόμενους. Θα αναφερθώ εν προκειμένω σε περιστατικό που αντιμετώπισα προσωπικά ο ίδιος πριν από λίγες ημέρες. Κάνοντας περίπατο στο πάρκο της πόλης και βαδίζοντας αμέριμνος, δέχθηκα ξαφνικά την επίθεση αγέλης έξι σκύλων που με κύκλωσαν με ουρλιαχτά έτοιμοι να με κατασπαράξουν. Είχα ευτυχώς την πρόνοια να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να μείνω ακίνητος, γιατί αν το έβαζα στα πόδια, δεν θα γλίτωνα. Ωστόσο ο πιο αγριεμένος όρμησε επάνω μου, στύλωσε τα μπροστινά του πόδια στο στήθος μου και πλησίασε το ορθάνοικτο στόμα του στο πρόσωπό μου έτοιμος να με δαγκώσει. Την τελευταία στιγμή επενέβησαν τρεις ηρωικοί νεαροί και τους απομάκρυναν. Το σοκ και η λαχτάρα που έπαθα δεν περιγράφονται. Αν ήταν στη θέση μου κάποιο παιδάκι ή καμιά κυρία, ασφαλώς θα τους κομμάτιαζαν.

Δεν είναι καθόλου υπερβολικά όσα προαναφέρω. Αν δεν ληφθούν εγκαίρως μέτρα από τους αρμοδίους, η κατάσταση θα γίνει επικινδυνότερη όσο προχωράει το καλοκαίρι για τους ανύποπτους περιπατητές. Και ναι μεν ο δήμος φρόντισε να δημιουργήσει στα δυτικά του πάρκου έναν περιορισμένο χώρο για τους σκύλους που βγάζουν βόλτα οι συνοδοί τους και έχει αναρτήσει στην είσοδο του πάρκου πινακίδα με οδηγίες για τους συνοδούς προς ασφάλεια των πολιτών. Ομως υπάρχουν οι ασυνείδητοι που αφήνουν τα σκυλιά να περιφέρονται ελεύθερα μέσα στον κόσμο, όπως στο περιστατικό που αναφέρω. Η πολιτεία καλά έκανε και θέσπισε αυστηρές ποινές και μεγάλα πρόστιμα σε όσους συμπεριφέρονται βάναυσα στα σκυλιά. Τους άκακους και ανύποπτους πολίτες, που πέφτουν θύματα των αδέσποτων σκύλων, ποιος θα τους προστατεύσει και ποιος θα τους αποζημιώσει, τη στιγμή που κανένα από τα σκυλιά αυτά δεν φέρει υποχρεωτικά περιλαίμιο με πινακίδα των στοιχείων του ιδιοκτήτη τους ή κάποιο ενσωματωμένο τσιπάκι, όπως γίνεται στις άλλες πολιτισμένες χώρες;

Δημήτριος Δήμηνας, Δικηγόρος Κατερίνης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ