Αριστοτελία Πελώνη ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

Το Κονκλάβιο (24/07/2018)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Διαστημόπλοιο στο γκαζόν του Λευκού Οίκου: Ζούμε ανάμεσά τους...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μια βροχή θα τους σώσει...

Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Δεν ισχύει στην περίπτωση της αποψινής δεξίωσης στο Προεδρικό Μέγαρο για την 44η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Το αναφέρω επειδή μου λένε ότι έχει γίνει ειδική πρόβλεψη σε περίπτωση που βρέξει, παρότι οφείλω να σημειώσω για παν ενδεχόμενο ότι σωτηρία για τακούνι-στιλέτο που βυθίζεται στη λάσπη δεν υπάρχει... Οπως και να ’χει, η αποψινή σεμνή εκδήλωση θα μοιάζει αρκετά με την περυσινή. Δηλαδή, έχουν προσκληθεί περί τα 1.500 άτομα και ο «γάμος» αναμένεται να σχολάσει νωρίς, χωρίς να θυμίζει και πολύ τις ένδοξες κοσμικές νύχτες άλλων χρόνων στο Προεδρικό.

Πληροφορούμαι, δε, ότι η παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας θα περιέχει μηνύματα περί ανάγκης εθνικής ενότητας και συναίνεσης, τα οποία έχω την εντύπωση ότι θα σηκώσουν αρκετά φρύδια. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο λόγος που η οβίδα που τυχαία βρέθηκε προ μηνών στον κήπο του Προεδρικού και είχε ριφθεί κατά τα «Νοεμβριανά» του 1916 κατά των τότε Ανακτόρων του βασιλέως Κωνσταντίνου –εξουδετερώθηκε, καθαρίστηκε και επεστράφη– κατέχει περίοπτη θέση στον κήπο: για να θυμίζει τα κακά του εθνικού διχασμού. Εγώ, πάλι, θυμήθηκα τη ρήση του Μαρκ Τουέιν: πίστη στην πατρίδα, πάντα. Πίστη στην κυβέρνηση, όταν το αξίζει.

Αναστολή γιοκ

Το «όχι» της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ στο αίτημα μακεδονικών και παμμακεδονικών σωματείων που ζητούσαν αναστολή της εκτέλεσης της συμφωνίας των Πρεσπών είναι γνωστό. Και ήταν προφανώς αναμενόμενο, καθώς οι κυβερνητικές πράξεις δεν προσβάλλονται και θα αρκούσε από μόνο του αυτό το επιχείρημα της αρμόδιας Επιτροπής. Το τονίζω επειδή δεν συνέβη ακριβώς έτσι. Οπως μεταφέρει αρμόδια πηγή που έχει διαβάσει (και όχι μόνο) πολλές αποφάσεις του ΣτΕ, το ενδιαφέρον είναι ότι η Επιτροπή Αναστολών μπήκε στην ουσία της υπόθεσης.

Μελλοντικές βλάβες

Για παράδειγμα, σε σχέση με το θέμα των σχολικών εγχειριδίων και το επιχείρημα των αιτούντων ότι η εφαρμογή της συμφωνίας θα οδηγήσει στην αναθεώρησή τους και θα παραποιήσει την ελληνική ιστορία, η Επιτροπή αποφαίνεται ότι «η βλάβη παρίσταται μελλοντική και αβέβαιη, προεχόντως διότι», όπως αναφέρεται, «δεν προκύπτει ότι επίκειται οπωσδήποτε η αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων, πολύ περισσότερο δε προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί αυτή...». Ακόμη, σημειώνουν ότι δεν προκύπτει ότι θα έχουν δημιουργηθεί «μη αντιστρεπτές νομικές καταστάσεις», πολλώ δε μάλλον πριν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία. Τέλος, σε ό,τι αφορά στα «μακεδονικά προϊόντα» και στις οικονομικές συνέπειες, υποστηρίζουν ότι ο ισχυρισμός των αιτούντων που αναφέρεται σε «ενδεχόμενες μελλοντικές και αβέβαιες καταστάσεις» δεν προκύπτει, αφού δεν έχουν δεσμό με ένα συγκεκριμένο προϊόν. Κατόπιν τούτων, δεν μου κάνει εντύπωση που η κυβέρνηση δεν έσπευσε να μιλήσει για «δικαστικό πραξικόπημα».

Ποτέ μη λες ποτέ

Μη σκοτώνετε τον αγγελιοφόρο. Το αναφέρω με αφορμή το δημοσίευμά μου της Κυριακής, όπου αναφερόμουν στο –τραβηγμένο ομολογουμένως– σενάριο που ακούγεται στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με το οποίο αν κάποιος υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν (Spitzenkandidat) δεν καταφέρει μετά τις ευρωεκλογές του επόμενου Μαΐου να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία από το Ευρωκοινοβούλιο, ενδέχεται το παιχνίδι να περάσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ώστε να προταθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής. Η σχετική αναφορά προκάλεσε αντιδράσεις πηγών μου στις Βρυξέλλες, που χαρακτηρίζουν μια τέτοια επιλογή «αντιδημοκρατική», η οποία προφανώς δημιουργεί θέμα νομιμοποίησης και ρίχνει νερό στον μύλο των ευρωσκεπτικιστών. Προφανώς. Αλλά ποτέ μη λες ποτέ.

Φιέστες

Δεν έχω καταλήξει αν ο λόγος που η κυβέρνηση εγκαταλείπει το σενάριο μιας φιέστας στην Πνύκα οφείλεται σε ρεαλιστική αποτίμηση της κατάστασης –ότι δηλαδή μια τέτοια φιέστα για την περίφημη «έξοδο» συνιστά πρόκληση απ’ όλες τις απόψεις– ή αν άλλαξε ρότα επειδή δεν είδε και ενθουσιώδες ενδιαφέρον για συμμετοχή στο γεγονός από την πλευρά ευρωπαϊκών παραγόντων... Για το Καστελλόριζο, θα δείξει, παρότι πληροφορούμαι ότι εσχάτως εκδηλώνεται μια κάποια «ευαισθησία» για τις γαπικές συμπαραδηλώσεις στις οποίες οδηγεί. Με απλά λόγια, ίσως να μην είναι και πολύ καλή ιδέα, δεδομένου ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και οι άνθρωποί του στο ΚΙΝΑΛ, δεν κρύβουν ότι θέλουν συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ