Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Τα drones θα ήταν ίσως μια κάποια λύση

Κύριε διευθυντά,

Δεν είμαι ειδικός, επομένως δεν μπορώ να γνωρίζω ούτε να κρίνω σε ποια αίτια οφείλεται η βιβλική καταστροφή που έπληξε τη χώρα. Αυτό, όμως, που βλέπω είναι ότι η κρατική μηχανή χρησιμοποιεί ακόμη μεθόδους του προηγούμενου αιώνα, ενώ βρισκόμαστε ήδη στην 4η τεχνολογική επανάσταση με απεριόριστες νέες δυνατότητες.

Ενας από τους κύριους λόγους της καταστροφής είναι η καθυστέρηση και ασυντόνιστη πληροφόρηση των κατοίκων. Επομένως: Γιατί π.χ. κατά τους θερινούς μήνες δεν αναπτύσσονται σε όλα τα κρίσιμα σημεία της χώρας drones, τα οποία να υπερίπτανται επί 24ώρου βάσεως (εφ’ όσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν) και να μεταδίδουν φωτογραφίες την ίδια στιγμή που θα διαπιστωθεί καπνός ή φωτιά σε χρόνο μηδέν προς το γενικό συντονιστικό επιτελείο με τις συντεταγμένες της περιοχής;

Γιατί π.χ. το κράτος δεν αναθέτει σε πανεπιστημιακά κέντρα την ανάπτυξη κατάλληλης ψηφιακής πλατφόρμας, ώστε με τα εκάστοτε αυτόματα προσβάσιμα δεδομένα –τοποθεσία, βλάστηση, ταχύτητα ανέμου, κατεύθυνση ανέμου κ.ά.– να υπολογίζεται επί συνεχούς βάσεως πότε θα φθάσει η φωτιά σε κάθε κατοικημένη περιοχή και να ενημερώνονται επίσης αυτόματα οι εν λόγω κοινότητες για συναγερμό με ένδειξη του αναμενόμενου βαθμού επικινδυνότητας, ενώ συγχρόνως να ειδοποιούνται και τα μέσα διάσωσης;

Γιατί η κάθε κοινότητα να μην είναι εφοδιασμένη με ακριβείς γραπτές «οδηγίες ενεργειών» ανάλογα με τον βαθμό 1, 2, 3 επικινδυνότητας (ακριβώς όπως και στις μονάδες στρατού εν ώρα συναγερμού) ώστε ο κάθε κοινοτάρχης να ξέρει και να ενεργεί άμεσα βάσει ήδη εκπονηθέντος σχεδίου έκτακτης ανάγκης, ενώ ένα όχημα με μεγάφωνο να περιφέρεται στην πόλη ενημερώνοντας τους κατοίκους τι να πράξουν;

Με τις πιο επάνω εν πολλοίς αυτόματες ενέργειες θα μπορούσε να μειωθεί ο χρόνος από τη στιγμή εντοπισμού της πυρκαγιάς έως την αποτελεσματική ενημέρωση όλων των κατοίκων σε ελάχιστα λεπτά αντί ώρες, και να σώζονται ζωές.

Κωνσταντινος Ι. Βαμβακας Ψυχικό


Η ευθιξία των Ιαπώνων

Κύριε διευθυντά

Αν δεν με απατάει η μνήμη μου, τη δεκαετία του ’60 έγινε μια μεγάλη καταστροφική πλημμύρα στο Τόκιο, χωρίς ανθρώπινα θύματα. Τις επόμενες ημέρες της πλημμύρας ο δήμαρχος του Τόκιο παραιτήθηκε διότι θεώρησε τον εαυτό του ανίκανο να υπηρετεί το κοινό. Στέκομαι με «δέος» μπροστά στην εθνική καταστροφή και βλέποντας τους αρμόδιους υπουργούς να συζητούν για μη «αθώες πυρκαγιές», με βαθιά θλίψη αναγκάζομαι να διαλογίζομαι, να συλλογίζομαι και βαθιά να απογοητεύομαι.

Νικος Πουλαντζας

Οχι φιέστα «πάνω» στα καμένα

Κύριε διευθυντά

Ελπίζω να το έχει σκεφθεί ήδη ο κ. Τσίπρας. Οτι δηλαδή θα πρέπει να καταργήσει οπωσδήποτε όλα αυτά τα –παράνομα– επιδόματα κτλ. που έχει υποσχεθεί για τον Σεπτέμβριο και να δώσει όλο, και λέω όλο, το σχετικό ποσό –αφού μας πει πόσο είναι αυτό– για αποζημιώσεις και ανακατασκευές στις καταστραφείσες περιοχές της Αττικής. Και βέβαια «κομμένη» η φιέστα στις 20 Αυγούστου.

Αλέξανδρος Μπεζης Κηφισιά


Περί τρομοκρατών και Χο Τσι Μινχ

Κύριε διευθυντά

Διαβάζουμε τον Τάκη Θεοδωρόπουλο πάντα. Για το εύρος των γνώσεων και τον πλουραλισμό των θεμάτων που ασχολείται. Επίσης και βιβλία του, όπως το πολύ καλό «Βερονάλ» για τον περίφημο φιλόλογο Συκουτρή. Αλλά στο άρθρο του «Από τον Οτσαλάν στις Πρέσπες» στις 19 Ιουλίου, μας μπέρδεψε.

Στην αρχή του άρθρου γράφει «...σε ένα κείμενο συμπαράστασης στον Κούρδο μαοϊκό τρομοκράτη», αναφερόμενος στον Οτσαλάν. Γνωρίζουμε ότι ο έγκλειστος του τουρκικού καθεστώτος, στην απομόνωση του νησιού Ιμραλί, αποτελεί τον ήρωα του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού για ανεξαρτησία και ελευθερία. Αντίστοιχα τρομοκράτες χαρακτηρίζοντο οι δικοί μας ήρωες του 1821, από τον οθωμανικό ζυγό και την Ιερά Συμμαχία της τότε Ευρώπης, στην αρχή του αγώνα. Ομοίως τρομοκράτης ήταν για το σκληρό απαρτχάιντ της Νοτίου Αμερικής απελευθερωτής των μαύρων της χώρας, Νέλσον Μαντέλα.

Πιο κάτω ο αρθρογράφος αναφέρει: «Η γενιά μας, έλεγα, έχει υπερασπιστεί πολλούς εγκληματίες... Από τους Βιέτ Κονγκ – στα Ηλύσια Πεδία στο Παρίσι χειροκρότησα και εγώ τον Χο Τσι Μινχ...». Ασφαλώς ξέρει την ιστορία ο κ. Θεοδωρόπουλος. Απλώς θυμίζουμε ότι ο Χο Τσι Μινχ ήταν ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον λαό του Βιετνάμ και ταπείνωσε δύο αυτοκρατορίες. Πρώτα τη Γαλλία στο Ντιέν Μπιεν Φου και αργότερα τις ΗΠΑ, νικώντας τες, παρά την τρομακτική τους υπεροπλία. Πολεμούσαν για την ελευθερία του λαού τους και προς τιμήν του, η πρώην Σαϊγκόν μετονομάστηκε σε πόλη Χο Τσι Μινχ.

Ισως ο χαρακτηρισμός εγκληματίας αδικεί κατάφωρα αυτόν τον ήρωα και ηγέτη.

Δημήτρης Γεωργαντάς Χειρουργός Μαρούσι

Οδός Εκλογών και... Αληθείας, γωνία

Κύριε διευθυντά

Πολύ σωστά γράφει σε επιστολή του ο κ. Μόσχος από το Λονδίνο (17/7/18) ότι «η στείρα αντιπαλότητα δεν ωφελεί τον τόπο». Μέμφεται δε τους επικοινωνιολόγους που δεν ενημερώνουν τη Ν.Δ. για την προφανή αυτή αλήθεια. Και όμως, οι επικοινωνιολόγοι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Δουλειά τους είναι πώς το κόμμα θα κερδίσει άνετα τις εκλογές και όχι πώς θα ωφεληθεί ο τόπος – πρόβλημα των πολιτικών.

Υπάρχουν επίσης πολιτικοί, και μάλιστα στελέχη της Ν.Δ., που φρονούν (όχι αβάσιμα) ότι οι εκλογές κερδίζονται και η εξουσία κρατιέται με μεθόδους και πρακτικές Τσίπρα και όχι όπως θα ήθελε (υποθέτω) ο κ. Μητσοτάκης, δηλαδή λέγοντας στον λαό την πάσα –πικρή– αλήθεια, χωρίς φόβο μήπως χάσει τις εκλογές και χωρίς πάθος, σαν αυτό του κ. Τσίπρα («ή αυτοί ή εμείς»).

Ο σκεπτόμενος πολίτης διατηρεί ακόμη σοβαρές επιφυλάξεις που αντιστοιχούν σε οδυνηρά (υποθέτω) διλήμματα για τον αρχηγό, όπως: Θα εξακολουθήσει τη στείρα αντιπαράθεση όπως υπαγορεύει η μικροπολιτική ή θα πράξει αυτό που ο ίδιος θεωρεί σωστό και ωφέλιμο για τον τόπο; Θα ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού ή θα πάρει το δύσβατο, ανηφορικό και μοναχικό μονοπάτι, αυτό που θα προσδώσει νόημα στην πολιτική και θα αναδείξει τον ίδιο σε άξιο πολιτικό ηγέτη, χρήσιμο για τον τόπο; Τελικά, θα τολμήσει ή θα συμβιβασθεί;

Ιωάννης Αθ. Μακρής Καστέλλια Παρνασσίδος

«Να μάθουν οι νέοι για τη δικτατορία»

Κύριε διευθυντά

Θέλω να συγχαρώ την «Καθημερινή» για την προβολή στο φύλλο της 21ης Ιουλίου της αποφάσεως του προέδρου της Βουλής, να δημοσιοποιήσει τα μέχρι σήμερα άγνωστα πρακτικά των Υπουργικών Συμβουλίων της επταετούς δικτατορίας των Συνταγματαρχών.

Ενα από τα «εμβληματικότερα» μεταξύ αυτών είναι τα «Πρακτικά Συζητήσεων του Υπουργικού Συμβουλίου επί της Εγκαθιδρύσεως Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας» της 1ης και 15ης Ιουνίου 1973. (Εθνικό Τυπογραφείο, Ιούλιος 1973). Εκτός όλων των άλλων αισχών του τότε καθεστώτος, επιβεβαιώνεται και η πρωτοφανής γελοιότητά του. Ο Παπαδόπουλος εμφανίζεται υπό δύο ιδιότητες, την του αντιβασιλέως και του πρωθυπουργού. Καταργεί στη συνέχεια τη Βασιλευομένη Δημοκρατία και όχι μόνο αυτοχρίζεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας αλλά καθιερώνει και ως νέο εθνόσημο, το έμβλημά τους, τον αναγεννώμενο εκ της τέφρας του Φοίνικα. Αξίζει να ανατυπωθεί και για να μάθουν οι νεώτεροι τι ζήσαμε και οι αμετανόητοι ακόμη θαυμαστές της δικτατορίας στην ακροδεξιά για να ντρέπονται.

ΣΤΡΑΤΗΣ Ε. ΣΤΡΑΤΗΓΗΣ Επ. Δικηγόρος Δ. Ν., τ. βουλευτής Επικρατείας
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ