Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι κουκουνάρες και τα στουπιά

Κύριε διευθυντά

Η πυρκαγιά στν Ανατολική Αττική την οποία έζησα από οριακά ασφαλή απόσταση, έφερε στη μνήμη την άλλη μεγάλη, αλλά ευτυχώς χωρίς ανθρώπινα θύματα, φωτιά στην Εκάλη και Κηφισιά την 4η Αυγούστου 1981. Οι προσωπικές μου σημειώσεις από την εποχή εκείνη ίσως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες σας.

Πολλοί έκριναν ως αρχικό αίτιο της πυρκαγιάς κάποιους σπινθήρες από αγωγούς μέσης τάσης της ΔΕΗ. Παρασύρθηκε ακόμη και ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης που μίλησε για τη ΔΕΗ και για τις «κουκουνάρες» που λόγω «ρωτακισμού» πρόφερε «κουκουνάΓες», πράγμα που έγινε αφορμή για κακόγουστη ειρωνεία σε βάρος του κατά την προεκλογική περίοδο που ακολούθησε.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι οι κατηγορίες αυτές ήταν αστήρικτες. Εχω απομαγνητοφωνημένες αναφορές από τον ασύρματο τεχνιτών της ΔΕΗ που ανέφεραν την κίνηση ατόμων που έβαζαν φωτιές με στουπιά στη Νέα Πεντέλη, στη Γιασεμιών και Θέμιδος στην Εκάλη, κοντά στο κτήμα Λάτση και αλλού. Παράδειγμα απομαγνητοφώνησης μηνυμάτων τεχνιτών προς Κέντρο Κατανομής Φορτίου:

Τσεπετονίδης: «Κύριε Μπάρλα, όπως μας πληροφορούν εδώ πέρα οι κάτοικοι, ρίχνουν στουπιά με βενζίνη αναμμένα, λέει.

Το ’χουμε δει και εμείς, Σπύρο, υπάρχουν σκόρπιες φωτιές παντού. Περνάνε μηχανάκια και πετάνε φωτιά».

Σπ. Γεωργιόπουλος:  «Η κατανομή Νέας Ιωνίας, μας ακούει;»

Κ. Φ.: «Ακούει η Νέα Ιωνία».

Σπ. Γεωργιόπουλος: «Ειδοποίησε το 109, εδώ στην Πεντέλη κυκλοφορεί ένα μηχανάκι που βάζει φωτιές.

Και ακολουθεί πλήρης περιγραφή της μηχανής, του σημείου και της προσπάθειας του τεχνίτη να καταδιώξει τον δράστη.

Τα είχα (και έχω) όλα αυτά με επίσημο διαβιβαστικό του διευθυντή Εκμεταλλεύσεως Διανομής Χρ. Βουδούρη και ενημέρωσα με ιδιόχειρο σημείωμά μου τον αρμόδιο υπουργό.

Αν, όπως κάποιοι υπαινίχθηκαν, υπήρξε φέτος οργανωμένος εμπρησμός στην Ανατολική Αττική, αντίστοιχα μηνύματα πρέπει να έχουν καταγραφεί.

Ραφαήλ Μωυσής

Τότε διοικητής της ΔΕΗ

Η κοσμοπλημμύρα και το «Ερχεται» 

Κύριε διευθυντά

Αντιλαμβάνομαι απόλυτα ότι το κλίμα των ημερών, με την τραγωδία απώλειας δεκάδων συμπολιτών μας, επιβάλλει την αποχή από πολιτικές εκτιμήσεις και αντιπαραθέσεις και μάλιστα για παρελθόντα γεγονότα. Ομως, σε πρόσφατο κείμενό του, ο επί του Τύπου σύμβουλος του πρωθυπουργού, αρθρογραφώντας στο κομματικό έντυπο και αναφερόμενος στην επέτειο της 24ης Ιουλίου 1974, γράφει: «Μια έκρηξη από φως … με εκατομμύρια ανθρώπους στους δρόμους να αγκαλιάζουν –εννοεί μεταφορικά– το Χαρίλαο, το Λεωνίδα, τον Ανδρέα, τον Καραμανλή (ο συγγραφέας του άρθρου κατατάσσει τους παραπάνω κατά την ανωτέρω σειρά!!) – …η ημέρα που σκόρπισε το σκοτάδι της εμφύλιας δεξιάς για να φτάσουμε στο κλίμα που σήμερα βιώνουμε» κ.λπ., κ.λπ.

Κατόπιν των παραπάνω, θα μου επιτραπεί να σημειώσω ότι επειδή όλοι οι Ελληνες, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων, ζήσαμε την ανεπανάληπτη νύχτα της 24ης Ιουλίου 1974, αρνούμεθα να υποκύψουμε σε αυτή τη χονδροειδή παραποίηση και στρέβλωση των γεγονότων της ημέρας εκείνης.   Το μυριόστομο «Ερχεται» των εκατομμυρίων που υποδέχθηκαν τον Εθνάρχη, δεν αφορούσε κανένα Χαρίλαο, Λεωνίδα ή Ανδρέα. Αφορούσε αποκλειστικά και μόνον τον άνδρα εκείνο που ο ελληνικός λαός εναπόθεσε στα στιβαρά χέρια του τη σωτηρία της χώρας και της δημοκρατίας. Αφορούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και αυτός δεν διέψευσε τις προσδοκίες του.

ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Δικηγόρος

Κάνουν ότι δεν βλέπουν το Πεδίον του Αρεως;

Κύριε διευθυντά

Πριν από ένα χρόνο, διάβαζα σε αφιέρωμα εφημερίδας για τον μεγάλο πνεύμονα πρασίνου στο κέντρο της Αθήνας με τίτλο: «Η ζωή επέστρεψε στο Πεδίον του Αρεως». Ηταν τότε με αφορμή συνέντευξη Τύπου της Περιφέρειας Αττικής: «Βάσιμες ελπίδες», ότι με το εύρος των τότε αλλαγών, οι εικόνες εγκατάλειψης θα έμεναν στο παρελθόν!

Ηταν στο πλαίσιο εργολαβίας πρασίνου, τα 880 δέντρα που είχαν φυτευθεί, οι 9.100 θάμνοι, τα 440 αναρριχώμενα και τα 1.400 ποώδη πολυετή και πάει συνέχεια με χιλιάδες κλαδέματα, πινακίδες, κάδους, φρεάτια και πάει λέγοντας. Υπενθυμίζουμε ένα σωρό μεγαλεπήβολες και δαπανηρότατες αναπλάσεις, όπως αυτή του 2010 (απαρχή της κρίσης χωρίς ημερομηνία λήξης από ό,τι φάνηκε μετά).

Πάντα, οι νέες διοικήσεις λένε ότι παραλαμβάνουν εικόνες διάλυσης, υποστελέχωση και τα παρόμοια. Δεν αναφερόμαστε στα 30-40 συνεχή χρόνια αναπλάσεων, αλλά στη ζοφερή εικόνα του σήμερα με το πάρκο να δέχεται τις μεγάλες προσφυγικές ροές. Μια ζωή να προσπαθούν να βρουν απαντήσεις σε μεγάλα ερωτήματα που προκύπτουν από τη σημερινή ζοφερή, όσο ποτέ, πραγματικότητα του πάρκου.

Ενα σωρό συλλογικές προσπάθειες με κραυγές αγωνίας των γύρω πρυτανικών αρχών, του δήμου (μια ζωή δημοτικά συμβούλια, πορίσματα!), την περιφέρεια, κ.ά. – «τι μπορεί να κάνουμε εμείς για την πορνεία ανηλίκων, είναι θέμα της αστυνομίας...». Η αστυνομία: «Εμείς τους πιάνουμε... οι άλλοι τους αφήνουνε». Νισάφι πια, δεν πάει άλλο!  Ετσι δεν οδηγούμαστε πουθενά. Ας δει η πολιτεία τα πάρκα των άλλων μεγαλουπόλεων...

ΙΩΑΝΝΗΣ Π. ΚΟΡΔΗΣ

Δημοκρατία και ετυμολογία

Κύριε διευθυντά

Στις όπως πάντα εύστοχες παρατηρήσεις τού κ. Αναστ. Αγγ. Στέφου, και συγκεκριμένα της 19ης Ιουλίου, σχετικά με το έτυμον της λέξης δήμος, έχω να προσθέσω ότι ούτε γλωσσσολογικά ούτε σημασιολογικά αποκλείεται η σύνδεσή της με τη ρίζα τού ρήματος δαίομαι, «διανέμω, μερίζω, διαμοιράζω», με ανάπτυγμα εις /m/: *dā-mo, τμήμα, μέρος» —του εδάφους, της φυλής (βλ. ετυμ. λεξικά Frisk, Chantraine, Beekes).

Οσο όμως για το σημερινό πολιτικό καθεστώς, πόρρω απέχει από μια αληθινή δημοκρατία. Πρόκειται για ολιγαρχία με φιλελεύθερα στοιχεία ή χαρακτηριστικά. Το βλέπουμε διά γυμνού οφθαλμού.

ΚΩΣΤΗΣ ΣΠΑΝΤΙΔΑΚΗΣ

Ενας Αιγυπτιώτης για τη γλώσσα μας

Κύριε διευθυντά

Το άρθρο του Γιώργου Π. Τερζή: «Κ. Δεδεγκίκας: Παίζοντας με την ελληνική γλώσσα», μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια στην Αίγυπτο των 150.000 Ελλήνων της Διασποράς. Στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια, μαθαίναμε όλοι 4-5 γλώσσες, ελληνικά, αραβικά, γαλλικά, αγγλικά και άλλες σχετικές με συγγενείς, φίλους και γείτονες. Τα ελληνικά σχολεία ήταν λαμπρά και οι δάσκαλοι ήρωες. Πολλά παιδιά πήγαιναν σε ξένα σχολεία, έκαναν όμως μαθήματα Ελληνικών και με τους γονείς μιλούσαν ελληνικά.

Κατά τον Β΄ Π.Π. η άφιξη και δράση του Στρατού και Ναυτικού μας διέδωσε την καθαρή Ελληνική των διαταγών, αλλά και τη γλώσσα της πιάτσας! Τα ελληνικά στα σχολεία έφερναν τις δυσκολίες γραμματικής και ετυμολογίας, δημοτικής και καθαρεύουσας, τόνους και πνεύματα, αλλά και αργότερα τα αρχαία διαδοχικά του Ξενοφώντος και Ομήρου. Πέραν τούτων ήταν και τα ελληνικά της Εκκλησίας. Με σπουδές στην Αγγλία στα 19 μου, βρήκα εκεί μεγάλη ευκολία με τα αγγλικά.

Το essay και precis –η έκθεσις και περίληψη– και διάφορα άλλα, ενεθάρρυναν πολλή σκέψη με λίγα λόγια, το debate – διάλογο χωρίς διακοπές. Πέραν τούτων στις Εκκλησίες Διαμαρτυρομένων η γλώσσα ήταν η τρέχουσα αγγλική και υπήρχαν για τον κάθε πιστό βιβλία προσευχών και Ευαγγελίων. Ομοίως οι Καθολικές Εκκλησίες είχαν καταργήσει τα λατινικά, και τα είχαν αντικαταστήσει με αγγλικά.

Μήπως πρέπει να φροντίσουμε όλοι –λαός, κράτος, Εκκλησία– να απλοποιήσωμε και εκσυγχρονίσωμε το θέμα γλώσσης μας με σύγχρονα μέτρα, αξίες και συστήματα;

Δημήτριος Γ. Καπαϊτζής

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ