Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η ευθύνη πάντα ανήκει στους αρχηγούς

Κύριε διευθυντά
Εκανα τη στρατιωτική μου θητεία ως έφεδρος αξιωματικός-διερμηνέας, πράγμα που σημαίνει ότι πέρασα εκπαίδευση στην περίφημη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (ΣΕΑΠ) (δες Βασ. Βασιλικός – «Τ’ Αγγέλιασμα»). Αν είναι, τουλάχιστον, ένα πράγμα που μου έμεινε από την εκπαίδευσή μου, είναι το «για ό,τι γίνεται και δεν γίνεται στη μονάδα, την ευθύνη έχει πάντα ο διοικητής».

Αραγε ουδείς από την κυβέρνηση υπηρέτησε στον στρατό ως αξιωματικός και οι εκ του στρατεύματος δεν έμαθαν ούτε αυτή τη βασική αρχή;

Δ. Κωνσταντινου, Κηφισιά

Θεομηνία, ιεράρχες και περισυλλογή

Κύριε διευθυντά
Εχει επικρατήσει στην καθομιλουμένη να χρησιμοποιούνται οι όροι «θεομηνίες» ή «βιβλικές καταστροφές», για να τονισθεί το μέγεθος της καταστροφικότητας ενός απρόσμενου και επικίνδυνου για τη ζωή του ανθρώπου φυσικού φαινομένου, όπως είναι οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές, οι κεραυνοί, οι σεισμοί, οι ανεμοστρόβιλοι και το τσουνάμι.

Ο όρος «θεομηνία» σημαίνει» οργή του Θεού» [=θεός+μήνις] και ο όρος «βιβλική καταστροφή» παραπέμπει στις μεγάλες καταστροφές που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη, όπως εκείνες του κατακλυσμού του Νώε, της καταστροφής των Σοδόμων και Γομόρρων και των δέκα πληγών του Φαραώ. Είναι γνωστό ότι στην Π.Δ. ο Θεός παίρνει ανθρωπομορφικές διαστάσεις και εμφανίζεται ως σκληρός τιμωρός και εκδικητής των ανθρώπων που αντιτάσσονται στο θέλημά του. Ο Θεός της Καινής Διαθήκης, που δίδαξε ο Χριστός, είναι ο Θεός της αγάπης, του ελέους και της συγχωρητικότητας, που θέλει «πάντας ανθρώπους σωθείναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» [Τιμ. Α΄ 2, 4].

Στην τραγωδία της φονικής πυρκαγιάς είναι νομίζω αδόκιμη η χρησιμοποίηση του όρου «θεομηνία» για ένα έκτακτο φυσικό φαινόμενο αγνώστων εν πολλοίς αιτίων, που οι σύγχρονοι ειδικοί επιστήμονες προβληματίζονται να προσδιορίσουν επακριβώς. Πολύ περισσότερο είναι κατακριτέες τέτοιες δηλώσεις όταν προέρχονται από εκπροσώπους της Εκκλησίας, όπως εκείνης του Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, που χαρακτήρισε την τραγωδία θεϊκή κατάρα κατά των πληγέντων και του «άθεου πρωθυπουργού». Ελαβε βέβαια τη δέουσα απάντηση από υγιώς σκεπτόμενους ιεράρχες, όπως του Αρχιεπισκόπου και ιδίως του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου, ο οποίος κατακεραύνωσε τις αντιχριστιανικές δηλώσεις του, επισημαίνοντας μεταξύ των άλλων ότι «ο άθεος πρωθυπουργός μίλησε με περισσότερη ανθρωπιά και ευαγγελική πραότητα για τους πονεμένους της πυρκαγιάς από ό,τι εσείς».

Η γνήσια Ορθόδοξη πίστη και πράξη απαιτεί σε τέτοιες περιπτώσεις περισυλλογή, σιωπή, αλληλεγγύη, έμπρακτη συμπαράσταση και προσευχή να απαλυνθεί όσο γίνεται ο βουβός πόνος των βαθιά πληγωμένων συνανθρώπων μας, όπως έπραξε και ο τοπικός Μητροπολίτης μας κ. Γεώργιος και πλήθος άλλων ευαισθητοποιημένων κληρικών και λαϊκών.

Δημήτριος Δημηνας, Δικηγόρος Κατερίνης

«Τους έβλεπα και δεν πίστευα ό,τι έβλεπα...»

Κύριε διευθυντά
Καθώς επέστρεφα στην Ελλάδα μετά ένα τριήμερο επαγγελματικό ταξίδι στην Ιταλία, σκεπτόμουν με ένα σφίξιμο στην καρδιά το κακό που βρήκε τους ανθρώπους που η μοίρα τους έλαχε να βρεθούν στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά.

Εχω ακόμα στο μυαλό μου την εικόνα ενός αμήχανου –κυριολεκτικά χαμένου– πρωθυπουργού Τσίπρα, των υπουργών Τόσκα, Σκουρλέτη, Σπίρτζη, Πολάκη, Φάμελλου, της ανεκδιήγητης περιφερειάρχου να τον ενημερώνουν τάχα μου, κοιτάζοντας τον τηλεοπτικό φακό με άδεια βλέμματα και ανταλλάσσοντας κοινοτοπίες περί επιφυλακής, χρόνου αντίδρασης, πυρκαγιών στη Σουηδία, κ.λπ. Αναρωτιέμαι αν πέρασε από το μυαλό κανενός απ’ αυτούς, έστω και στιγμιαία, ότι την ώρα αυτού του θλιβερού σόου, λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά κάποιοι άνθρωποι καίγονταν ζωντανοί.

Ακόμα μετράνε νεκρούς και δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα ούτε ένα μέλος αυτής της κυβέρνησης να αισθανθεί το σφίξιμο που αισθάνομαι εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι, και να έχει τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια να ζητήσει συγγνώμη και να παραιτηθεί.

Αξιοπρέπεια ζητάω.

Κωστης Σταμπουλελης, Αρχιτέκτων-ναυπηγός

Σημάδια, πείρα και «Αντίπυρος»

Κύριε διευθυντά
Με το εθνικό πένθος νωπό από την εκατόμβη σε ανθρώπινες ζωές μερικές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου αλλά και απορίες. Διερωτώμαι αν έχουν εκπαιδευτεί οι πυροσβέστες και είναι εξοπλισμένοι στην εφαρμογή, σε περιπτώσεις αντιμετώπισης και αποτροπής πυρκαγιών όπως αυτή που συνέβη στο Μάτι, του «Αντίπυρος» ή κατά το ιταλικό contra Foco!! Η εφαρμογή αυτή θεωρείται ένα έσχατο μέσον στη φαρέτρα των πυροσβεστών για την αντιμετώπιση του υψηλού κινδύνου της ραγδαίας επέκτασης της φωτιάς για το σταμάτημά της. Απαιτεί όμως καλή γνώση και εκπαίδευση αυτών που την εφαρμόζουν, ικανοποιητική γνώση του δασικού οικοσυστήματος, αναγνώριση του αναγλύφου, σαφή εικόνα των μετεωρολογικών συνθηκών που επικρατούν στον χρόνο εφαρμογής και ιδιαίτερα του ανέμου, αλλά και τον κατάλληλο εξοπλισμό για το «αντίπυρο» (φλογοβόλα). Οι δασικές υπηρεσίες στο παρελθόν, όταν είχαν την ευθύνη της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών, γνωρίζοντας καλύτερα τα δασικά οικοσυστήματα και τη συμπεριφορά τους στη φωτιά, είχαν με επιτυχία εφαρμόσει την τεχνική αυτή. Και πάλι έχω την απορία, οι πυροσβεστικές δυνάμεις στα πρόσφατα περιστατικά βλέποντας τη σφοδρότητα του ανέμου και την ταχύτητα κίνησης της φωτιάς δεν θα έπρεπε, έστω και με θυσία κάποιας παράνομης κατοικίας, να εφαρμόσουν το αντίπυρο και να σωθούν έτσι άνθρωποι και περιουσίες; Απλά διερωτώμαι.

Κωστας Κασσιος, Ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ

«Ο θείος Χαρίλαος και ο παλιός Κνίτης»

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή τη συνέντευξη του κ. Γ. Μεϊμάρογλου, στην «Καθημερινή» της Κυριακής της 22ας Ιουλίου,, στην οποία καταλογίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, στον θείο μου, Χαρίλαο Φλωράκη, «αυταπάτες» (πρoφανής η προσπάθεια εξομοίωσης ενός πραγματικού ηγέτη με σύγχρονο ερζάτς αριστερού ηγέτη), επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα γεγονός στο οποίο παρέλειψε για ευνόητους λόγους να αναφερθεί ο κ. Μεϊμάρογλου, στο κατά τα άλλα αξιόλογο, ενδιαφέρον και αληθινό CV της επαγελματικής και πολιτικής του καριέρας.

Το 1976, το ΚΚΕ, για να βρει πηγή εσόδων (μια και η κρατική βοήθεια ήταν μηδαμινή), δημιούργησε μια εταιρεία με δύο κύριες δραστηριότητες: εξαγωγές ελληνικών γεωργικών προϊόντων στη Σοβιετική Ενωση (προφανής η διασύνδεση) και γραφείο ταξιδιών.  Η έδρα και τα γραφεία της εταιρείας στεγάσθηκαν σε όροφο στην Πανεπιστημίου 57. Στα ίδια γραφεία συστεγαζόταν και το γραφείο ταξιδιών του υπογράφοντος, χωρίς, φυσικά, καμία εταιρική σχέση μεταξύ μας. Και γράφω «φυσικά» γιατί ήταν και είναι πασίγνωστη η απόλυτη απέχθεια που χαρακτήριζε τον Χαρίλαο (θα έλεγα ότι ήταν στο DNA του) για οποιαδήποτε οικονομική σχέση του ίδιου ή του ΚΚΕ με μέλος της οικογένειάς του ή με προσωπικούς φίλους του.  Εκεί γνώρισα και τον κ. Μεϊμάρογλου, πρότυπο Κνίτη της εποχής, που έχαιρε της εμπιστοσύνης και εκτίμησης του Χαρίλαου, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να του δώσει μια υπεύθυνη θέση σε αυτήν την εταιρεία του κόμματος (κυρίως στις επαφές με τη Σ.Ε.).

Οι ευνόητοι λόγοι τώρα που αναφέρθηκα στην αρχή: Μετά 3-4 χρόνια παραγωγικής δουλειάς και με φυσικό επακόλουθο τη δημιουργία εξαιρετικών business επαφών με τη Σοβιετική Ενωση (στην πλάτη του ΚΚΕ), ο κ. Μεϊμάρογλου παράτησε την εταιρεία και το ΚΚΕ (για διάφορα ΚΚΕ εσ., ΠΑΣΟΚ, ΚΙΝΑΛ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις) και άνοιξε τα φτερά του για την προσωπική του επαγγελματική καριέρα (όπως, φυσικά, θα έκανε και οποιοσδήποτε σωστός businessman).  Ετσι ξεκίνησε η επαγγελματική καριέρα του παλαιού Κνίτη.

Κωνσταντίνος Λυκας 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ