ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αμεση ανάλυση: Αύριο είναι αργά (ίσως και τώρα...)

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δεν υπήρξαν «λάθη στρατηγικής». Δεν βρήκε «μεγάλα λάθη» στους χειρισμούς που οδήγησαν στην τραγωδία. Παρόλα αυτά, η φυσική καταστροφή και οι απώλειες τόσων ζωών ξεπέρασαν τη βούλησή του να συνεχίσει... Και ο πρωθυπουργός που μόλις μια εβδομάδα πριν - την περασμένη Παρασκευή - αναλάμβανε την πολιτική ευθύνη δηλώνοντας ότι δεν ήταν η ώρα των αποκεφαλισμών, αλλά η ώρα της μάχης, έκανε δεκτή την παραίτηση του Νίκου Τόσκα.

Πόση ασυνέχεια, πόση ασυνέπεια και πόση αυτοαναίρεση να χωρέσει στους άστοχους χειρισμούς μιας μεγάλης τραγωδίας, για την οποία η κυβέρνηση είτε διεκδικεί το «αλάθητο» είτε επιρρίπτει την ευθύνη στους «προηγούμενους» και στα αυθαίρετα;

Κερδήθηκε η μάχη μέσα σε μία εβδομάδα και ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να αποδεσμεύσει τον κ. Τόσκα, ή μήπως το Μαξίμου συνειδητοποιεί ότι μέρα με τη μέρα, λάθος πάνω στο λάθος, η πολιτική βλάβη μπορεί να είναι ανήκεστος;

Ίσως επειδή κάποιοι στο Μαξίμου έχουν διαβάσει αρκετό Λένιν να ακολούθησαν - με μεγάλη καθυστέρηση -  το περίφημο «χθες είναι νωρίς, αύριο είναι αργά, τώρα είναι η στιγμή». 

Αλλά ακόμη και για το «τώρα», το πολιτικό μομέντουμ έχει χαθεί. Μένει απλώς να φανεί αν ο κ. Τόσκας, που δεν προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ (και αυτό έχει τη σημασία του), απλώς άνοιξε τον δρόμο και για άλλες παραιτήσεις.

Οσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η στιγμή. Η τραγωδία στο Μάτι  φέρνει όσα δεν έφεραν τρεισήμισι χρόνια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Η ειρωνεία για την κυβέρνηση είναι ότι τελικά η επιχείρηση κατεδάφισης άρχισε από τον εαυτό της.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ