Αθανάσιος Έλλις ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

Ο καλύτερος σκοπευτής

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η συζήτηση για την αυθαίρετη δόμηση είναι αναγκαία. Αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι τα παράνομα σπίτια, τα εργοστάσια χωρίς άδεια, τα μπαζωμένα ρέματα, τα στενά που καταλήγουν σε μάντρες, δεν είναι κάτι απρόσωπο, αφηρημένο. Αφορούν ανθρώπινες ζωές.

Για το πρόβλημα ευθύνονται πολλοί. Σε μεγάλο βαθμό προηγούμενες κυβερνήσεις. Αλλά επειδή σε αυτή την πτυχή φαίνεται να οικοδομεί ολόκληρη την επικοινωνιακή της στρατηγική η κυβέρνηση, καλό θα ήταν να προσέξει διότι στο έγκλημα δεν συμμετείχε μόνον η εκάστοτε κεντρική εξουσία, αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως και όλοι όσοι έκτιζαν παράνομα. Και όλα αυτά τα στελέχη και οι πολίτες δεν ήταν όλοι νεοδημοκράτες. Ηταν και οπαδοί του παλαιού ΠΑΣΟΚ, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι σήμερα ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και της Αριστεράς.

Αρα, ναι, καταδικαστέα η αυθαίρετη δόμηση, αλλά αυτή δεν έγινε μόνον από τους «κακούς» που είναι οι άλλοι, αλλά από όλους. Για να μην αναφερθεί κανείς στους «αγώνες» που έδιναν κάποιοι για την αναβολή κατεδάφισης αυθαιρέτων. Δεν είναι, λοιπόν, άσπρο - μαύρο το πράγμα.

Η κατεδάφιση χιλιάδων οικισμάτων και η διάνοιξη διόδων προς τη θάλασσα θα χρειασθούν χρόνο. Ωστόσο, αυτό που μπορεί και πρέπει να αλλάξει άμεσα είναι τα κριτήρια επιλογής των υπευθύνων. Ο διορισμός των κατάλληλων ανθρώπων στις κατάλληλες θέσεις, πέρα και πάνω από κόμματα.

Η ποιότητα και η ικανότητα των αξιωματούχων που καλούνται να διαχειριστούν κρίσεις είναι μία από τις παθογένειες της χώρας και απόρροια της συμπεριφοράς όλων των κομμάτων. Είναι ένα θέμα που επανέρχεται συχνά στο προσκήνιο, δυστυχώς, όπως και τώρα, έπειτα από κρίσεις, συνήθως μεγάλες καταστροφές.

Πρέπει, επιτέλους, να ασχοληθούμε σοβαρά με τη διαχρονική, διακομματική πληγή του διορισμού ημετέρων που μπορεί να στοιχίσει ανθρώπινες ζωές. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση έχουν μια ευκαιρία, υπό την πίεση και της λαϊκής αφύπνισης και οργής, να νομοθετήσουν αυστηρά κριτήρια που θα επιτρέψουν την αξιοκρατική στελέχωση υπηρεσιών, από την Πολιτική Προστασία, μέχρι την Αστυνομία και την Πυροσβεστική.

Ευθύνες για το πελατειακό κράτος έχουν όλοι –Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν επί 40 χρόνια–, αλλά οι σημερινοί κυβερνώντες δεν διδάχθηκαν από τα λάθη των προηγουμένων. Αντίθετα, τα τελευταία τέσσερα χρόνια προσπαθούν να «βολέψουν» όσους περισσότερους δικούς τους μπορούν, ανεξαρτήτως ικανοτήτων. Το κριτήριο διορισμού σε καίριες θέσεις υπηρεσιών, όπου οι αποφάσεις των υπευθύνων μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, πρέπει να είναι η γνώση, η εμπειρία, η αποτελεσματικότητα.

Αναρωτιέμαι, αν στον πόλεμο –και η αντιμετώπιση πυρκαγιών, σεισμών, πλημμυρών, είναι ένας πόλεμος– όταν κάποιος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του μετώπου, θα προτιμούσε να τον καλύπτει ένας ομοϊδεάτης κολλητός του, ο οποίος όμως είναι άσχετος και δεν έχει κρατήσει ποτέ του όπλο, ή κάποιος με τον οποίο μπορεί να έχει διαφορές, αλλά γνωρίζει ότι είναι ο κορυφαίος σκοπευτής;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ