ΕΛΛΑΔΑ

Υπαίθρια μαγειρική ως πράξη φροντίδας στους πυρόπληκτους

ΙΩΑΝΝΑ ΦΩΤΙΑΔΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Φωτιά

«Η μαγειρική αποτελεί υπέρτατη πράξη φροντίδας προς τον πλησίον». Στην εν λόγω πεποίθησή της έδωσε «σάρκα και οστά» η νεαρή ανερχόμενη σεφ Γωγώ Δελογιάννη, που για δέκα ημέρες μαγείρευε για τους πυρόπληκτους στον Νέο Βουτζά. «Ημουν στη Χαλκίδα όταν ξέσπασε η φωτιά και παρακολουθούσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την εξέλιξή της», περιγράφει στην «Κ» η κ. Δελογιάννη, που ως κόρη πυροσβέστη έχει αναπτύξει από μικρή μεγάλη ευαισθησία έναντι των πυρκαγιών που τόσο συχνά πλήττουν την Ελλάδα.

«Επιστρέφοντας στην Αθήνα, επικοινώνησα με τον φίλο Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, από την κοινωνική κουζίνα “Ο Αλλος Ανθρωπος”». Οι δύο σεφ, θορυβημένοι με όσα γίνονταν γνωστά ώρα με την ώρα, δεν χρειάστηκαν πολλή ώρα για να συνεννοηθούν: «Δεν θα έμενε ο κόσμος χωρίς φαγητό». Την επόμενη ημέρα, ο «Αλλος Ανθρωπος», έχοντας ήδη τον απαιτούμενο εξοπλισμό (γκαζιέρα και μεγάλες κατσαρόλες), ξεκινάει να μαγειρεύει στο Μάτι. Η Γωγώ εμφανίζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Μάκρης, όπου δηλώνει την επαγγελματική της ιδιότητα. Της εξηγούν, όμως, ότι το πρώτο τριήμερο τη σίτιση είχε αναλάβει ο Στρατός και ορισμένοι εστιάτορες. Η νεαρή σεφ, λοιπόν, αναχαιτίζει την παρόρμησή της να μαγειρέψει και δίνει ένα «χεράκι» σε άλλες δουλειές. «Ξεφόρτωσα κούτες από φορτηγά, τακτοποίησα τις δωρεές ανά είδη στις αποθήκες, έκανα καταγραφή, απαντούσα στο τηλεφωνικό κέντρο, ενώ μετέφερα και βοήθεια door-to-door», επισημαίνει η ίδια, «στο μεταξύ αναρτούσα στους λογαριασμούς μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις ανάγκες που υπήρχαν, όπως και όλα όσα θα χρειαζόμουν, για να αρχίσω να μαγειρεύω». Τα ποστ της Γωγώς αναπαρήγαν πολλοί διαδικτυακοί επώνυμοι φίλοι της, όπως η Νατάσσα Μποφίλιου, με αποτέλεσμα τα αιτήματά της να φτάνουν σε χιλιάδες αποδέκτες, που με τη σειρά τους έδειξαν μεγάλη ανταπόκριση. «Σε χρόνο ρεκόρ είχα αποκτήσει μέσω δωρεών μια γκαζιέρα αλλά και τα κατάλληλα σκεύη, ενώ οι προμηθευτές, με τους οποίους συνεργάζομαι για το εστιατόριο του Βios, αποφάσισαν να μου φέρνουν την πρώτη ύλη δωρεάν».

Ετσι, από την Παρασκευή το τσουκάλι της Γωγώς «στήθηκε» στο περίφημο spot του Νέου Βουτζά, δίπλα σε ένα κλειστό μαγαζί που ο ιδιοκτήτης παραχώρησε ώστε να μετατραπεί αποθήκη με ξηρά τροφή και καθαριστικά για τους κατοίκους. «Θέλαμε να καλύπτουμε τις ανάγκες των κατοίκων εκεί, καθώς πολλοί, ειδικά ηλικιωμένοι, δεν έχουν αντοχές να φτάσουν μέχρι το Μάτι». Ωστόσο, λίγο αργότερα, «κάνοντας μια αυτοψία πεζή, διαπίστωσα προς μεγάλη μου λύπη ότι πολλοί πυρόπληκτοι δεν είχαν καμία ενημέρωση για τη δράση μας και τις υπόλοιπες πρωτοβουλίες, είχαν μείνει απομονωμένοι στα σπίτια τους χωρίς καν τα βασικά».

Τη Γωγώ πλαισίωσαν για δέκα συνεχείς ημέρες πάνω από εκατό εθελοντές, εκ των οποίων άλλοι ψιλόκοβαν πιπεριές και άλλοι πήγαιναν τις μερίδες κατ’ οίκον στους επωφελουμένους. Το μεσημεριανό γεύμα για 350 άτομα ήταν έτοιμο στις 3 μ.μ. και το βραδινό για 250 άτομα στις 8 μ.μ. Η εμπειρία του... σουρώματος μακαρονιών στην ύπαιθρο και το ψιλοκόψιμο σε σχήμα καρέ δώδεκα κιλών πιπεριάς αποτέλεσαν μάθημα μαγειρικής για τους ανίδεους, αλλά και παράδειγμα ανθρωπιάς, γιατί η νεαρή μαγείρισσα δεν έδινε απλώς «ένα πιάτο φαΐ».

Την Τρίτη 7 Αυγούστου η Γωγώ Δελογιάννη μάζεψε τον εξοπλισμό βάζοντας μια τελεία στην εθελοντική της πρωτοβουλία. «Ηθελα να καλύψω το υπερεπείγον μιας μεγάλης κρίσης, νομίζω ότι ύστερα από δύο εβδομάδες είναι καιρός να περάσουμε στην επόμενη φάση, να επιφορτίσει η πολιτεία έναν φορέα με κατάλληλη υποδομή, και συνεπώς με καλύτερη απόδοση σε ποσότητες, για τη σίτιση των πυρόπληκτων», απαντά η ίδια, «άλλωστε οι υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου καθιστούν πλέον επίφοβη τη λειτουργία μιας υπαίθριας κουζίνας».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ