ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

Οταν έρθει η ώρα να αφήσει κανείς πίσω του το Μουσείο Αργυροτεχνίας και να βγει πάλι στη σύγχρονη ζωή των Ιωαννίνων, αναπόφευκτα αναλογίζεται όλον αυτόν τον πλούτο με τον οποίο είναι ταυτισμένη η Ηπειρος. Είναι σπουδαία εμπειρία η επίσκεψη σε αυτό το μουσείο, ένα από τα νεότερα στο δίκτυο θεματικών μουσείων του ΠΙΟΠ (Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς), και σήμερα, δεδομένης της οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας, η επαφή με όλον αυτόν τον κάποτε ιδιαίτερα ακμαίο κόσμο των αργυροτεχνιτών προκαλεί σκέψεις για όσα χάθηκαν ή μαράθηκαν. Σαφώς, τα Ιωάννινα διασώζουν ακόμη αυτήν την παράδοση, αλλά το Μουσείο Αργυροτεχνίας μάς δείχνει το μέτρο, το μέγεθος, τη δύναμη που υπήρχε κάποτε έως τα μέσα, ίσως, του 20ού αιώνα γύρω από το ασήμι. Είναι ένας ολόκληρος πολιτισμός και το μουσείο αυτό είναι ακόμη μία κιβωτός.

Στα Ιωάννινα, νιώθει κανείς ότι βρίσκεται στην καρδιά της Ηπείρου. Είναι μια πρωτεύουσα. Με πολλά περιθώρια ανάπτυξης. Μου έκανε εντύπωση ο αριθμός των ξένων τουριστών που κάνουν βόλτα στην πόλη, Γάλλοι, Γερμανοί, Ισραηλινοί, Ινδοί, Τούρκοι... μερικές από τις γλώσσες που άκουσα. Οι περισσότεροι είναι στη Λίμνη και στο Κάστρο, αλλά όταν πήγα στο Μουσείο Αργυροτεχνίας έτυχε να είμαι σχεδόν μόνος. Χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή και για τους ξένους και καλύτερη σήμανση. Σε έναν επισκέπτη δεν είναι σαφές ότι το Βυζαντινό Μουσείο και το Μουσείο Αργυροτεχνίας προσεγγίζονται μέσα από την ίδια πύλη στο Ιτς Καλέ.


Στο Μουσείο Αργυροτεχνίας των Ιωαννίνων βλέπει κανείς τις διαδρομές στον χρόνο και τις παραμέτρους ενός οικονομικού δικτύου.

Πάντως, όταν διαβεί κανείς αυτήν την πύλη, αισθάνεται ότι περνάει ένα όριο, καθώς όλη η ατμόσφαιρα με τους αχανείς ελεύθερους χώρους και τα παλαιά κτίσματα θυμίζουν τα Γιάννενα του 19ου αιώνα. Θα προσπεράσετε το Βυζαντινό Μουσείο και δεξιά, ακολουθώντας το ανάγλυφο του τοπίου, θα βρείτε το Μουσείο Αργυροτεχνίας.

Από μακριά, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος του συγκροτήματος, που αποκατέστησε το αρχιτεκτονικό γραφείο Κίζη, όπως και το πόσο όμορφα αναδύεται μέσα σε αυτό το ηπειρώτικο περιβάλλον, με τη σταχτιά πέτρα δίπλα στην κιτρινοπράσινη, τώρα το καλοκαίρι, φύση. Αλλά, η επίσκεψη στο Μουσείο Αργυροτεχνίας αποζημιώνει την όποια ταλαιπωρία πεζοπορίας μέσα στη ζέστη. Είναι πλέον ένας προορισμός για τον επισκέπτη στα Ιωάννινα και όχι μόνο για τον άρτιο τρόπο παρουσίασης, όπως συμβαίνει σε όλα τα μουσεία του ΠΙΟΠ, αλλά για τη μεγάλη αφήγηση (υπό τον υπόκωφο ήχο του σφυριού που μας θυμίζει τους τεχνίτες και τον μόχθο τους) που ξεδιπλώνεται με κάθε τρόπο. Οι δρόμοι του αργύρου στην Ευρώπη γίνονται σαφείς ήδη από τον Μεσαίωνα και αυτή η διάσταση τοποθετεί την αργυροτεχνία στα Ιωάννινα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κατανόησης και συσχετισμών. Προκαλούν συγκίνηση τα εργαλεία, τα εργαστήρια, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα...


Λεπτομέρειες από τη ζωή των τεχνιτών. Τεκμήρια ενός μόχθου που έδωσε πνοή και χρήμα στην Ηπειρο.

Εφυγα γεμάτος σκέψεις για την «πραγματική» οικονομία, για όλη αυτήν την κοινωνία που επί σειρά γενεών έδινε στα Γιάννενα έναν μοχλό ανάπτυξης. Ενα μουσείο που ζητάει και δεύτερη επίσκεψη.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ