Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Πώς θα επιβιώσετε της Μεγάλης Επιστροφής;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι αυτή η περίοδος του χρόνου. Είναι η περίοδος που οι συνάδελφοι στο ασανσέρ και στον διάδρομο του γραφείου δεν θα πουν «καλημέρα» ή «καλησπέρα» αλλά θα σας χαμογελάσουν (ή θα σας μουγκρίσουν) γλυκόπικρα, ένα ανεξιχνίαστο, εκ πρώτης όψεως, μειδίαμα που σημαίνει «ναι, γύρισα, δεν είμαι για πολλά – πολλά». Είναι η περίοδος που θα καλωσορίσετε τους γείτονες στην πολυκατοικία αλλά αυτοί δεν θα ανταποδώσουν ποτέ την πρόσχαρη, εγκάρδια έκφραση του προσώπου σας. Κρίμα, δεν ήσασταν αρκετά παρατηρητικοί για να προσέξετε τις βαλίτσες στην είσοδο.

Είναι η περίοδος που οι περισσότεροι Έλληνες επιστρέφουν από τις διακοπές τους. Είναι η περίοδος που το όνειρο των καλοκαιρινών διακοπών, το μεγαλύτερο όνειρο της χρονιάς σβήνει για τους πολλούς. Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία πώς περάσαμε στις διακοπές, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αν το δωμάτιο «πάνω στο κύμα» είχε τα χάλια του ή αν τσακωθήκαμε άσχημα με τον σύντροφό μας, σημασία έχει ότι γυρίζουμε πίσω. Αρκεί η θέα του Πειραιά όταν ανοίγει η μπουκαπόρτα του πλοίου, αρκεί ο ήχος των κλειδιών στην εξώπορτα του διαμερίσματος, αρκεί η στοίβα με τους λογαριασμούς κάτω από το χαλάκι για να διαταραχθεί η συναισθηματική μας χημεία. Όλα φωνάζουν μέσα μας: «διακοπές τέλος, τα κεφάλια μέσα».

Η υπερεπένδυση στην περίοδο των διακοπών δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Σε όλους (ή σχεδόν σε όλους) αρέσει ο ανέμελος, καλοκαιρινός βίος, πόσο μάλλον σ' εμάς που έχουμε την τύχη να ζούμε σε μια (θεωρητικά) ιδανική χώρα για διακοπές, με τόσα νησιά και τόσους ονειρεμένους προορισμούς σε απόσταση αναπνοής. Η επιστροφή στην ρουτίνα του γραφείου και σε κατά τεκμήριο άχαρες πόλεις σίγουρα κάνουν τα πράγματα λίγο πιο δύσκολα.

Αλλά μήπως υπερβάλλουμε λίγο; Μήπως γινόμαστε πάλι περισσότερο δραματικοί απ' όσο χρειάζεται; Μιλάει κάποιος που μικρός πανηγύριζε στη θέα των φουγάρων της Ελευσίνας και της προοπτικής να ακούσει το κουδούνι του σχολείου να χτυπάει ξανά.

Σας προτείνει λοιπόν να δείτε τον επερχόμενο (και μισητό, για τους πολλούς) Σεπτέμβριο σαν μια δεύτερη Πρωτοχρονιά. Αν υποθέσουμε ότι στις ημέρες των διακοπών είχατε λίγο χρόνο για τον εαυτό σας και σκεφτήκατε πάνω στη ζωή σας, ίσως ο Σεπτέμβριος έχει για σας μια δεύτερη ευκαιρία: να αλλάξετε κάτι, να διορθώσετε κάτι και σίγουρα να ξεκινήσετε κάτι, γιατί είναι ο κατεξοχήν μήνας που σηματοδοτεί καινούργια πράγματα στη ζωή μας.

Επίσης, δεν είναι ανάγκη να βάλετε υποχρεωτικά τέλος στο καλοκαίρι σας. Μετεωρολογικά ο Σεπτέμβριος είναι (συνήθως) ένας θαυμάσιος μήνας με υπέροχες θάλασσες, δροσερά βουνά και πολύ λιγότερους τουρίστες. Αν αξιοποιήσετε τα Σαββατοκύριακα οι «διακοπές» μπορεί να τελειώσουν λίγο πριν από τον Νοέμβριο. 

Αλλά δεν χρειάζεται να υπεκφεύγουμε. Το καλοκαίρι κάποια στιγμή θα τελειώσει. Με το φθινόπωρο επιστρέφουμε (αναζωογονημένοι και ορεξάτοι) σε μια ρουτίνα που δεν συνειδητοποιούμε πόσο την έχουμε ανάγκη. Τα ευρήματα των πιο σημαντικών ερευνών επιβεβαιώνουν με τον πιο απόλυτο τρόπο την ευεργετική επίπτωση μιας καθημερινής «κανονικότητας» στη ζωή μας, χωρίς τις δυνατές συγκινήσεις και τα «ανεπανάληπτα» ηλιοβασιλέματα που μας υπόσχονται οι διακοπές. Αν τα γνωρίζαμε, δεν θα γκρινιάζαμε κάθε φορά που μουγκρίζαμε «καλημέρα» σε ανεξήγητα χαμογελαστούς συναδέλφους.  ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ