ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Στην Ελλάδα δεν αγαπάμε πολύ το τένις. Λίγοι παρακολουθούν, ακόμα λιγότεροι παίζουν. Πολλοί δεν ξέρουν καλά καλά πώς μετριούνται οι πόντοι. Κι όμως, την περασμένη Κυριακή, μέσα στην αυγουστιάτικη ραστώνη, ένας αγώνας τένις μάζεψε κόσμο μπροστά στην τηλεόραση. Ήταν ο τελικός του τουρνουά Rogers Cup, ο πρώτος μεγάλος τελικός του Στέφανου Τσιτσιπά. Τον έχασε. Ο Ράφα Ναδάλ είναι ακόμα καλύτερος. Αλλά για πόσο; Ο 20χρονος τενίστας έδειξε μέσα στο καλοκαίρι ότι δεν του έχει μείνει αρκετός δρόμος μέχρι να βρεθεί στην ελίτ του παγκόσμιου τένις – για να φτάσει στον τελικό χρειάστηκε να αποκλείσει τέσσερις αθλητές της πρώτης δεκάδας. Ένας από αυτούς ήταν και ο Νόβακ Τζόκοβιτς - Τιέμ, Ζβέρεφ και Άντερσον οι άλλοι τρεις. Ως δια μαγείας, ο ίδιος βρέθηκε ξαφνικά στο νούμερο 15. 

Στην Ελλάδα δεν αγαπάμε πολύ το τένις. Δεν είχαμε ποτέ μεγάλες επιτυχίες. Με την παραμυθένια πορεία του το φετινό καλοκαίρι (είχε προηγηθεί η θαυμάσια πορεία του στο Γουίμπλετον), ο Στέφανος Τσιτσιπάς μάς αναγκάζει σιγά σιγά να αρχίσουμε να το αγαπάμε.

Την ίδια στιγμή που ο Τσιτσιπάς διέπρεπε στο Τορόντο, δεκάδες άλλοι Έλληνες αθλητές γέμιζαν την αυγουστιάτικη ειδησεογραφία με τις διακρίσεις τους στον νέο, ενοποιημένο θεσμό European Championships. Στη Γλασκώβη, ο Λευτέρης Πετρούνιας συνέχισε να μεγαλώνει τον μύθο του, κατακτώντας τον τέταρτο συνεχόμενο ευρωπαϊκό του τίτλο. Στους κρίκους, ο Έλληνας πρωταθλητής, είναι ανίκητος. Εδώ και 2,5 χρόνια έχει κερδίσει όλους τους αγώνες που συμμετείχε. Για να δούμε, όμως, τη μεγαλύτερη εικόνα, ο Πετρούνιας είναι ο συνεχιστής της μεγάλης παράδοσης των Ελλήνων γυμναστών που εδώ και μια εικοσαετία έχουν συγκεντρώσει στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα 28 μετάλλια. Ασφαλώς εντυπωσιακό.   

Στη Γλασκώβη πραγματοποιήθηκαν και τα αγωνίσματα του υγρού στίβου – δύο ακόμα μετάλλια εκεί. Ο Κριστιάν Γκολομέεβ (γεννημένος στη Βουλγαρία και μεγαλωμένος στην Ελλάδα) ήρθε δεύτερος στα 50 μέτρα ελεύθερο, πετυχαίνοντας μάλιστα πανελλήνιο ρεκόρ, ενώ ο Απόστολος Χρήστου ήταν τρίτος στα 100 μ. ύπτιο.

Στίβος για... φίλημα 

Τα αγωνίσματα του στίβου φιλοξενήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου και η ελληνική αποστολή συγκέντρωσε συνολικά έξι μετάλλια. Για να φανεί το μέγεθος της επιτυχίας, τα έξι αυτά μετάλλια είναι περισσότερα από όσα είχαμε κατακτήσει στα τέσσερα προηγούμενα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα μαζί. Η αλήθεια είναι ότι μετά το 2004, όταν άρχισε να πλανάται πάνω από τον ελληνικό στίβο η σκιά των σκανδάλων ντόπινγκ, το ενδιαφέρον μας ατόνησε και οι διακρίσεις περιορίστηκαν – ευτυχώς, σε αυτά τα χρόνια της εσωστρέφειας, που συνέπεσαν με τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, φαίνεται ότι υπήρξαν παιδιά που βρήκαν τον τρόπο να αγαπήσουν τον κλασικό αθλητισμό. Τα παραπάνω αφορούν τον 20χρονο Μίλτο Τεντόγλου που συστήθηκε στο ευρύ κοινό με ένα άλμα στα 8,25 μ., αρκετό για να του χαρίσει την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στον τελικό του μήκους. 

Πιθανόν η πιο συναρπαστική στιγμή των αγώνων (τουλάχιστον για τους Έλληνες θεατές) εκτυλίχθηκε στον τελικό των 400 μ. των γυναικών. Η Μαρία Μπελιμπασάκη έκανε την κούρσα της ζωής της, κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ και βρέθηκε μια ανάσα, ένα βήμα, μισό μέτρο, μακριά από το χρυσό μετάλλιο. Τελικά, πήρε το ασημένιο καθώς εξίσου εντυπωσιακή με τη δική της προσπάθεια ήταν και αυτή της Πολωνής αντιπάλου της, Τζαστίνα Σβάιτι-Έρσετικ, η οποία με ένα σπριντ στην τελική ευθεία τής «έκλεψε» στο νήμα την πρώτη θέση.  

Η δεύτερη «νίκη» της 27χρονης αθλήτριας ήρθε αμέσως μετά τον αγώνα, όταν μπροστά στις κάμερες (ελληνικές και ξένες), λαχανιασμένη ακόμα, αποκάλυψε ένα μέρος του εαυτού της: αυθόρμητη, ακομπλεξάριστη, με μια ευγένεια στο βλέμμα κι ένα πλατύ κι αληθινό χαμόγελο, μας κέρδισε όλους.    

Κατά την προσφιλή της συνήθεια, η Κατερίνα Στεφανίδη κατέκτησε ένα  ακόμα χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ. Ρουτίνα. Η ιδιαιτερότητα αυτή τη φορά ήταν ότι στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Νικόλ Κυριακοπούλου. Οι δύο αθλήτριες έζησαν μαζί τον αγώνα, πανηγύρισαν μαζί, ανέβηκαν παρέα στο βάθρο. 

Την ίδια στιγμή, στον τελικό του τριπλούν των ανδρών, ο 36χρονος Δημήτρης Τσιάμης επιβραβεύτηκε με το χάλκινο μετάλλιο για τη συνεπέστατη πορεία του όλα αυτά τα χρόνια, ενώ στο τριπλούν των γυναικών, η Βούλα Παπαχρήστου κατέκτησε το χρυσό – σκόπιμα αφήσαμε για το τέλος το δικό της μετάλλιο καθώς ήταν το πιο πολυσυζητημένο. Οι φίλαθλοι, αλλά και ο πολιτικός κόσμος, μοιράστηκαν σε αυτούς που χάρηκαν για την ελληνική επιτυχία και εκείνους που δεν ξέχασαν το ρατσιστικό ανέκδοτο που είχε αναρτήσει παλιότερα η αθλήτρια στο Twitter και τη σχέση της με μέλη της Χρυσής Αυγής. Λέμε συχνά ότι οι νίκες και οι μεγάλες αθλητικές χαρές φέρνουν ομόνοια. Ναι, αλλά όπως φαίνεται όχι πάντα. ■

 

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ