ΚΟΣΜΟΣ

Δύο κόσμοι συγκρούονται στις ΗΠΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

Η διαδήλωση των εθνικιστών στην Ουάσιγκτον, στις 12 Αυγούστου, ένα χρόνο μετά τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ, ήταν ισχνότατη. Αυτό, όμως, δεν δείχνει ότι την εποχή του Τραμπ η Ακροδεξιά υποχωρεί ...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΗΠΑ

Στις 12 Αυγούστου 2018, μια χούφτα λευκοί εθνικιστές διαδήλωσαν πλησίον του Λευκού Οίκου. Η ημερομηνία δεν επελέγη τυχαία: ήταν ακριβώς ένα χρόνο μετά τα τραγικά γεγονότα του Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια, οπότε και, κατά τις διαδοχικές διαδηλώσεις των ακροδεξιών, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω στο σώμα των αντιδιαδηλωτών, τραυματίζοντας θανάσιμα τη Χίδερ Χέιερ. Πέρυσι, οι Αμερικανοί εθνικιστές ήταν εκατοντάδες – φέτος, σε ρεπορτάζ στους New York Times, ο Ρίτσαρντ Φόσετ γράφει: «Στην Ουάσιγκτον, η ακροδεξιά διαδήλωση έμοιαζε να έχει τελειώσει προτού καν ξεκινήσει. Επισήμως, ήταν προγραμματισμένο να αρχίσει στις 5.30 μ.μ., αλλά η μικρή δράκα ακροδεξιών κατέφθασε νωρίς, ολοκλήρωσε τη διαμαρτυρία της και αποχώρησε νωρίτερα από την προγραμματισμένη ώρα». Αντίθετα, οι αντιδιαδηλωτές, μεταξύ αυτών και μέλη του antifa κινήματος, ήταν κατά πολύ πολλαπλάσιοι. Τι συνέβη μέσα σε ένα χρόνο;

Ο Ρίτσαρντ Σπένσερ, λευκός εθνικιστής και εξέχουσα μορφή της Alt-Right, αρνήθηκε να συμμετάσχει στη διαδήλωση της 12ης Αυγούστου 2018. «Σήμερα, αντιμετωπίζουμε τόση πίεση, που ο κόσμος δεν έχει κουράγιο να γιορτάσει», είπε στους ΝΥΤ. Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις αρχές του Αυγούστου, ο Αντριου Ανγκλιν, ο οποίος «τρέχει» τη νεοναζιστική ιστοσελίδα The Daily Stormer, δημοσίευσε ένα άρθρο, διά του οποίου καλούσε τους ομοϊδεάτες του να μη συμμετάσχουν στη διαδήλωση της 12ης Αυγούστου. «Δεν μπορούμε να κερδίσουμε τη μάχη στους δρόμους», έγραψε ο ίδιος, συμπληρώνοντας ότι «δεν θέλουμε να δίνουμε την εικόνα μιας χούφτας ιδιόρρυθμων ηττημένων που διαδηλώνει», μετατρεπόμενη σε «περίγελω όλου του πλανήτη». Από τα ρεπορτάζ του διεθνούς Τύπου, πάντως, φαίνεται ότι το περυσινό αίτημα για ένωση της αμερικανικής Δεξιάς περισσότερο ανέδειξε τις εσωτερικές διαφορές των γκρουπ που την απαρτίζουν παρά τη διάθεσή τους για συνεργασία και συναντίληψη στο πρόγραμμα και στην εκλογή ηγέτη.

Δεξιός «εμφύλιος»

Οπως γράφεται, ωστόσο, μπορεί η δημόσια κινητοποίηση των ακροδεξιών να φαντάζει δύσκολη, εντούτοις πόρρω απέχει από το να θεωρήσουμε ότι οι εθνικιστές εξαφανίστηκαν, πολλώ δε μάλλον επί προεδρίας Τραμπ, ο οποίος υποστηρίζει, εντός του κόμματός του, ακροδεξιούς υποψηφίους, όπως συμβαίνει με την περίπτωση του Κόρι Στιούαρτ, υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών για τη Γερουσία στη Βιρτζίνια, ο οποίος συνδέεται με τις περυσινές διαδηλώσεις στο Σάρλοτσβιλ. Οι ελάχιστοι που έδωσαν το «παρών» στις 12 Αυγούστου στην Ουάσιγκτον κάθε άλλο παρά αποδεικνύουν ότι το κίνημά τους φθίνει εντός των ΗΠΑ. Σε άρθρο του στη USA Today, ο Κάλεμπ Εκάρμα αναφέρει ότι ο βασικός λόγος που συνέβη αυτό ήταν πως ο διοργανωτής της διαδήλωσης Τζέισον Κέσλερ έχει κόψει κάθε δεσμό με την Alt-Right, καθώς και με διάφορες άλλες μεγάλες οργανώσεις της άκρας Δεξιάς. Στο ίδιο άρθρο, επισημαίνεται πως συνολικά 17 άτομα που συνδέθηκαν με την εξτρεμιστική Δεξιά θέτουν υποψηφιότητα στις ερχόμενες εκλογές του Νοεμβρίου, κατά συντριπτική πλειονότητα με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Την ίδια στιγμή, το αγαπημένο τηλεοπτικό κανάλι του Ντόναλντ Τραμπ, Fox, φιλοξενεί ανενδοίαστα ρατσιστικές και ακροδεξιές απόψεις, συμβάλλοντας στην προπαγάνδα.

Τι λένε οι έρευνες

Ταυτόχρονα, σε δημοσκόπηση του πρακτορείου Reuters και του Ινστιτούτου Ipsos, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, πολιτείας στην οποία ανήκει το Σάρλοτσβιλ, μετά τα τραγικά γεγονότα, το 39% απάντησε ότι «οι λευκοί επί του παρόντος υπόκεινται σε επίθεση στις ΗΠΑ, την ώρα που το 31% δήλωσε ότι η χώρα οφείλει «να προστατεύσει τη λευκή ευρωπαϊκή κληρονομιά της». Το παράξενο στην ίδια δημοσκόπηση, πάντως, είναι ότι το 89% πιστεύει ότι «όλες οι φυλές πρέπει να αντιμετωπίζονται το ίδιο»... Τον περασμένο Μάρτιο, το Συμβούλιο για τις Αμερικανο-Ισλαμικές Σχέσεις (CAIR) εξέδωσε δελτίο αναφέροντας ότι τα αντιισλαμικά εγκλήματα μίσους αυξήθηκαν κατά 67% επί προεδρίας Τραμπ (180 το 2015, 260 το 2016 και 300 το 2017). Τον Ιούνιο, η επιθεώρηση Social Science Research Network εξέδωσε έρευνα, αναφέροντας ότι τα tweets του Τραμπ γύρω από το Ισλάμ μπορεί να συνδέονται άμεσα με τα αντιισλαμικά εγκλήματα μίσους και, σε κάθε περίπτωση, η διαδικτυακή του δραστηριότητα κάνει τη ρητορική μίσους να μοιάζει πιο αποδεκτή, όπως ανέφερε η Ντέιζι Γκρούαλ στο Scientific American.

Την ίδια στιγμή, όμως, η παρούσα αμερικανική κυβέρνηση έχει ερεθίσει και τα αντανακλαστικά της «γης της ελευθερίας». Αυτό, πολιτικά, εκφράζεται με την εμφάνιση νέων, μη λευκών πολιτικών. Ταυτόχρονα, εντοπίζεται και μία εξ αριστερών πίεση, με βασικό αποδέκτη τους Δημοκρατικούς. Σε αυτό το κάδρο εντάσσεται η εκλογή της ανεξάρτητης Νικούια Γουόκερ στη δημαρχία του Σάρλοτσβιλ, πέρυσι το φθινόπωρο, της πρώτης μαύρης –και αριστερής– δημάρχου της πόλης, καταρρίπτοντας τις πολυετείς σερί νίκες των Δημοκρατικών. Δεύτερη αντίστοιχη περίπτωση η Αλεξάντρια Οκάζιο-Κορτές, η πρωτοεμφανιζόμενη Δημοκρατική που υποσκέλισε τον επί 25 έτη Δημοκρατικό αντιπρόσωπο της Νέας Υόρκης στο Κογκρέσο, Τζόζεφ Κρόουλι. Τρίτο παράδειγμα, η πρώτη στην Ιστορία μαύρη υποψήφια μεγάλου κόμματος για θέση κυβερνήτη στις ΗΠΑ, η Στέισι Ιβόν Εϊμπραμς, που «κατεβαίνει» με τους Δημοκρατικούς στην Τζόρτζια, στις εκλογές του ερχόμενου Νοεμβρίου, με αντίπαλο τον Ρεπουμπλικανό Μπράιαν Κεμπ. Στον ρευστό πολιτικό ορίζοντα των ΗΠΑ, πάντως, στις εκλογές του Νοεμβρίου θα συγκρουστούν δύο οράματα: από τη μία, το στενό, εθνοφυλετικό και, από την άλλη, εκείνο της ισότητας και της αποδοχής.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ