Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Με πόνο καρδιάς αφιερωμένο

Κύριε διευθυντά
Είθε οι τραγωδίες της Αττικής στη Μάνδρα και στο Μάτι να σηματοδοτήσουν αλλαγές. Με πόνο καρδιάς, αφιερώνω στη μνήμη των θυμάτων το παρακάτω:

Τυρανισμένε μου λαέ, / πρέπει να το γνωρίζεις. / Πως ο γιαλός δεν είν’ στραβός, / εσύ στραβά ’ρμενίζεις.
Ηρθε με τρόπο τραγικό, / η φύση να μας δείξει. / Πως άμα δεν τη σέβεσαι / καίρια θα σε πλήξει.
Του ποταμού και τ’ αρφανού, / χωράφι αν του πάρεις. / Δεν θα αργήσει η στιγμή, / που ’κδίκηση θα λάβεις.
Η τραγωδία που ’γινε / στης Αττικής το Μάτι. / Να ‘ναι αιτία, εύχομαι, / ν’ ανοίξουμε το μάτι.
Ελπίζω και το εύχομαι, / τα δέοντα να γίνουν. / Οι αποφάσεις που παρθούν, / στα λόγια να μη μείνουν.
Αναλαμβάνω όταν λες, / σε πρόβλημα, ευθύνη. / Σημαίνει, κάνω το πρεπό, / αυτό μη παραμείνει.

Νικος Μενεγακης, Ηράκλειο Κρήτης

Περί πολιτικής και θυμοειδούς...

Κύριε διευθυντά
Ο αείμνηστος Κ. Τσάτσος στο βιβλίο του «Η Πολιτική: Δοκίμιον πολιτικής δεοντολογίας», αναφέρει: «Η πολιτική είναι, κατά τη βάση της, φιλοσοφία και καθ’ όλα τα άλλα της μέρη τεχνική» και «τεχνική ανάλογη με εκείνην που ασχολείται με την κατασκευή ενός οποιουδήποτε υλικού τεχνικού έργου...».

Στον Μπίσμαρκ αποδίδεται η ρήση «καθηγητές τρεις, εχάθη η πατρίς». Κατά τη θεωριά του Μπεργκσόν, «η μάθηση είναι προϊόν της βιωματικής επαφής με το αντικείμενον, με διαίσθηση και ενόραση».

Ο πανεπιστημιακός καθηγητής έχει κάνει ζωή του την έρευνα και τη διδασκαλία. Δεν έχει βιωματική επαφή με την πολιτική πράξη.

Εμείς είχαμε πρωθυπουργό έναν πανεπιστημιακό καθηγητή, δεν χρειάζονταν τρεις... Ο λόγος του από του βήματος της Βουλής, ως αιτία των δυσκολιών του, «αυτή είναι η Ελλάδα», πρόσθετη απόδειξη του «μη ευ άγοντος». Εχουμε και πανεπιστημιακό καθηγητή, βουλευτή. Σε όλους μας αγαπητός για τον οξύ του λόγο, διανθισμένο με αποσπάσματα –τονίζοντας παραγράφους και υποπαραγράφους– από έργα του Αριστοτέλη. Στην πολιτική πράξη εφάνη βραδύς. Ακτίνα φωτός στον κομματικό χώρο που επέλεξε, σβηστό λυχνάρι στη συμφωνία των Πρεσπών...

Σήμερα έχουμε πρωθυπουργό, πολιτικό μηχανικό. Ο μηχανικός είναι ο κατ’ εξοχήν κατασκευαστής υλικού τεχνικού έργου. Δόγμα του, «η μεθοδικότητα αυξάνει την απόδοση του έργου και η αυστηρή τήρηση (εφαρμογή) των τεχνικών προδιαγραφών το διασφαλίζει».

Σχεδιάζει, μελετά, προγραμματίζει, επιλέγει τους επικεφαλής των επιμέρους εκτελεστέων εργασιών, συντονίζει, διευθύνει, αποκλειστικά υπεύθυνος για την αρτιότητα του έργου. Το «κατασκευάζειν και χαίρειν», τίτλος βιβλίου του αειμνήστου καθηγητή ΕΜΠ Αθανασίου Ρουσόπουλου.

Ο πρωθυπουργός μας, από πολύ νέος, αρχηγός κόμματος της Αριστεράς. Κριτήριον της επιλογής του, το θυμοειδές του χαρακτήρα του, εκφραζόμενο με τολμηρή αγωνιστική πράξη, στις κομματικές δραστηριότητες, σε χώρους πάλης. Η θεώρηση της φιλοσοφίας του επί της πολιτικής, από μπροσούρες και τσιτάτα, δεν τον στερέωσε στη θέση για την οποία επελέγη να υπηρετήσει. Η βιωματική του επαφή με την κατασκευή υλικού τεχνικού έργου κρίνεται λειψή. Την απόδοσή του θα κρίνουν οι πολίτες.

Στις τελευταίες εκλογές οι ψηφοφόροι, αποβλέποντες σε κάτι καλύτερο από τους προηγηθέντες και με όσα προεκλογικά υποσχόταν –ως αρχηγός της Αριστεράς–, του έδωσαν την πλειοψηφία στη Βουλή. Η συνεργασία του με ένα μικρό αστικό κόμμα τον έφερε, πολύ σύντομα, στην πρωθυπουργία. Η εξουσία –ως θεωρεί ότι κατέχει– και ως κυρίαρχη δύναμη, τον μέθυσε. Δεν απεμπόλησε μόνον τα προεκλογικώς υποσχεθέντα, αλλά έπραξε τα αντίθετα. Οι επιλέξαντές τον τον απεκήρυξαν. Στενοί συνεργάτες του, υπουργοί, τον εγκατέλειψαν. Τα δεινά του λαού μας συσσωρεύονται.

Είναι ευφυής, όπως και συνεργάτες του. Μια ευφυΐα αλληλένδετη με την πανουργία και «τούτων της πανουργίας και κακονοίας η πόλις έγνωκεν» (Λυσ. 22,26).

Οι πολίτες εγνώρισαν... Η λύση θα επέλθει για την βελτίωση των συνθηκών, από τις οποίες σήμερα τελούν, με τις εκλογές, και εφόσον –«κατ’ αυτάς»– εκπληρωθεί η «αναγκαία και ικανή συνθήκη». Αναγκαία συνθήκη. Οι ψηφοφόροι να ψηφίσουν συνειδητά τους άξιους. Ικανή συνθήκη. Οι εκλεγόμενοι άξιοι να συμφωνούν στα ζωτικά για τη χώρα μας θέματα. Δεν αρκεί να διακηρύττουν ότι ανήκουν στο «δημοκρατικό τόξο», αλλά να ακολουθούν και την επιταγήν «δημοκρατήσασθαί τε και ομονοείν». (Θουκ. 8,75).

Αλλως, θα δικαιωθεί ο Ισοκράτης, ο οποίος στον «Πανηγυρικόν» του, 16, λέγει: «Οποιος νομίζει ότι οι Ελληνες, αν συνεργασθούν, θα επιτύχουν κάτι αξιόλογον χωρίς να συμφιλιωθούν αυτοί που τους διευθύνουν, είναι πολύ αφελής και ζει έξω από την πολιτική πραγματικότητα» (και πόρρω των πραγμάτων εστίν).

Οι καιροί για τη χώρα μας είναι πολύ κρίσιμοι. Δεν πρέπει κάθε φορά να μας βρίσκουν τα «Τελειωμένα» του Κ.Π. Καβάφη «...κι ανέτοιμους –πού πια καιρός– μας συνεπαίρνει»!

Χαρ. Π. Παναγιωταρεας, Ταξ/χος ε.α., Παπάγου

Ιστορία, γεωγραφία, μνήμες, Μακεδονικό

Κύριε διευθυντά
Στην ποδοσφαιρική γλώσσα λέμε ότι «το γκολ είναι από τα αποδυτήρια, πριν το σφυρίξει ο διαιτητής» και έχει αυτό 10% εφαρμογή και στο «Μακεδονικό», αφού και η ιστορία στρατού για μακεδονικό μέτωπο μιλάει, ο καθηγητής ΑΠΘ Βακαλόπουλος όπως και η συνθήκη Βουκουρεστίου 1913 για Βόρεια-σερβική Μακεδονία, ανατολική του Πιρίν, βουλγαρική και ελληνική Μακεδονία αναφέρουν. Ομως: η πρόταση του αείμνηστου Κων. Μητσοτάκη για Σλαβομακεδονία, ή αμετάφραστο με μία λέξη Slavomacedonia, δεν γνωρίζω πόσο πολύ ή καθόλου ρίχθηκε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, που θα έβαζε τα πράγματα στη σωστή θέση, αφού:

1. Δεν θα μπορούσε να χωρισθεί η λέξη, προφερόμενη ολόκληρη αντί του Gorna, Severna, Βόρεια κ.λπ. Macedonia, τα οποία ως γεωγραφικός ή άλλος προσδιορισμός θα απορριπτόταν στην πορεία και θα έμενε το Macedonia ή Makedonja «χάριν ευφωνίας», κλέβοντας δόξα και φήμη από την ελληνική πλευρά, και μένουμε εμείς να λέμε «νοτιομακεδόνες»!

2. Δεν θα είχε επίπτωση στα εμπορικά σήματα, για τα οποία τους δόθηκε ελευθερία χειρισμών. Αντε τώρα να ξεχωρίσεις τον μακεδονικό χαλβά του Χαΐτογλου ή τον μακεδονικό οίνο του Τσάνταλη, που μια ζωή παιδεύονταν οι άνθρωποι να τα διαδώσουν, από το ίδιο μακεδονικό προϊόν που με άσκηση πειρατείας θα λανσάρουν οι γείτονες, που βεβαίως θα λένε «παράγεται στη Μακεδονία», από την περιοχή για την οποία καθηγητές - ακαδημαϊκοί του Βελιγραδίου ελέω Τίτο «έφτιαξαν» μακεδονική γλώσσα να μιλιέται πάνω από τα σύνορά μας.

3. Θα ήταν αποδεδειγμένα και πατενταρισμένα αποδεκτό ότι σε αυτή τη Σλαβομακεδονία κατοικούν ό,τι άλλο, αλλά όχι ελληνομακεδόνες, που φυσικά, ιστορικά κ.λπ., και κυρίως γλωσσικά, ουδεμία σχέση έχουν με τον μακεδονικό και ευρύτερα ελληνικό πολιτισμό. Επομένως και η γλώσσα τους θα είχε αυτόματα και αυτονόητα τη διάκρισή της, κατ’ ακολουθίαν και τα λοιπά χαρακτηριστικά του μωσαϊκού των κατοίκων, δηλ. εθνικότητα, ιθαγένεια κ.λπ.

Εύκολα λέγεται το I am Macedonian, αντί του ορθού που μας είπαν ότι θα τηρηθεί: I am citizen of Northern Macedonia. Επιτέλους, λέει ποτέ κανένας Αμερικανός: I am citizen of North America για να διαχωρισθεί από τη Νότια - Λατινική Αμερική; Λέει νέτα-σκέτα I am American, όπως θα λένε σύντομα και οι γείτονες «χάριν ευφωνίας» I am Macedonian ή στη γλώσσα τους Jam Makedonian ή κάπως έτσι.

Το Slavomacedonian άλλωστε δεν θα ενοχλούσε την αλβανική μειονότητα των κατοίκων της FYROM, οι οποίοι έχουν άλλες διεκδικήσεις.

Σαραντης Κοριτσιδης, Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ