Ηλίας Μαγκλίνης ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

Καστελλόριζο - Ιθάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

​Την άνοιξη του 2010, ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε μιλήσει για το «πιστόλι που είναι πάνω στο τραπέζι», τονίζοντας ότι «βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου». Το ειδυλλιακό, ανοιξιάτικο Καστελλόριζο –τόπος που επέλεξε ο τότε πρωθυπουργός για να ανακοινώσει το πέρασμα της χώρας στην εποχή των μνημονίων– δεν προδιέθετε κανέναν για το «αίμα και τα δάκρυα» που φέρνει μαζί του ένας πόλεμος.

Περίπου οκτώ χρόνια και τέσσερις μήνες μετά, ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επιλέγει ένα άλλο νησί, την Ιθάκη, για να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι ο «πόλεμος» λήγει, τα «πιστόλια» επιστρέφουν στις θήκες τους. Από το ακριτικό Καστελλόριζο, στα ανατολικά, ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε να μας προετοιμάσει για «πόλεμο»· από την ομηρική Ιθάκη, στα δυτικά, προσπάθησε ο κ. Τσίπρας να μας προετοιμάσει για μια νέα εποχή. Αμφότεροι απέτυχαν, ο καθένας για τους δικούς του, διαφορετικούς λόγους – με έναν κοινό όμως που τον μοιράζονται απόλυτα: κανένας από τους δύο δεν ήταν ο ίδιος προετοιμασμένος γι’ αυτό που ήθελαν να προετοιμάσουν έναν ολόκληρο λαό.

Ο Γ. Παπανδρέου καθυστέρησε χαρακτηριστικά, με ένα άγονο, παλαιοκομματικό πείσμα, να μπει στο πνεύμα της κρίσης όταν εξελέγη πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 2009. Περίπου έξι ολόκληροι μήνες χάθηκαν τότε, ενώ τα πάντα «φώναζαν» ότι η χώρα ήταν ήδη χρεοκοπημένη.

Από την άλλη, ο Αλ. Τσίπρας μάς έφερε έως εδώ μέσα από μια ανίερη συμμαχία με την Ακροδεξιά, μέσα από περιπέτειες, παλινωδίες, ακροβατισμούς, εν τέλει μέσα από μια άτακτη, ολοκληρωτική υποχώρηση από τις προεκλογικές θέσεις του, με παραχωρήσεις σε όλα τα θέματα απέναντι στους δανειστές και την ίδια στιγμή μέσα από τη συντήρηση ενός γενικευμένου τέλματος. Αποκλειστικό του σκεπτικό η άλωση του κράτους και η με κάθε τρόπο διατήρηση στην εξουσία. Απροετοίμαστοι και οι δύο πολιτικοί άνδρες, αξίωσαν από έναν ολόκληρο λαό να είναι αυτός, από μόνος του, προετοιμασμένος για το μέλλον.

Υπάρχει όμως και μια μεγάλη διαφορά ανάμεσά τους. Ο Γιώργος Παπανδρέου, σε χτυπητή αντίθεση προς τον κ. Τσίπρα, ουδέποτε βάσισε την πολιτική του γραμμή στην τοξικότητα και στο διχαστικό, εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Ακόμα και από την Ιθάκη (έμμεση αναφορά στο χιλιομασημένο καβαφικό ποίημα), ο σημερινός πρωθυπουργός επέλεξε να μην ακολουθήσει μια ενωτική, εθνική νότα, αλλά να υψώσει τόνους σε συγκεκριμένες στροφές, παράδειγμα, το ότι «φωτογράφισε» ως βασικούς υπευθύνους των δεινών του ελληνικού λαού τον κ. Παπαδήμο –θύμα τρομοκρατικής επίθεσης– και τον κ. Στουρνάρα, παρουσιάζοντάς τον ως έναν ακόμη τραπεζίτη – τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Προεκλογικού τύπου ομιλία, με ακροατήριο το κομματικό του κοινό, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τους 96 νεκρούς της πυρκαγιάς στην Αττική και τον άθλιο χειρισμό της συγκεκριμένης τραγωδίας από την κυβέρνησή του. Μία ακόμη κακή στιγμή από έναν πρωθυπουργό που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ