ΜΟΥΣΙΚΗ

Περίσσεια νεανικού ταλέντου σε αφιέρωμα στον Ντεμπισί

ΝΙΚΟΣ Α. ΔΟΝΤΑΣ

Η νεότατη Βάσια Αλάτη απέδωσε με λιτή έκφραση τις «Εξι λησμονημένες σύντομες άριες»

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κριτική

Τετραήμερο αφιέρωμα στον Κλοντ Ντεμπισί παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και σε απευθείας μετάδοση από το Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΤ στην αίθουσα «Αρης Γαρουφαλής» του Ωδείου Αθηνών.

Τα εκατό χρόνια από τον θάνατο του Γάλλου συνθέτη έδωσαν ευκαιρία για μεγάλη προβολή στο Ωδείο, καθώς τα έργα απέδωσαν δεκάδες απόφοιτοί του, που είτε συνεχίζουν σπουδές στο εξωτερικό είτε σταδιοδρομούν ήδη.

Τα προγράμματα είχαν διαμορφωθεί με ενδιαφέροντα τρόπο και διέθεταν ποικιλία. Με κορμό το εξαιρετικό και σημαντικό σώμα των έργων για πιάνο του Ντεμπισί, περιελάμβαναν επίσης έργα μουσικής δωματίου, τραγούδια, μεταγραφές έργων για διάφορα όργανα, όπως επίσης συνθέσεις άλλων μουσουργών, αφιερωμένες στον Γάλλο συνθέτη.

Πολύ περισσότερο απ’ ό,τι ισχύει για τη μουσική άλλων δημιουργών, για την ερμηνεία εκείνης του Ντεμπισί δεν αρκεί η απόδοση του μουσικού κειμένου. Απαιτούνται εμπειρία και διαδρομές τόσο στον κόσμο της μουσικής, όσο και στην ίδια τη ζωή. Οι νότες από μόνες τους δεν φτάνουν για να κατανοήσει κανείς όσα βρίσκονται μέσα και πίσω από αυτές. Ο ερμηνευτής πρέπει να έχει ασχοληθεί τουλάχιστον στοιχειωδώς με την εποχή στην οποία γράφηκαν τα έργα, την αισθητική, τις τέχνες και τη λογοτεχνία της, όσο και με τον κόσμο της Ανατολής, δηλαδή με όλα όσα ενέπνευσαν τον Ντεμπισί και τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη έκφραση. Τα παραπάνω δεν είναι ούτε εύκολα ούτε αυτονόητα και, προπαντός, δεν έχει κανείς την απαίτηση να τα συναντήσει σε μουσικούς που ξεκινούν την τρίτη δεκαετία της ζωής τους.

Παρ’ όλα αυτά, τουλάχιστον κατά την πρώτη βραδιά του αφιερώματος, μπορεί κανείς να μιλήσει για περίσσεια εξελίξιμου ταλέντου. Στις 3 Ιουλίου ο πιανίστας Βασίλης Αλεβίζος απέδωσε με εκφραστικό τρόπο πέντε από τα έξι κομμάτια της συλλογής «Παιδική γωνιά», διακρίνοντας το τρυφερό και ευαίσθητο στοιχείο από το ονειρικό, με εύστοχους τονισμούς και ακόμα πιο καλά επιλεγμένες παύσεις. Στις «Εξι αρχαίες επιγραφές» για τέσσερα χέρια συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Δασκαλάκη, ο οποίος στη συνέχεια ερμήνευσε το έργο «Για το πιάνο» με εντυπωσιακό τρόπο. Σε αυτό, όπως επίσης σε αρκετά άλλα έργα που απαιτούσαν μεγάλη ένταση, η αίθουσα έδειξε με επώδυνο τρόπο τα όριά της, καθώς ο ήχος «μπούκωνε» αφόρητα. Τις «Εξι λησμονημένες σύντομες άριες» απέδωσε με λιτή έκφραση, ωραία φωνή αλλά και εύλογη απειρία η νεότατη Βάσια Αλάτη, συνοδευόμενη από τον Αναστάση Ζαφειρόπουλο στο πιάνο. Οι κιθαριστές Κώστας Αμαξόπουλος και Πτολεμαίος Αρμάς ερμήνευσαν σε μεταγραφή για δύο κιθάρες το έκτο και διασημότερο από τα κομμάτια της «Παιδικής γωνιάς», ενώ μόνος του ο Αμαξόπουλος απέδωσε μία αφιερωματική σύνθεση του Μανουέλ ντε Φάγια.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τις τρεις μικρογραφίες της συλλογής «Χαρακτικά» («Estampes»). Η Νεφέλη Μουσούρα τις απέδωσε με μουσικότητα και φροντίδα για τις ποικίλες εναλλαγές και διαβαθμίσεις αποχρώσεων και διαθέσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ