ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ο Λάνθιμος στην ελίτ των «φεστιβαλικών»

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΜΠΗΣ

Από αριστερά: Νίκολας Χουλτ, Εμα Στόουν, Γιώργος Λάνθιμος, Ολίβια Κόλμαν και Τζο Αλγουιν, στην πρεμιέρα του «The Favourite», στην 75η Μόστρα, προχθές.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Οταν πριν από περίπου ένα δίμηνο κυκλοφόρησε το τρέιλερ του «The Favourite», της νέας ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου, δεν ήταν λίγοι εκείνοι –εντός Ελλάδας– οι οποίοι αντιμετώπιζαν με σκεπτικισμό αυτό το καινούργιο για τον διακριθέντα κινηματογραφιστή εγχείρημα. «Καλές δεν ήταν οι “λοξές” οικογενειακές ιστορίες μέχρι τώρα; Tι χρειαζόταν να μπλέξει με τη βρετανική αυλή; Και μάλιστα σε ταινία εποχής και με ύφος κωμικό;» παρατηρούσαν. Οι εξαιρετικές κριτικές που απέσπασε από το σύνολο των ξένων ανταποκριτών το «The Favourite» μετά την προβολή του στο εν εξελίξει Φεστιβάλ Βενετίας δεν αποτελούν βέβαια απάντηση (όσοι μίλησαν το έκαναν ούτως ή άλλως καλοπροαίρετα), αλλά απλώς την επιβεβαίωση πως ο Λάνθιμος ανήκει πλέον στην ελίτ των «φεστιβαλικών» ονομάτων.

Δεν είναι και λίγο, άλλωστε, η περυσινή θριαμβεύτρια του Οσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Εμα Στόουν να δηλώνει πως περίμενε τρία χρόνια για να κάνει ταινία μαζί σου. Στο «The Favourite» υποδύεται την Αμπιγκεϊλ, μια καινούργια νεαρή ακόλουθο της βασίλισσας Αννας (Ολίβια Κόλμαν) της Αγγλίας. Βρισκόμαστε στον 18ο αιώνα και η Βρετανία βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γαλλία, ωστόσο στην αυλή έχουν άλλες έγνοιες. Η λαίδη Σάρα (Ρέιτσελ Βάις) είναι εκείνη που κυβερνά επί της ουσίας της χώρα στη θέση της αδύναμης βασίλισσας, την εύνοια της οποίας θα κερδίσει γρήγορα η Αμπιγκεϊλ, ταράσσοντας τις ευαίσθητες ισορροπίες. Κατά τα λοιπά, οι αγώνες πάπιας και η υπερβολική κατανάλωση ανανά συνεχίζονται κανονικά στην αυλή.

Το σενάριο, το οποίο για πρώτη φορά στην καριέρα του δεν ανήκει στον Λάνθιμο ή στον μόνιμο συνεργάτη του Ευθύμη Φιλίππου, υπογράφουν η Ντέμπορα Ντέιβις και ο Τόνι Μακναμάρα. Ο σημαντικός κριτικός του Guardian Πίτερ Μπράντσο σημειώνει χαρακτηριστικά πως «η ξεχωριστή, προκλητική ματιά του Λάνθιμου απογειώνει και δίνει ενέργεια στο σενάριο, το οποίο με έναν συμβατικό σκηνοθέτη πιθανότατα θα είχε μετατραπεί σε άλλο ένα γεμάτο συμβάσεις δράμα εποχής». Ισως τελικά ο Ελληνας κινηματογραφιστής πρέπει να συγκεντρωθεί σε αυτό που κάνει καλύτερα: να σκηνοθετεί ιδιοφυώς. Δεν είναι κακό, οι Αμερικανοί το κάνουν όλη την ώρα...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ