ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η Γερμανία ψάχνει την ηρεμία

Η φωτογράφιση του Οζίλ και του Γκουντογκάν με τον Ερντογάν τον περασμένο Μάιο και οι δηλώσεις του άσου της Αρσεναλ μετά τον αποκλεισμό της Γερμανίας σχετικά με τον ρατσισμό εντός της ομάδας συντηρούν μέχρι σήμερα ένα κακό κλίμα στη «νασιοναλμάνσαφτ», το οποίο έχει περάσει την πόρτα της Εθνικής.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σε μια δίνη που ξεφεύγει από τα στενά ποδοσφαιρικά πλαίσια έχει εμπλακεί η εθνική ομάδα της Γερμανίας από τον οδυνηρό αποκλεισμό της στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας και έπειτα. Στις 27 Ιουνίου, στο γήπεδο του Καζάν, η «νασιοναλμάνσαφτ» αποκλείστηκε από τους ομίλους της διοργάνωσης, καθώς υπέστη ήττα με 2-0 από τη Νότιο Κορέα, γεγονός που τοποθέτησε την πρωταθλήτρια του 2014 στην ντροπιαστική τέταρτη θέση του ΣΤ΄ ομίλου. Στο διάστημα από τότε μέχρι σήμερα, η Γερμανία συνεχίζει να στροβιλίζεται μέσα σε μία πρωτοφανή κρίση, η οποία εντάθηκε ύστερα από δηλώσεις παικτών της ομάδας, προκαλώντας νέες αντιδράσεις σε μια χώρα που ήδη προσπαθεί να λύσει σοβαρά ζητήματα στο μεταναστευτικό.

Σχεδόν ένα μήνα μετά τον ιστορικό αποκλεισμό της Γερμανίας, ο Μεσούτ Οζίλ αποφάσισε να αποχωρήσει από την Εθνική, καθώς όπως επικαλέσθηκε, αντιμετώπισε ρατσισμό και ασέβεια τόσο στα αποδυτήρια όσο και μέσω των social media. Ο 29χρονος άσος της Αρσεναλ δέχθηκε μηνύματα μίσους και απειλές με αφορμή τη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τον περασμένο Μάιο, παρουσία του συμπαίκτη του στην Εθνική, Ιλκάι Γκουντογκάν, ενώ επίσης κατηγορήθηκε και για την κακή απόδοσή του στα γήπεδα της Ρωσίας τον περασμένο Ιούνιο. «Είμαι Γερμανός όταν κερδίζουμε, αλλά μετανάστης όταν χάνουμε», τόνισε μεταξύ άλλων ο Οζίλ, στέλνοντας ένα κοινωνικό μήνυμα στους συμπατριώτες του, εξηγώντας: «Πλέον δεν θέλω να παίζω για τη Γερμανία γιατί αισθάνομαι θύμα ρατσισμού και έχω γίνει δέκτης ασέβειας. Φορούσα τη φανέλα με υπερηφάνεια και ενθουσιασμό, αλλά τώρα νιώθω ανεπιθύμητος».

Ο πρώην συμπαίκτης του στην Εθνική Γερμανίας, Τόνι Κρος, διαφώνησε με τα λεγόμενά του, χαρακτηρίζοντάς τα «ανοησίες», σε δηλώσεις του στην εφημερίδα Bild: «Ο Μεσούτ είναι ένας αξιόλογος παίκτης και άξιζε μια καλύτερη αποχώρηση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο παραιτήθηκε δεν ήταν σωστός. Νομίζω ότι γνωρίζει πολύ καλά πως ο ρατσισμός στην εθνική ομάδα δεν υπάρχει».

Η διαμάχη αυτή μεταξύ του Οζίλ και της εθνικής ομάδας έφερε πολλές αντιδράσεις στον χώρο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά όχι μόνο εκεί. Για το συγκεκριμένο γεγονός πήρε θέση και ο ομοσπονδιακός τεχνικός Γιόακιμ Λεβ. «Εμαθα για την αποχώρηση του Οζίλ από τον μάνατζέρ του. Ο ίδιος δεν με κάλεσε για να μου μιλήσει.

Εγώ ήθελα να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά δεν κατάφερα να τον βρω», εξήγησε σε δηλώσεις του την περασμένη Τετάρτη. «Ξέρω ότι και άλλοι παίκτες προσπάθησαν να του μιλήσουν και μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά εκείνος επέλεξε έναν άλλο δρόμο. Νομίζω ότι υπερέβαλε στις αναφορές του σχετικά με τον ρατσισμό. Δεν υπήρξε το παραμικρό κρούσμα ρατσιστικής συμπεριφοράς στην ομάδα μας», τόνισε ο 58χρονος προπονητής. Το θέμα όμως ξέφυγε από τα πλαίσια της εθνικής ομάδας και έφτασε μέχρι την καγκελάριο της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, η οποία μίλησε στο κανάλι ARD: «Μπορεί να διαφέρουν οι απόψεις για το αν η φωτογραφία (σ.σ. με τον Τ. Ερντογάν) ήταν σωστή ή λάθος. Αλλά ο τρόπος της αντιπαράθεσης που σημειώθηκε κατόπιν δεν μου άρεσε καθόλου. Είτε ο Οζίλ είτε κάποιος άλλος μού λέει πως δεν του συμπεριφέρονται σωστά εδώ, εγώ οφείλω τουλάχιστον να τον πάρω στα σοβαρά και να το συζητήσω».

Το θέμα της εθνικής ομάδας της Γερμανίας έφερε ξανά στην επιφάνεια τα προβλήματα μεταξύ γηγενών και μεταναστών. Το 2015, ο βουλευτής Αλεξάντερ Γκάουλαντ, του κόμματος AfD, ισχυρίστηκε ότι ενώ οι περισσότεροι Γερμανοί θαυμάζουν τον μαύρο αστέρα του ποδοσφαίρου Τζερόμ Μπόατενγκ, δεν θα τον ήθελαν για γείτονα. Μία εξίσου παρόμοια περίπτωση είναι αυτή του Ιλκάι Γκουντογκάν. Κατά τη διάρκεια ενός φιλικού αγώνα με τη Νότιο Αφρική, οι Γερμανοί φίλαθλοι γιούχαραν τον Γερμανό μέσο κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα λόγω της φωτογραφίας με τον Τούρκο πρόεδρο. Οπως και ο Οζίλ, έτσι και ο μέσος της Μάντσεστερ Σίτι εξήγησαν ότι δεν είχαν σκοπό να δώσουν πολιτικές διαστάσεις στο θέμα, όμως μάταια.

Ενάμιση μήνα μετά το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Γερμανία όχι μόνο δεν μπορεί να κλείσει τις πληγές της από τον εκκωφαντικό αποκλεισμό, αλλά αυτές δείχνουν να μεγαλώνουν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ