ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Τροτύλη» είναι η άλλη ονομασία της ισχυρής εκρηκτικής ύλης, γνωστής συντομογραφικά ως ΤΝΤ. Αυτός είναι ο τίτλος της φωτογραφικής έκθεσης που εγκαινιάζεται την Πέμπτη στο Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας στο πλαίσιο των φετινών Αισχυλείων. Η έκθεση, σε επιμέλεια της Λουίζας Καραπιδάκη, όπως και το φωτογραφικό λεύκωμα που τη συνοδεύει, έχει υπότιτλο «Η ΠΥΡΚΑΛ ζωντανή στη μνήμη των ανθρώπων της» και είναι ίσως η τελευταία μας ευκαιρία να μπούμε μέσα σε αυτό το εργοστάσιο, που παρότι ανενεργό από το 2012, παραμένει ζωντανό στη συλλογική μνήμη της Ελευσίνας.

Με τον φακό του φωτογράφου Βαγγέλη Γκίνη, ο οποίος πήρε ειδική άδεια από το υπουργείο Εθνικής Αμύνης, και πάντα συνοδευόταν από κάποιον ειδικό για λόγους ασφαλείας, περπατάμε μέσα στα ερειπωμένα κτίρια και συναντάμε τους λίγους εργαζομένους που μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν εκεί.

Η δουλειά του φωτογράφου ξεκίνησε πριν από περίπου έναν χρόνο. Σκοπός του ήταν να μη μείνει απλά στην πρώτη οπτική εντύπωση: «Μπήκα στο εργοστάσιο για πρώτη φορά τέλη Μαΐου του 2017», λέει. «Δεν είχα σχεδιασμένο το πώς θα κινηθώ, ούτε το τι θα φωτογραφίσω. Τις πρώτες μέρες οι φωτογραφίες μου είχαν γενικό περιεχόμενο, ήταν το μέσο για να γνωρίσω τον χώρο καλύτερα. Αμέσως κατάλαβα πως δεν πρόκειται για οποιοδήποτε εργοστάσιο».

Κι έτσι προχώρησε προσπαθώντας με τη βοήθεια μιας documnetary καταγραφής να βρει την ψυχή αυτού του χώρου, που πλέον αποτελεί το διαλυμένο κέλυφος ενός εργοστασίου που είχε ζωή περίπου 80 χρόνων. «Το ανθρώπινο αποτύπωμα ήταν πάρα πολύ έντονο παντού, έτσι οδηγήθηκα στους ανθρώπους της ΠΥΡΚΑΛ. Για να φωτογραφίσω τον κάθε εργαζόμενο συζητούσα μαζί του για τη ζωή στο εργοστάσιο επί ώρες, με κάποιους μέρες, με σκοπό να αναδυθούν όλα τα συναισθήματα στην επιφάνεια και να μπορέσω να τα αποτυπώσω σε μια εικόνα, σε μια στιγμή», λέει ο φωτογράφος που έχει τις δικές του παιδικές μνήμες από το εργοστάσιο αφού μεγάλωσε στην Ελευσίνα. Γι’ αυτό το project, ακολούθησε τους ανθρώπους στις αναμνήσεις τους και τους ζήτησε να του ποζάρουν όπου οι ίδιοι επιθυμούσαν. Οι περισσότεροι θέλησαν να φωτογραφηθούν εκεί όπου εργάζονταν, σαν έναν μικρό αποχαιρετισμό στην εργασία τους.
...και «Τιτανομαχία»

Το λεύκωμα περιλαμβάνει 70 φωτογραφίες, που όλοι περιμένουν να δουν για πρώτη φορά στα εγκαίνια. Ισως η χαρά εκείνης της ημέρας μπορέσει να περιορίσει την απογοήτευση κάποιων επισκεπτών από τη χρονική μετάθεση της τελικής παρουσίασης του έργου «Τιτανομαχία: πέτρες και κόκαλα» της εικαστικού Μαρίας Παπαδημητρίου που, σύμφωνα με τις προαναγγελίες, θα παρουσιαζόταν ολοκληρωμένο αυτό τον μήνα στον χώρο του Παλαιού Ελαιουργείου. Τα γνωστά στατικά προβλήματα αυτού του τοπόσημου της περιοχής εμπόδισαν την καλλιτέχνιδα και ξεκινήσει έγκαιρα τη δουλειά. Οι επισκέπτες των Αισχυλείων, όλοι μας, έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε εδώ ενδιαφέρουσες, πρωτότυπες εικαστικές δουλειές, και για την «Τιτανομαχία» θα περιμένουμε ώς την άνοιξη του 2019. Ωστόσο το έργο, συμμετοχικό και εν εξελίξει, θα ολοκληρωθεί μέσα από τη συνεργασία της Μαρίας Παπαδημητρίου με ομάδες κατοίκων της Ελευσίνας. Αυτή η διαδικασία συνδημιουργίας έχει ήδη αρχίσει.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ