ΕΛΛΑΔΑ

Στις ΗΠΑ με φόρα από τα παρκέ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΟΥ

Ο Σταμάτης Κουλούρης και ο Γιάννης Χατζηβέρογλου (δεξιά), άριστοι μαθητές και καλαθοσφαιριστές. Με «εισιτήριο» τον αθλητισμό, σπουδάζουν τώρα με υποτροφία σε κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια, ο πρώτος στο Bard College στη Νέα Υόρκη και ο δεύτερος στο ΜΙΤ. Προηγήθηκαν ταξίδια στις ΗΠΑ για συμμετοχή σε θερινά camp μπάσκετ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Οταν στα 15 έκανα μεταγραφή στον Παναθηναϊκό», λέει ο 17χρονος Σταμάτης Κουλούρης, «ήταν ανέφικτο να συνδυάσω Πανελλαδικές και μπάσκετ στην Ελλάδα» και επέλεξε να παρακολουθήσει το πρόγραμμα International Baccalaureate (IB). Σήμερα, γεμάτος «χαρά και ανυπομονησία», όπως εξομολογείται ο ίδιος, ξεκινά σπουδές Οικονομικών στο Bard College, στη Νέα Υόρκη, ενώ παράλληλα θα παίζει στην ομάδα του πανεπιστημίου. «Ο προπονητής Νίκος Μπουντούρης ήταν ο πρώτος που πίστεψε ότι θα μπορούσα να σπουδάζω και να παίζω μπάσκετ σε ένα κολέγιο, δίχως κάποιο οικονομικό κόστος», σημειώνει ο 17χρονος, απόφοιτος των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα - Γείτονα.

Ο Γιάννης Χατζηβέρογλου είναι αριστούχος μαθητής στο Pierce και παράλληλα καλαθοσφαιριστής σε Παναθηναϊκό και Εθνική. Σήμερα είναι υπότροφος πλέον στο ΜΙΤ (Massachusetts Institute of Technology), με στόχο double major σε Μαθηματικά και Computer Science. Τίποτε «εύκολο» στη διαδρομή του έως εδώ: «Τα δύο πράγματα που έκανα ανέκαθεν ήταν να διαβάζω και να παίζω μπάσκετ. Μελετούσα για το σχολείο μεταξύ προπονήσεων, μέσα στο αυτοκίνητο, με τη μητέρα μου να βοηθά καθώς οδηγούσε», λέει ο Γιάννης. «Ηδη από την Α΄ Λυκείου, άρχισα να χτίζω ένα ακαδημαϊκό-αθλητικό προφίλ, το οποίο έστελνα μέσω email σε προπονητές διάφορων πανεπιστημίων – περιείχαν βασικές πληροφορίες για εμένα, σχολικές επιδόσεις και βίντεο με στιγμιότυπα από τους αγώνες. Στην αρχή, δεν μου απαντούσαν καν. Μέχρι που άρχισα να βελτιώνομαι αθλητικά και ανέβαζα τη βαθμολογία μου στις εξετάσεις. Τελειώνοντας τη Β΄ Λυκείου, επτά πανεπιστήμια με προσκάλεσαν στα καλοκαιρινά camp μπάσκετ. Προβληματίστηκα αν θα πάω – εκεί, ή κερδίζεις τους ανταγωνιστές σου και εξασφαλίζεις μία θέση στην ομάδα ή γυρνάς σπίτι σου. Τελικά πήγα και έγινα δεκτός στο ΜΙΤ».

Ο Σταμάτης συμμετείχε «σε δύο camps: στο Southern New Hampshire University και στο Albright College. Στο ένα, διοργανωνόταν το Hoop Group, από τα πιο γνωστά camps όπου γίνεται “στρατολόγηση” νέων παικτών στην Αμερική, με εκατοντάδες προπονητές από division colleges που έρχονταν να μας παρακολουθήσουν. Εκεί ήρθα σε επαφή με τον coach Adam Turner, τον νυν προπονητή μου στο Bard College».

Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι νέοι που αγαπούν το μπάσκετ, προκειμένου να μπουν στο πανεπιστήμιο, χρειάζεται ακόμη και να το εγκαταλείψουν. «Χρειάζεται να θέσεις ξεκάθαρα τις προτεραιότητές σου, οι οποίες σε οδηγούν στις αντίστοιχες θυσίες. Σχολείο, άθλημα, ύπνος, φίλοι. Υποχρεωτικά, επιλέγεις τα τρία πρώτα και μειώνεις την κοινωνική σου ζωή. Σαββατοκύριακα, όταν οι φίλοι μου διασκέδαζαν, εγώ έλυνα ασκήσεις και προβλήματα. Αποξενώθηκα. Ομως, δεν τα καταφέρνεις αλλιώς», αναφέρει ο Γιάννης. «Το κολεγιακό μπάσκετ δεν είναι για όλους», τοποθετείται ο Σταμάτης, τονίζοντας: «Δεν γίνεται ένας απλός αθλητής να πάρει υποτροφία στην Αμερική μόνο και μόνο λόγω των αθλητικών προσόντων του – δίνεται μεγάλη σημασία στις ακαδημαϊκές επιδόσεις».

Το μέλλον

Βλέπουν και συνέχεια στο μπάσκετ; «Θα στόχευα στην επιστροφή μου στην Ελλάδα, αρκεί να υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες. Πρώτα όμως, θα δώσω όλο μου τον εαυτό προσπαθώντας να γίνω επαγγελματίας μπασκετμπολίστας εδώ», καταθέτει ο Σταμάτης, ενώ ο Γιάννης διαφοροποιείται: «Στο μπάσκετ πάντα το όνειρό σου είναι να παίξεις σε ομάδα NBA ή Euroleague.

Ωστόσο, χτίζοντας το μέλλον σου, προτιμάς να επενδύσεις στα δυνατά σου “χαρτιά”, δηλαδή στον ακαδημαϊκό τομέα. Το μπάσκετ, αργά ή γρήγορα, θα γίνει απλώς μια διασκεδαστική ενασχόληση στον ελεύθερο χρόνο μου. Ακούω συχνά το αστείο ότι οι ευκαιρίες στο ΜΙΤ είναι “σαν να πίνεις νερό από ένα πυροσβεστική μάνικα” – σου δίνονται τόσες πολλές, που δεν τις προλαβαίνεις. Σκοπεύω να πιω όσο περισσότερο νερό γίνεται από αυτή τη μάνικα». Πάντως, «τις τελευταίες ημέρες, περπατώντας στους δρόμους της Βοστώνης, συλλαμβάνω τον εαυτό μου να χαμογελά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Ισως, επειδή συνειδητοποιώ ότι ζω το όνειρό μου».

Ενα camp-γέφυρα με την Αμερική

Το Hoop Camp είναι ένας αθλητικός οργανισμός ανάπτυξης μπασκετικών και ακαδημαϊκών δυνατοτήτων, ο οποίος στοχεύει να φέρει τα παιδιά σε επαφή με πανεπιστήμια της Αμερικής μέσω της συμμετοχής τους στο Hoop Group Academic Elite Camp στις ΗΠΑ, όπου γίνεται η «στρατολόγηση» νέων για τις ομάδες από προπονητές των πανεπιστημίων. «Είναι σημαντικό να βρουν τα παιδιά ένα πανεπιστήμιο υψηλού ακαδημαϊκού επιπέδου, παίζοντας παράλληλα στο κολεγιακό πρωτάθλημα», σημειώνει ο κ. Αρης Μανιάτης, υπεύθυνος Αναπτυξιακού Προγράμματος Α.Ε. Πεντέλης και προπονητής Αναπτυξιακού Προγράμματος της ΕΣΚΑ, συνδιοργανωτής μαζί με τον κ. Θάνο Τζήρο του ελληνικού Hoop Camp, ενώ προσθέτει: «Εκτός των δύο camps που διοργανώνουμε εδώ με προσκεκλημένους Αμερικανούς προπονητές, πραγματοποιούμε ένα ετήσιο ταξίδι στην Αμερική, στο μεγάλο event του Hoop Group. Φέτος, ήταν περίπου 800 παιδιά και 150 προπονητές πανεπιστημίων. Τους ενδιαφέρει η προσωπικότητα του κάθε παίκτη συνολικά – δεν ισχύει το “σε βλέπω, μου κάνεις, έρχεσαι”. Ενας προπονητής μού έλεγε πως παρατηρούν τα παιδιά από την πρώτη στιγμή – εκτός της αθλητικής παρουσίας, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους. Επικοινωνούν μέσω emails, παρακολουθούν τη δραστηριότητά τους στο Facebook, ρωτούν για τους βαθμούς τους. Οι Αμερικανοί ψάχνουν το πακέτο “καλοί μαθητές και καλοί αθλητές”».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ