ΕΛΛΑΔΑ

Αποφυλακίσεις «αναπήρων» από τα... παράθυρα του συστήματος

TΑΣΟΣ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ποσοστά αναπηρίας βαρυποινιτών τα οποία «ανεβοκατέβαιναν», γνωματεύσεις σε... απόχρωση του γκρι, ασθένειες που αθροίζονταν, πολλά «παράθυρα» που οδηγούν σε αποφυλακίσεις και βεβαίως έγγραφα επί εγγράφων σκιαγραφούν το τρωτό καθεστώς που ήρθε στο φως με αφορμή την «υπόθεση Φλώρου».

Ειδικότερα, κάποιοι φάκελοι με γνωματεύσεις συνήθως κατέληγαν στο κατάστημα του ΚΕΠΑ (Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας) της Νίκαιας, το οποίο στεγαζόταν πίσω από το 3ο Νεκροταφείο μέχρι πρόσφατα (την περασμένη εβδομάδα «μετακόμισε» στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη). Αυτή η διαδρομή ακολουθήθηκε και για την περίπτωση γνωστού κακοποιού του οποίου ο φάκελος συντάχθηκε από ψυχίατρο. Στον ίδιο φάκελο βρισκόταν... επικουρικά και μια ορθοπεδική γνωμάτευση ιδιώτη γιατρού του Πειραιά, ο οποίος εξέτασε τον κρατούμενο χωρίς ειδική άδεια και δίχως –με βάση τον νόμο– να μπορεί να χορηγήσει γνωμάτευση. Μάλιστα, η γνωμάτευση μπήκε στον φάκελο χωρίς να εξετασθεί ο αιτών κρατούμενος στο σωφρονιστικό κατάστημα! Και σε αυτή την περίπτωση, αλλά και σε πολλές άλλες, τα χαρτιά των αιτούντων δεν κατατέθηκαν από την κοινωνική υπηρεσία των φυλακών αλλά από σωφρονιστικό υπάλληλο.

Για να «περάσουν» οι κρατούμενοι από ΚΕΠΑ, πρέπει να έχει εκδοθεί παραπεμπτικό. Μόνο κατ’ εξαίρεσιν μπορούν κάποιοι υπάλληλοι να καταγράψουν τη μη ύπαρξη παραπεμπτικού (πρέπει να καταβληθεί παράβολο για να εκδοθεί). Στην προκειμένη περίπτωση, το παραπεμπτικό δεν είχε εκδοθεί και είναι χαρακτηριστικό ότι η ψυχική πάθησή του, ενώ το 2015 ορίστηκε στο 20% ως ποσοστό αναπηρίας, το 2016 και 2017 εκτοξεύτηκε στο 40%. Μάλιστα άλλαξε και η «σύνθεση» της αναπηρίας μαζί με άλλες παθήσεις.

Σε περίπτωση άλλου «επώνυμου» κακοποιού, το ποσοστό της ψυχικής πάθησης πέφτει στο μισό σε γνωματεύσεις δύο διαδοχικών ετών! Τα μέλη κάθε υγειονομικής επιτροπής που επισκέπτεται τον κρατούμενο στο νοσοκομείο των φυλακών υπογράφουν με τους γιατρούς κοινό πρακτικό, που αποτυπώνει τα ευρήματα, και στη συνέχεια «ανεβάζουν» την απόφασή τους με τη μορφή εγγράφου στο πληροφοριακό σύστημα (ΟΠΣ) μαζί με τα σχετικά δικαιολογητικά και το πρακτικό. Στην περίπτωση του δεύτερου κακοποιού δεν υπάρχουν τα σχετικά δικαιολογητικά.

Μάλιστα ο συγκεκριμένος έγκλειστος έχει περάσει από δύο υγειονομικές επιτροπές χωρίς να υπάρχει στο σύστημα κάποια γνωμάτευση ή άλλο έγγραφο, εκτός από ένα «παράθυρο» στον υπολογιστή ενός... κενού μητρώου ΚΕΠΑ.

Αλλη η κύρια πάθηση

Ο ψυχίατρος που υπογράφει την ψυχική πάθηση εργάζεται στο κατάστημα όπου κρατείται ο συγκεκριμένος κρατούμενος, η κύρια πάθηση του οποίου αφορά το ουροποιητικό σύστημα, χωρίς το σχετικό έγγραφο να φέρει υπογραφή από άλλον καθ’ ύλην ειδικό γιατρό, δηλαδή ουρολόγο.

Σε άλλη περίπτωση, στην οποία είχε αναφερθεί η «Κ», δύο φαρμακοποιοί επικαλέστηκαν ποσοστό αναπηρίας για να μην προφυλακιστούν ενώ είχαν εμπλοκή στο μεγάλο κύκλωμα των αντικαρκινικών φαρμάκων. Στην απόφαση του δικαστικού συμβουλίου (Συμβούλιο Πλημμελειοδικών 2165/2018) της Αθήνας, επισημαίνεται ότι ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αξιολόγησης Αποτελεσμάτων Υγειονομικών Επιτροπών έχει «επιφυλάξεις ως προς την εγκυρότητα της διάγνωσης των παθήσεων του ενός εκ των δύο αλλά και ως προς τα ποσοστά αναπηρίας που έχουν αναγνωρισθεί σε αυτόν...». Σε κάθε περίπτωση, τα έγγραφα του ΚΕΠΑ για την πιστοποίηση των ποσοστών αναπηρίας που έχουν κοινοποιηθεί στερούνται αιτιολογίας, κατά παράβαση της πάγιας νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία «τα διοικητικά δικαστήρια, εάν διαπιστώσουν ότι η γνωμάτευση των υγειονομικών επιτροπών του ΙΚΑ (προκάτοχοι των ΚΕΠΑ) δεν είναι ειδικώς αιτιολογημένη, έχουν τη δυνατότητα να αναπέμψουν την απόφαση στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, με σκοπό την παροχή διευκρινίσεων ή την πληρέστερη αιτιολόγηση των σχετικώς προς τα ανωτέρω ζητημάτων».

Ολα αυτά έχουν οδηγήσει ορισμένα δικαστικά συμβούλια να ερμηνεύουν τον νόμο «στενά», μη έχοντας εμπιστοσύνη στις ιατρικές γνωματεύσεις και στις διαδικασίες των ΚΕΠΑ. Ετσι το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά σε δύο αποφάσεις του, που μάλιστα επικαλέστηκε ο εισαγγελέας Εφετών Χαλκίδας κ. Σοφουλάκης, κατά την έφεση που άσκησε στην απόφαση αποφυλάκισης του Αριστείδη Φλώρου κρίνοντας αιτήματα κρατουμένων για αποφυλάκιση, καταγράφει τα εξής:

1. Αν ο νομοθέτης ήθελε να αρκεσθεί στη γνώμη των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας και τους γνωματεύοντες γιατρούς, δεν θα όριζε ότι θα έπρεπε να συνεδριάζουν τα δικαστικά συμβούλια, αλλά απλώς κάποια διοικητική αρχή θα μπορούσε να αποφαίνεται για την αποφυλάκιση των κρατουμένων. Η υιοθέτηση της αντίθετης άποψης θα «διέλυε το σύστημα ποινικής καταστολής καθώς θα έδινε τη δυνατότητα σε επικίνδυνους εγκληματίες να συνεχίσουν την εγκληματική τους δράση διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα με ελάχιστο κόστος».

2. Οι δικαστές κάνουν διάκριση της ψυχικής πάθησης που προϋπήρχε του εγκλεισμού στη φυλακή και εκείνης που ανεπτύχθη κατά τη διάρκεια και εξαιτίας του εγκλεισμού. Για την τελευταία αρκεί η φαρμακευτική αγωγή. Μάλιστα προχωρούν σε ερμηνεία υποστηρίζοντας ότι το επίμαχο άρθρο 110Α του νόμου Παρασκευόπουλου δεν επιτρέπει την άθροιση ποσοστών από διαφορετικές ασθένειες, αλλά επιτρέπει την υφ’ όρον απόλυση μόνο εξαιτίας μιας πάθησης. Η ερμηνεία αυτή δεν γίνεται δεκτή από άλλα δικαστικά συμβούλια που τη θεωρούν αντίθετη στο γράμμα του νόμου. Αυτό έχει ως συνέπεια πολλοί κρατούμενοι να επιδιώκουν να κριθούν από άλλα συμβούλια πλην εκείνου του Πειραιά.

3. Τέλος, ενδεικτικό ενός ανώμαλου καθεστώτος αναγνώρισης ποσοστών αναπηρίας είναι και το γεγονός ότι πολλοί κρατούμενοι προσπαθούν επί σειράν ετών να το «κατοχυρώσουν» μετά το 2015 με αλλεπάλληλες αιτήσεις και γνωματεύσεις, έως ότου πετύχουν το ποσοστό που θα επιτρέψει την αποφυλάκισή τους...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ