Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η γραφειοκρατία και η εφορία

Κύριε διευθυντά
Στην έγκριτη εφημερίδα σας διαβάσαμε ότι η φορολογική διοίκηση σχεδιάζει ένα πλέγμα μέτρων για καλύτερη εξυπηρέτηση των φορολογουμένων. Σε όλο το άρθρο όμως προς μεγάλη μου έκπληξη δεν είδα να σχεδιάζονται κάποιες αλλαγές που απλοποιούν τη γραφειοκρατία, αποδεσμεύουν προσωπικό για να ασχοληθεί με πιο ουσιαστικά αντικείμενα, και διευκολύνουν πολλούς φορολογουμένους που δεν θα χρειάζεται να μεταβούν στις ΔΟΥ, αλλά θα διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους ηλεκτρονικά, όπως ηλεκτρονικά υποβάλλονται και οι δηλώσεις. Ενώ υποβάλλουμε ηλεκτρονικά τις δηλώσεις μας, να αλλάξουμε αντίκλητο-εκπρόσωπο δεν μπορούμε. Εάν πρέπει να μας επιστρέψει χρήματα ή να τα συμψηφίσει με οφειλές μας, αυτό δεν μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά. Επίσης, γιατί πρέπει να μπορούμε να εξουσιοδοτήσουμε ηλεκτρονικά μόνο λογιστικό ή φοροτεχνικό γραφείο και όχι φυσικό πρόσωπο της εμπιστοσύνης μας; Δηλαδή όλες οι σχεδιαζόμενες αλλαγές είναι προς την κατεύθυνση των εισπράξεων, ενώ οι πολίτες έχουν ανάγκη και άλλων διευκολύνσεων και απλοποιήσεων.

Αναστασιος Μπαχτης, Βάτικα Λακωνίας

Τα γεωπολιτικά μας και ο Θουκυδίδης

Κύριε διευθυντά
Reciprocity – αμοιβαιότης. Είναι μια αρχή της διπλωματίας στις σχέσεις μεταξύ των κρατών, είτε ισοδυνάμων είτε υπερδυνάμεως και κράτους μικρής ισχύος. Ο Θουκυδίδης αντιδιαστέλλει την αμοιβαιότητα υπερδυνάμεων (Αθηνών - Περσών αφενός, Νήσων του Αιγαίου - Σπάρτης της παρακμής αφετέρου). Οι δεύτερες δίδουν γην και ύδωρ, οι πρώτες ασφάλεια συνόρων, χρήματα, βοήθεια. Μετά παρέλευση ετών από την εποχή του εμφυλίου πολέμου και τη βοήθεια των ΗΠΑ, βλέπουμε μια νέα συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ και παροχή αμυντικών διευκολύνσεων εις τις ΗΠΑ απεριορίστως, με παράλληλες δηλώσεις φιλίας και αμυντικής συνεργασίας, τόσο από τον πρέσβη Τζέφρεϊ Πάιατ όσο και από άλλους υψηλόβαθμους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εσχάτως από τον Τζόζεφ Ντάνφορντ, αρχηγό ενόπλων δυνάμεων ΗΠΑ. Η συνεργασία αυτή είναι αποδεκτή, χωρίς να διαφαίνεται ότι κατατάσσεται σε μια προσαρμογή της πολιτικής των ΗΠΑ εν αιθρία, αλλά…

Η αβεβαιότητα (προσωρινώς) της τουρκικής συνεργασίας στην περιοχή, η σπουδαιότητα της Ανατ. Μεσογείου με τους ενεργειακούς της πόρους, το τρίγωνο Κύπρου - Ισραήλ - Αιγύπτου και Ελλάδας, η στρατιωτική και ναυτική παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή, η ανάγκη ελλιμενισμού και συντήρησης του στόλου και η παρουσία στρατιωτικών και αεροπορικών δυνάμεων στην περιοχή συνηγορούν στην ευμενή για τη χώρα μας στάση τους. Βεβαίως δεν ξεχνάμε την ανοχή της Επταετίας ούτε τον εκβιασμό Κίσινγκερ να απομακρύνει από την Κύπρο τη μεραρχία που μετέφερε ο Γεώργιος Παπανδρέου και την, εν συνεχεία, εισβολή και κατοχή της «με εισιτήριο φεριμπότ», κατά την εκτίμηση του ΝΑΤΟ (όπου υπηρετούσα παρά τον Γκουντμπάστερ). Δεν λησμονούμε ότι μετά τη δεκαετία του ’60, σε κάθε διένεξη και διεκδίκηση της Τουρκίας στο Αιγαίο, έπαιρνε το μέρος της, με την προσποιητή ουδετερότητα. Ναι, στη Σούδα και στη μεταφορά των ντρόουνς ΜQ9 στη Λάρισα, ναι στο Τυμπάκι, ναι σε όλα.

Αλλά όχι λόγια, γιατί ξεχνιούνται. Οχι στη συμφωνία των Πρεσπών, που επέβαλαν σε άβουλους και ανιστόρητους, δυστυχώς, χειριστές των εθνικών μας θεμάτων. Επαναλαμβάνω, τα λόγια ξεχνιούνται. Στην αρχαία Αθήνα, Κορίνθιοι και Κερκυραίοι ζήτησαν τη βοήθειά της σε διένεξη που είχαν μεταξύ τους. Οι Κορίνθιοι επικαλέστηκαν δεσμούς φιλίας, κοινούς αγώνες κ.λπ. Οι Κερκυραίοι πως η Αθήνα είχε συμφέρον, στην παρούσα σύρραξη, να τους υποστηρίξει. Η εκκλησία του δήμου ψήφισε υπέρ των Κερκυραίων. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αμερική κατεψήφισε το αίτημά μας για τη Βόρειο Ηπειρο, το ίδιο και οι Αγγλογάλλοι το αίτημά μας για τη Θράκη και τα Δωδεκάνησα, παρόλο που είμαστε με το μέρος των νικητών. Ευτυχώς που κάτι συνέφερε τη Σοβιετική Ενωση και, με την επιμονή της, μας παραχωρήθηκαν τα Δωδεκάνησα. Reciprocity λοιπόν.

Αγαπώ την Αμερική, προσωπικά με βοήθησε στη μόρφωσή μου στα σχολεία της όπου φοίτησα και στην εξέλιξή μου. Η υπερδύναμη να μας εγγυηθεί την ασφάλεια των ανατολικών συνόρων μας, από τις ορέξεις των εξ Ανατολών συμμάχων μας, μια και το ΝΑΤΟ νίπτει τας χείρας του.

Νικολαος Δαββετας, Αντ/γος επίτιμος δ/τής VIII MΠ

Από τα λόγια τα παχιά έως τη «στραβή»

Κύριε διευθυντά
Η αντίληψη που φαίνεται να διακρίνει μια σημαντική μερίδα του πολιτικού κόσμου, είναι ότι ο χώρος της πολιτικής γι’ αυτούς είναι ένας τόπος ευχάριστου περιπάτου και επίσης η επίλυση μάλλον των προσωπικών και οικογενειακών τους προβλημάτων, παρά η αντιμετώπιση και η επίλυση γενικότερων προβλημάτων και καταστάσεων. Ακόμα φαίνεται να μην τους απασχολεί αν, ως άτομα, διαθέτουν τις απαραίτητες ικανότητες για να αντιμετωπίσουν τη «στραβή» που μπορεί να τους συμβεί, κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Συνήθως όμως έχουν το απαραίτητο θράσος να δικαιολογούν τον εαυτό τους για τα πάντα και ακόμα έχουν το «προσόν» της πλήρους έλλειψης πολιτικής ευαισθησίας, που σημαίνει την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, που έχει, κατά κανόνα, ως συνέπεια την παραίτηση. Ετσι, ας μου επιτραπεί να επαναφέρω μέρος της επιστολής μου που δημοσιεύθηκε στην «Κ» της 14.6.2014, μετά τον εκλογικό θρίαμβο της νυν κ. περιφερειάρχου Αττικής.

Εγραφα: «Για άλλη μια φορά η κραυγαλέα συνθηματολογία και οι βαρύγδουπες εκφράσεις κυριάρχησαν –μαζί με την πάντοτε παρούσα πόλωση– κατά την προεκλογική περίοδο, με πάντοτε απόντα τον ουσιαστικό διάλογο για τα προβλήματα της Περιφέρειας της Αττικής. Ετσι, ευειδής υποψήφια μας παρότρυνε να την ψηφίσουμε «για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!». Αλήθεια, μπορεί η ήδη εκλεγείσα περιφερειάρχης να μας εξηγήσει τι ακριβώς σημαίνει αυτό;».

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Μετανάστες, ΜΚΟ και το γράμμα του νόμου

Κύριε διευθυντά
Πριν από λίγες ημέρες σε κεντρική τράπεζα της Χίου, υπήρξα απρόσκλητος μάρτυρας υπογραφής ενοικιαστηρίου συμβολαίου προς εξυπηρέτηση μεταναστών από την Ερυθραία. Το συμβόλαιο υπεγράφη μεταξύ ενός αλλοδαπού εκπροσώπου ΜΚΟ και της πρόθυμης Χιώτισσας ιδιοκτήτριας για ένα ημιυπόγειο δωμάτιο με αντίτιμο 500 ευρώ μηνιαίως, ποσό υπέρογκο για τα δεδομένα του νησιού μας. Παρούσα και η Ερυθριανή μετανάστρια στη συναλλαγή. Προφανώς η μετανάστρια διέθετε τα χρήματα για μεταχείριση «τριών αστέρων» από τους διακινητές: άφιξη με αξιόπλοο φουσκωτό από τις πλησιέστερες τουρκικές ακτές, άμεση υποδοχή και ταυτοποίηση, εγκατάσταση μέσα στη Χώρα και όχι σε στρατόπεδο (εδώ και ένα χρόνο μέρος της Χώρας έχει γκετοποιηθει από ενοικιάσεις ΜΚΟ), τραπεζικές διευκολύνσεις για πληρωμές ενοικίων και παροχή μετρητών, κ.λπ.

Αμφιβάλλω αν μια ταυτοποιημένη μετανάστρια έχει το δικαίωμα να υπογράψει ενοικιαστήριο συμβόλαιο στη χώρα μας, έστω και με την παράσταση ΜΚΟ (δηλαδή μιας οργάνωσης με νομικά αβάσιμη και μάλλον αντισυνταγματική υπόσταση). Σε ποια ΔΟΥ καταθέτουν οι ΜΚΟ/μετανάστες αυτά τα συμβόλαια; Και ποιους φόρους πληρώνουν;

Με ποια κριτήρια μετανάστες που φτάνουν στη Χίο με την προστασία του FRONTEX διαβαθμίζονται ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση (ή αλλιώς με την «ταρίφα» που πληρώνουν στους διακινητές) και απολαμβάνουν περισσότερα ή λιγότερα προνόμια; Ποιος ελέγχει τις δήθεν νομότυπες αυτές μετακινήσεις και συναλλαγές; Η πρόσφατη δίωξη για μέλη ΜΚΟ και Ελλήνων συνεργών τους στη Μυτιλήνη αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι, από το 2015 τουλάχιστον, η παράνομη διακίνηση μεταναστών έχει εξαπλωθεί στα νησιά μας και αποφέρει μεγάλα οικονομικά οφέλη με τη συνέργεια όχι μόνον των ΜΚΟ αλλά και τοπικών παραγόντων. Επιπλέον, οι οικονομικά επωφελείς αυτές ενοικιάσεις αποφέρουν κέρδη στους ιδιοκτήτες ακινήτων που τις δέχονται αλλά ταυτόχρονα δημιουργούν ρήγματα και εχθρότητες στην κοινωνία του νησιού μας, αλλοτριώνουν τους συντοπίτες μας, υποβαθμίζουν τις γειτονιές μας. Είναι πλέον απόλυτη ανάγκη τα ελληνικά δικαστήρια και οι τοπικοί εισαγγελείς να λαμβάνουν και να εφαρμόζουν αποφάσεις που δικαιώνουν και στηρίζουν τις κοινωνίες των ακριτικών νησιών μας! Επίσης απόλυτη ανάγκη παραμένει ο έλεγχος της φοροδιαφυγής από ανεξέλεγκτες ΜΚΟ και αφορολόγητους οικονομικούς μετανάστες.

Μιχαλης Μοσχος, Χίος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ