Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Ενας γέροντας προς τους γιαλαντζί»

Κύριε διευθυντά
Αναφορικά με τις εμετικές δηλώσεις Τσίπρα - Τσακαλώτου, ότι τα λεφτά θα βρεθούν για τη λύση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας με τον επικείμενο θάνατο των συνταξιούχων (δηλαδή «τα λεφτά» και η απόκτησή τους είναι ο απόλυτος σκοπός της «αριστερής» κυβέρνησης), έχω να παρατηρήσω τα εξής:
Πρέπει, επιτέλους, όλοι αυτοί οι κυβερνώντες να σταματήσουν να χαρακτηρίζονται «αριστεροί» γιατί απλά δεν είναι… Eίναι «γιαλαντζί»! Οι παλιοί αριστεροί (του ’40 και ’50 που γνώρισα καλά) δύο πράγματα μισούσαν πάνω από όλα: τα λεφτά και την έλλειψη σεβασμού στους γέρους. Ντροπή τους.
Επειδή, προσωπικά, ανήκω στους γέρους, αλλά χωρίς να παίρνω ούτε ένα ευρώ σύνταξη από το ελληνικό Δημόσιο, ελπίζω ότι δεν θα με πιάσει η κατάρα των Συριζαίων και ίσως ζήσω λίγο ακόμα.

Kωνσταντινος Λυκας

Εργασιακός βίος δημοσίων υπαλλήλων

Κύριε διευθυντά
Επανέρχομαι μετά δύο και πλέον μήνες στο ζήτημα του προσωπικού της δημόσιας διοίκησης, με αφορμή τη συνέντευξη του εκπροσώπου του ΔΝΤ στη χώρα, Μπομπ Τράα, και προς επίρρωση των λεγομένων μου στις 09/06/18.

Λέει μεταξύ άλλων ο Ολλανδός τεχνοκράτης: «... Και τέλος, άκουσα παράπονα όταν ήρθα στην Ελλάδα ότι η δημόσια διοίκηση δεν είναι καλή, αλλά εγώ δεν είχα τέτοια εμπειρία. Διαπίστωσα πως υπήρχαν πολύ καλοί υπάλληλοι που δουλεύουν για το κράτος, αλλά κατά τη γνώμη μου συχνά φοβούνται να πουν τι παρατηρούν και δεν έχουν την ελευθερία να αξιοποιήσουν πλήρως τα ταλέντα τους. Αυτό είναι πρόβλημα πολιτικό, δεν αφορά την ποιότητα του προσωπικού».

Χιλιάδες άρθρα αφιερώνονται γι’ αυτό που αποκαλούμε «κράτος».

Επιτέλους, πώς επιθυμεί η υγιώς σκεπτόμενη διανόηση της χώρας τους δημοσίους υπαλλήλους της κεντρικής διοίκησης;

α) Πώς να διορίζονται; (Γραπτές εξετάσεις ΑΣΕΠ; δικαστικές αποφάσεις; νομοθετικές τακτοποιήσεις; κοινωνικές ιδιαιτερότητες;)

β) Τι προσόντα να διαθέτουν; (Π.χ. σαν τα αντίστοιχα χωρών όπως Σουηδία, Γερμανία, Δανία;)

γ) Πώς να συμπεριφέρονται (Π.χ. με φιλότιμο; αυστηρά επαγγελματικά;)

δ) Πώς και πόσο να αμείβονται; (Π.χ. όπως στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία ή τη Σουηδία; Ή μήπως όπως στις μεγαλύτερες πολυεθνικές;)

ε) Πώς και πόσο να τιμωρούνται;

ζ) Ποιες οι συνθήκες εργασίας τους; (Σχέσεις με πολιτικούς προϊσταμένους κ.λπ.)

Α, και παρεμπιπτόντως... Ποιες είναι οι σοβαρές μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία του Δημοσίου τα οκτώ χρόνια μνημονίων, πέρα από τις δραματικές μειώσεις μισθών;

Αυτά και άλλα αναπάντητα ερωτήματα έρχονται να συμπληρώσουν τους προβληματισμούς του Μπομπ Τράα και τους δικούς σας.

Σηφης Σταμπουλογλου, Οικονομολόγος - υπάλληλος ΓΛΚ

Περί εθνικότητας και συμφωνίας Πρεσπών

Κύριε διευθυντά
Μαθαίναμε στα σχολικά μας χρόνια και διαβάζουμε και τώρα (βλ. Λεξικό Μπαμπινιώτη) ότι εθνικότητα είναι η ιδιότητα του μέλους ενός έθνους, δηλ. ενός συνόλου ανθρώπων που πιστεύουν και αποτελούν ένα ομοιογενές σύνολο και συνδέονται μεταξύ τους με τους δεσμούς κοινής καταγωγής, κοινού ιστορικού παρελθόντος, κοινών στοιχείων πολιτισμού, κοινών ιδανικών και πολλές φορές κοινής γλώσσας και θρησκείας. Οι δεσμοί αυτοί νομίζω ότι είναι έμφυτοι στους ανθρώπους, ριζωμένοι άρρηκτα στην ύπαρξή τους και στην ψυχή τους και, συνεπώς, δεν δημιουργούνται ούτε καταργούνται με νόμους, Συντάγματα και διεθνείς συμβάσεις. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε ο σχετικός όρος της συμφωνίας των Πρεσπών για αναγνώριση μακεδονικής εθνικότητας πρέπει να θεωρείται ως «μη γεγραμμένος». Και μία απορία: Αν ρωτηθούν οι Αλβανοί πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας σε ποία εθνικότητα ανήκουν, τι άραγε θα απαντήσουν;

Γ. Π. Παπασταματιου

Μια μείωση αποδοχών από το μακρινό 1931

Κύριε διευθυντά
«Σέρνεται» μήνες το θέμα της περικοπής των συντάξεων. «Φρένο Γιούνκερ στην Αθήνα για συντάξεις» («Κ», 13/9). «Οι θεσμοί συμφωνούν στην ακύρωση της μείωσης των συντάξεων» (ΑΠΕ 15/9). «Η Κομισιόν διαμηνύει ότι δεν συζητείται αναβολή της περικοπής των συντάξεων». «Παιχνίδια με τις συντάξεις» («Κ» 16/9). Να μαδήσουμε τη «Μαργαρίτα», θα κοπούν δεν θα κοπούν οι συντάξεις;

Ας δούμε πώς έλυσε αντίστοιχο πρόβλημα η κυβέρνηση πριν από 87 χρόνια: Νόμος 4994 της 22-23 Μαΐου 1931 περί εξουσιοδοτήσεως της κυβερνήσεως διά την μείωσιν των αποδοχών των δημοσίων λειτουργών εν γένει. Αρθρον 1. Επιτρέπεται διά διατάγματος εφάπαξ εκδιδομένου προτάσσει του Υπουργικού Συμβουλίου... όπως μειωθώσιν από 1ης Απριλίου 1931 ή και μεταγενεστέρως αι αποδοχαί απάντων ανεξαιρέτως των εκ του Δημοσίου Ταμείου μισθοδοτουμένων υπαλλήλων... κατά ποσοστόν μη δυνάμενον να υπερβή τα 6%.

Η μείωσις αύτη επιβάλλεται και εις την επιχορήγησιν του Προέδρου της Δημοκρατίας, τας αποζημιώσεις των βουλευτών και γερουσιαστών και τας αποδοχάς των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου (Κωνστ. Σιφναίου «ΠΑΝΔΕΚΤΑΙ ΝΕΩΝ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ» τ. Στ – έτος 1931 σελ. 467).

Τω καιρώ εκείνω, η κυβέρνηση χρειαζόταν εξουσιοδότηση της Βουλής για τη μείωση των αποδοχών, τώρα θέλει έγκριση των θεσμών και των αγορών. Τι νεολογισμοί και αυτοί. Είχαμε συνηθίσει την τρόικα και ξέραμε τι σημαίνει, ήταν τρεις συγκεκριμένες οντότητες.

Αυτοί οι θεσμοί όμως και οι «αγορές» είναι απρόσωπα υποκείμενα, φανταστικά, που μόνο οι οικονομολόγοι τούς αναγνωρίζουν, κάτι σαν τους φανταστικούς - μιγαδικούς αριθμούς που μόνο οι μαθηματικοί τούς καταλαβαίνουν.

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος, Μαθηματικός, τ. γυμνασιάρχης, Κόκκινο Λιμανάκι

Φόρος ακινησίας στα Ι.Χ. και «καπέλο»

Κύριε διευθυντά
Πριν από λίγα χρόνια η κυβέρνηση Σαμαρά είχε σκεφτεί να επιβάλει φόρο ακινησίας οχημάτων για να αποθαρρύνει τους ιδιοκτήτες Ι.Χ. από τη μαζική κατάθεση πινακίδων. Η είδηση αυτή είχε διαρρεύσει τότε και είχε δημιουργήσει σάλο για την αδικία που θα προκαλούσε στις εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που αδυνατούσαν να καταβάλουν τα τέλη κυκλοφορίας. Και γι’ αυτό απεσύρθη. Η παρούσα κυβέρνηση Συριζανέλ ψήφισε διάταξη που μας επιτρέπει να επανακτούμε τις πινακίδες για διάστημα ένος μηνός, τριών μηνών ή του απομένοντος υπολοίπου, με «καπέλο» όμως.

Για ένα μήνα πληρώνεις δύο. Για τρεις, πληρώνεις τέσσερις. Και για τους υπόλοιπους οκτώ πληρώνεις δέκα.

Ο φόρος ακινησίας μπήκε αθόρυβα και ληστρικά από την πίσω πόρτα έτσι όπως αρμόζει σε μια αριστερή δίκαιη κυβέρνηση.

Θα ήταν πολύ διαφωτιστικό αν ο κ. Μητσοτάκης μας έλεγε τι θα πράξει γι’ αυτή την αδικία εάν και όταν εκλεγεί.

Γιωργος Πετσιλας

Ενας, δύο, τρεις, άρα ευάριθμοι

Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να αναφερθώ στην εσφαλμένη ερμηνεία του επιθετικού προσδιορισμού ευάριθμος. Ευάριθμος σημαίνει αυτός που αριθμείται εύκολα, δηλαδή ο ολίγος και όχι ο πολύς.
Το λεξικό των H. Liddell & R. Scott αποκαθιστά τα πράγματα. Στο Λεξικό αναφέρονται οι λέξεις ευάριθμος και ευαρίθμητος.

Στελλα Αγγελακη - Κατσιαρη

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ