Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ανυπακοή στην εξουσία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

​«Πώς μπορούμε άραγε να συμβιβάσουμε τη συμπάθειά μας προς την Αντιγόνη με την επιδοκιμασία μας προς τη στάση του Σωκράτη;» ρωτούσε πριν από πολλά χρόνια ο αγαπητός Σταύρος Τσακυράκης, που τον χάσαμε πρόσφατα, στο σπουδαίο άρθρο του για την «Πολιτική ανυπακοή». Οι κοινωνίες μας στηρίζονται ταυτοχρόνως στην απόλυτη ελευθερία του ατόμου να ενεργεί κατά συνείδηση και στην πλήρη κυριαρχία των νόμων. Ο νόμος ισχύει επειδή οι πολίτες υποτάσσονται σε αυτόν.

Υποταγή που διασφαλίζει την αυστηρή εφαρμογή της ισονομίας για όλους, πέραν της εξουσίας. Η υποταγή στον νόμο δικαιολογεί την προσέλευση των δημοσιογράφων της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων μετά τη μήνυση εναντίον τους μέλους της εκτελεστικής εξουσίας. Πιστεύω ότι έχουμε υποχρέωση αντίστασης στους άδικους νόμους, ιδιαιτέρως δε εκείνους που καταπατούν τα δικαιώματα του ανθρώπου. Ειδικώς μάλιστα την ελευθερία της σκέψης και της αποκάλυψης. Είναι ο άγραφος νόμος –«ατράνταχτος νόμος των θεών», κατά τον Σοφοκλή– και είναι θεμελιακό στοιχείο των κοινωνιών μας. Δεν υπήρχε επομένως κανείς λόγος να δεχτούν τη σύλληψη και κράτησή τους οι εκλεκτοί συνάδελφοι, αν και αναδείχθηκε έτσι η βαναυσότητα της εξουσίας. Ο κ. Καμμένος ενεργεί με τη βεβαιότητα ότι θα διατάξει την αστυνομία. Η επίκληση της γνωστής αντισυνταγματικής διάταξης έγινε μόνον για να στερηθούν την ελευθερία τους, έστω για λίγο, για «παραδειγματισμό» ή ακόμη και για τον εκφοβισμό των υπολοίπων.

Με κανένα τρόπο δεν αλλάζει κάτι στο δικαίωμα καθενός να προστατευθεί από την άδικη γνώμη ενός δημοσιογράφου. Ο κ. Καμμένος γνωρίζει άριστα ότι μπορούσε να υπερασπιστεί εαυτόν με μια απλή ανακοίνωση και, εφόσον το έκρινε σκόπιμο, με την εκ των υστέρων προσφυγή του στη Δικαιοσύνη. Επέλεξε όμως να «διατάξει» τη σύλληψη τριών πολιτών γιατί έτσι μόνον ικανοποιείται η μανία καταδιώξεως, ειδικώς μάλιστα από δημοσιογράφους, η οποία φαίνεται να αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητάς του.

«Ο Σωκράτης δεν βρίσκει δικαιολογίες για την απόδρασή του από την άδικη καταδίκη. Τα επιχειρήματά του είναι υπέρ της υπακοής στα κελεύσματα της πόλεως», έγραφε ο Τσακυράκης, για να σημειώσει όμως ότι «ο συλλογισμός αυτός έχει βάση μόνον στην περίπτωση που η έννομη τάξη έχει δημοκρατική νομιμοποίηση (ενώ) δεν τίθεται θέμα υποχρέωσης υπακοής σε μία ετερόνομη έννομη τάξη».

Υπάρχουν υπουργοί που έργω πιστεύουν ότι από την έννομη τάξη το μόνο χρήσιμο είναι το κυνηγητό των «οργάνων» εναντίον όσων τον αντιπολιτεύονται. Σε αυτή την εξουσία, οφείλουμε ανυπακοή.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ