ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Αν δεν έκανα ζωγραφική, θα έκανα ποίηση», έλεγε ο Γιώργος Βακαλό (1902-1991), και αυτό αρκεί για να μας δώσει το στίγμα της καλλιτεχνικής του πορείας. Ζωγράφος και σκηνογράφος, δημιουργός πολυδιάστατος αλλά με ξεκάθαρο στίγμα, σεμνός και ακούραστος καλλιτέχνης λένε όσοι τον γνώρισαν, και εικαστικός με μεγάλο ενδιαφέρον για τον παιδευτικό χαρακτήρα της Τέχνης, ο Γιώργος Βακαλό (πουλος) επανέρχεται στην επικαιρότητα χάρη στην έκθεση-αφιέρωμα στο έργο του, που εγκαινιάζεται αύριο στην γκαλερί Ευριπίδης.

Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου 50 ζωγραφικά έργα του, που προέρχονται από τη συλλογή της οικογένειας του καλλιτέχνη, και καλύπτουν περισσότερα από 30 χρόνια δουλειάς, από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 ώς τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Το εκθεσιακό υλικό (λάδια, ακρυλικά και μεικτές τεχνικές), όπως σχολιάζει η επιμελήτρια της έκθεσης, ιστορικός της τέχνης-τεχνοκριτικός Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν στο εισαγωγικό σημείωμα του καταλόγου, είναι «αντιπροσωπευτικό δείγμα όχι μιας επιδερμικής, αλλά της βαθύτερης ενότητας που χαρακτηρίζει τις πτυχές της προσωπικότητας και του ζωγραφικού έργου του Γιώργου Βακαλό». Η συλλογή έχει συγκροτηθεί αποκλειστικά από τις ζωγραφικές δημιουργίες του καλλιτέχνη. Οπως αναφέρει η επιμελήτρια, πρόκειται για συνθέσεις, «που σε ό,τι αφορά την έμπνευση και την εικαστική προσέγγιση παρουσιάζουν πολλά και χαρακτηριστικά κοινά στοιχεία με το πρωτοποριακό για την εποχή σκηνογραφικό του έργο, με το οποίο έγινε απ’ αρχής γνωστός διεθνώς».

Πράγματι, από τα πρώτα του βήματα στο Παρίσι, όπου μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο εικοσάχρονος τότε καλλιτέχνης πήγε για σπουδές ζωγραφικής, φάνηκε το ταλέντο του στη σκηνογραφία. Δεν άργησαν οι διακρίσεις αντιπροσωπεύοντας μάλιστα τη Γαλλία σε διεθνείς εκθέσεις σκηνογραφίας. Εκείνη την εποχή ο σουρεαλισμός μεσουρανούσε και πολλά από τα πρωτοποριακά θεατρικά έργα του κινήματος, όπως αυτά του Ροζέ Βιτράκ, ανέβηκαν με δικές του σκηνογραφίες.

«Δεν με ενδιαφέρει να παραστήσω ό,τι υπάρχει γύρω μου, όσο με ενδιαφέρει να παραστήσω ό,τι γεννιέται μέσα μου», έλεγε ο ζωγράφος. Η ιδιοσυγκρασία και η προσωπικότητά του ταίριαξαν από την αρχή με την επιθυμία των υπερρεαλιστών «να σκαλίζουν τα όνειρα». Στα πρώιμα έργα του εντάσσει υπερρεαλιστικά στοιχεία και σχηματοποιημένες μορφές σε φανταστικούς χώρους, δημιουργώντας μια ονειρική ατμόσφαιρα, ενώ βαθμιαία υιοθετεί μια πιο αφαιρετική γραφή, με έμφαση στον δυναμισμό των συνθέσεων και στο λαμπερό χρώμα.

Η ρήση του αρχαίου Σιμωνίδη από την Κέα –«η ποίηση είναι μια ομιλούσα ζωγραφική ενώ η ζωγραφική είναι μια σιωπηλή ποίηση»– ταιριάζει στη ζωγραφική του Γιώργου Βακαλό. Αγάπησε τη θάλασσα, τη φύση, τα φεγγαρόλουστα τοπία. «Αποκρυπτογράφησε και μας άφησε παρακαταθήκη την ψυχή των δένδρων, των φυλλωμάτων, των λουλουδιών, του θαλάσσιου βυθού, τη μαγική υπόσταση του φεγγαριού», σχολιάζει η Ηλιοπούλου-Ρογκάν. Η αισθαντικότητα χαρακτηρίζει το ζωγραφικό του έργο και η μουσική αρμονία πηγάζει από μια «ποιητική» προσέγγιση της γραμμής.

​​Evripides Art Gallery, έως 27/10.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ