Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η διεθνοποίηση της kolotoumba(s)

Κύριε διευθυντά
Δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, στην καθημερινότητά μας και κατά το «ένας είναι ο …», ονόματα ή χαρακτηριστικά, όπως «Ανδρέας», «Μελίνα», «Μίκης» και «ψηλός», ευθέως αντιστοιχίζονται με συγκεκριμένα και μόνο πρόσωπα. Για την αντιστοίχιση οποιουδήποτε άλλου «Ανδρέα», «Μελίνας», «Μίκη» ή «ψηλού» απαιτούνται επιπρόσθετα στοιχεία.

Το ίδιο ισχύει και με ιστορικά γεγονότα ή φαινόμενα, όπως ο Εθνικός Διχασμός (της περιόδου 1914-17), η αποστασία (του 1965), το «νέφος» (της Αθήνας) και ο «φονικός καύσωνας» (του Ιουλίου 1987).

Σε αυτό το πλαίσιο, τοπωνύμια, όπως το Γουδί, το Δαφνί και το Κωσταλέξι, για τον δικό του λόγο το καθένα, έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά έννοιας με συγκεκριμένο (αρνητικό) περιεχόμενο.

Δυστυχώς, από τα πρόσφατα γεγονότα στη χώρα μας προέκυψαν δύο νέες «καταχωρίσεις». Πρόκειται για την kolotoumba (και με διεθνή πλέον καριέρα) και το «Μάτι».

Εφεξής, ως «νέο Μάτι» θα περιγράφεται μια πολύνεκρη πυρκαγιά, ως αποτέλεσμα τόσο του διαχρονικού στρουθοκαμηλισμού μιας ολόκληρης κοινωνίας όσο και της ανικανότητας ενός οργανωμένου(;) κράτους να ενεργήσει προληπτικά και, τελικά, με στοιχειωδώς συντονισμένο τρόπο, να αντιμετωπίσει μια πυρκαγιά, ακόμη και υπό τις δυσμενέστερες μετεωρολογικές και όχι μόνο συνθήκες, τότε που καλείται να δικαιολογήσει την ύπαρξή του. Οσο και αν για ορισμένους είναι ενοχλητικό.

Δημ. Χατζηδακης, Δρ χημικός μηχανικός

Η φαγωμάρα μας και ο εθνικός ποιητής

Κύριε διευθυντά
Δεν μας υποστηρίζει κανείς. Δεν μας χωνεύει κανείς. «Είμεθα Εθνος ανάδελφον»! Εστω. Αλλά, μήπως είμεθα, τουλάχιστον, Εθνος «αυτάδελφον» ή «συνάδελφον» ή κάτι τέτοιο, τελοσπάντων, πιο αδελφικό; Δυστυχώς. Ούτε απ’ αυτό είμαστε εμείς οι Ελληνες. Αφού τρωγόμαστε σαν τα σκυλιά, τι σόι αδέρφια είμαστε; Οπότε οι ξένες Δυνάμεις κανοναρχούν και λένε: «Εάν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευτεριά»! (Δ. Σολωμός). «Ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του Ελληνα»; «Ο Ελληνας!» «Ποιος σου έβγαλε, λέει, το μάτι;» «Ο αδερφός μου». «Α, γι’ αυτό είναι τόσο βαθιά…»

Πώς μπορείς να φυλαχτείς από έναν τέτοιο «αδελφό»; Δεν μπορείς. Θα σε ξετρυπώσει οπωσδήποτε. Ξέρει όλα σου τα κόλπα, όλα σου τα τερτίπια. Δεν γλιτώνεις. Οσο πιο πολύ εξοπλίζεσαι, τόσο πιο ευάλωτος γίνεσαι. Οσο πιο πολύ αμύνεσαι, τόσο πιο πολύ τραυματίζεσαι. Αυτοτραυματίζεσαι. Αυτοχειριάζεσαι. «Η Ελλάδα σε πληγώνει». Αφού ο «εχθρός» είναι εντός των τειχών. Ο εαυτός σου ο ίδιος. «Ρωμιών καβγάς, Τούρκων χαλβάς».

Μια γάτα έγλειφε, λέει, μια λίμα, νομίζοντας ότι πρόκειται για ωραίο μεζέ. Δεν καταλάβαινε ότι έπινε το αίμα της. Τι ανόητη γάτα… Καλές οι παροιμίες και οι παραβολές. Διδακτικές. Για τους άλλους. Εσύ… «άρπαξε να φας και κλέψε να ’χεις»! Ο κλέψας του κλέψαντος. Οποιος φάει τον άλλο. Μέχρι να ’ρθει η σειρά σου να σε φάνε και σένα. Οχι, αυτό αποκλείεται να συμβεί σε σένα. Εσύ είσαι ξύπνιος. Συμβαίνει και στα τυχερά παιχνίδια. Στα χαρτιά. Στο τέλος, όλοι χαμένοι βγαίνουν. Ποιοι; Εμείς οι ξύπνιοι!

Γρήγοροι σαν τον λαγό. Αλλο, αν μας παραβγαίνουν οι χελώνες. Κάτι «κουτόφραγκοι», που λέμε εμείς οι ξύπνιοι. Κάτι «γίγαντες με κεφάλι νάνου». Ενώ εμείς, λάτρεις του αρχαίου «Μέτρου», τηρούμε τις αναλογίες. Τέμνομε χρυσές τομές. Νάνοι με κεφάλι νάνου… Η αλαζονεία της εξουσίας! Η χαρισματικότητα των ηγετών μας(!). Ιση με το άθροισμα της βλακείας ημών, των επί μέρους «ευφυών». «Αυτοπαγιδευτήκαμε»! γκρινιάζουν τώρα οι ανησυχούντες. Ετσι είναι. Δεν γινόταν αλλιώς. Τα χάδια πληρώνονται. Εδώ και τώρα. Εδώ και αύριο. «Οπως έστρωσες, θα κοιμηθείς». Αδήριτη η νομοτέλεια, ακόμη και για μας τους Ελληνες, τους ξύπνιους. «Το έξυπνο πουλί…» Καλά μας ξεμπερδέματα…

ΥΓ.: Δημοσιεύθηκε στα «ΚΑΣΤΕΛΛΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ» το 1994. Κάθε ομοιότητα με την παρούσα κατάσταση είναι όλως τυχαία και συμπτωματική...

Ιωάννης ΑΘ. Μακρης, Καστέλλια Παρνασσίδος

Διχαζόμαστε επί παντός

Κύριε διευθυντά
Η είδηση του θανάτου του Ζακ Κωστόπουλου, που έχασε τη ζωή του έπειτα από επίθεση και ξυλοδαρμό, προκάλεσε σοκ στο πανελλήνιο. Από τα πρώτα λεπτά τα social media πήραν φωτιά. Οπως περιγράφει πολύ εύστοχα ο κ. Φάνης Ουγγρίνης («Καθημερινή» 30.9.2018), «γύρω από το περιστατικό ξέσπασε άξαφνα μία νέα εμφύλια διαμάχη. Ο νεκρός δεν ήταν ο συνηθισμένος άσημος τοξικομανής – ήταν οροθετικός και δραστήριο μέλος της αθηναϊκής ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, με διάφορους φίλους του αμέσως μετά στα κοινωνικά δίκτυα να καταφέρονται κατά των “νοικοκυραίων”. Απέναντί τους συγκροτήθηκε γοργά μια αντίπαλη παράταξη, έξαλλοι και αυτοί με τα “πρεζόνια” και γενικά με όσους θεωρούν απειλή. Μαζική παράνοια στην πλατεία Διχονοίας».

Για ακόμα μία φορά τα κοινωνικά δίκτυα θύμισαν κάτι από ρωμαϊκή αρένα. Οι χρήστες τους χωρίζονται σε στρατόπεδα και οι κάθε είδους βεβαιότητες και η επιθετικότητα παίρνουν τη θέση ενός ψύχραιμου και νηφάλιου διαλόγου. Χωρίς να έχουμε πλήρη εικόνα των γεγονότων ή επιλέγοντας αποσπασματικά και αποκρύπτοντας ηθελημένα πτυχές τους που επιβεβαιώνουν ή ακυρώνουν αντίστοιχα τους συλλογισμούς μας, προσπαθούμε να επιβάλουμε τις απόψεις μας στους υπολοίπους. Στην ουσία δεν επιδιώκουμε να πείσουμε ή να πειστούμε, αλλά να διακηρύξουμε την «αλήθεια» μας και να πάρουμε θέση απέναντι στους «άλλους».

Ο ετεροπροσδιορισμός, στοιχείο της ταυτότητας του σύγχρονου Ελληνα, έρχεται να κουμπώσει με τον τρόπο λειτουργίας ενός μέσου που επιβραβεύει τις άμεσες και αιχμηρές απαντήσεις, προτάσσοντας το θυμικό έναντι της λογικής. Σε αυτόν τον εικονικό (αλλά τελικά όχι και τόσο) κόσμο θύτες και θύματα ενός ιδιότυπου e-bullying εναλλάσσουν συνεχώς ρόλους, σε σημείο που τα όρια των δύο γίνονται δυσδιάκριτα. Ο θύτης γίνεται θύμα χωρίς καν να το αντιληφθεί και το αντίστροφο. Παράπλευρη απώλεια η κοινή λογική...

Δημήτρης Τζινης, MSc Management – The University of Glasgow

Να «ιδρύσουμε» ένα νέο αθλητικό γεγονός

Κύριε διευθυντά
Οι επιχειρηματίες είναι εκείνοι που πρέπει να βρίσκουν λύσεις όταν οι πολιτικοί βρίσκονται σε σχετικό αδιέξοδο. Αυτή τη στιγμή όλοι παραδέχονται ότι υπάρχει έλλειψη οράματος της Ευρωπαϊκής Ενωσης που να περνάει στο μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού.

Παρακολουθώντας το Ryder Cup, έναν αγώνα γκολφ μεταξύ Αμερικανών και της μεικτής Ευρώπης, που έγινε την περασμένη Κυριακή στο Παρίσι και τμήμα του μεταδόθηκε από το NOVA για μία ημέρα, μου έκανε εντύπωση ότι η πλειοψηφία των θεατών παραληρούσε φωνάζοντας «Europe, Europe» (συμπεριλαμβανομένων και των Αγγλων!!). Τον αγώνα παρακολούθησαν 150.000 θεατές με φυσική παρουσία και πολλά εκατομμύρια θεατών από την τηλεόραση. Κατά την άποψή μου θα ήταν μια καλή ιδέα, εκτός από το γκολφ να προταθεί ένα άλλο μεγάλο αθλητικό γεγονός που θα μπορούσε να ξεκινήσει από την Ελλάδα και να αφορά μεικτές ομάδες της Ευρωπαϊκής Ενωσης που θα αγωνίζονται ενάντια των Αμερικανών, αλλά ίσως και άλλων ηπείρων. Αυτό πιστεύω ότι θα βοηθούσε πολύ στη δημιουργία, καθολικά στην κοινωνία, μιας αίσθησης κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Τι λέτε; Μπορούμε να το προτείνουμε;

Κωστας Παπαδημητριου

Αλλο τροχιοδρόμηση και άλλο τροχοδρόμηση

Κύριε διευθυντά
Διαβάσαμε στη στήλη «Σύντομα» του φύλλου της «Κ» της 28-9-2018 ότι: «Ενας άνδρας που έχασε την πτήση του στο αεροδρόμιο του Δουβλίνου έτρεξε πίσω από το αεροσκάφος στον διάδρομο απογείωσης σε μια προσπάθεια να το κάνει να σταματήσει την τροχιοδρόμηση...».

Θα ήθελα να επισημάνω ότι τα αεροσκάφη δεν τροχιοδρομούν στους διαδρόμους προσγείωσης / απογείωσης (runways) ή στους βοηθητικούς διαδρόμους (taxiways), αλλά τροχοδρομούν. Τροχιοδρομούν πάνω στις σιδηροτροχιές τα τρένα (σιδηρόδρομοι) και τα τραμ (τροχιόδρομοι).

Ματθαιος Μ. Δημητριου, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ