ΘΕΑΤΡΟ

Ενα εικοσιτετράωρο με τη σκηνοθέτιδα Ελένη Καραμούζη

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Χρονογραμμή

07.05
Ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι. Λίγο το φως που μπαίνει από τις γρίλιες, λίγο το μυαλό που δεν σταμάτησε αποβραδίς να σκέφτεται. Σε δύο εβδομάδες έχει οριστεί η έναρξη του «Λιθογραφείου» και οι προετοιμασίες είναι πυρετώδεις. Εχω επικεντρώσει όλη μου την προσοχή σε αυτό. Τον τελευταίο καιρό η καθημερινότητά μου έχει αλλάξει, όλο το σπίτι κινείται σε ρυθμούς «θεατρικούς».

07.25
Τα παιδιά. Η Μελίνα εμφανίζεται με το Μυρτούδι της, κάτι από σκυλί, και ο Τάκης αγκαλιά με την μπάλα. Παρακαλάω για μια μπουκιά. Οι τσάντες βρίσκονται αποβραδίς δίπλα στην πόρτα. Ο μπαμπάς περιμένει στο αυτοκίνητο. Χαμόγελα, υποσχέσεις, φιλιά για καλημέρες.

08.05
Τρώω πρωινό με γιαούρτι, βρώμη και ξηρούς καρπούς. Ρίχνω μια γρήγορη ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ακούγοντας μουσική. Προσπαθώ να απαντήσω σε μηνύματα προσωπικά και επαγγελματικά. Το προφίλ του θεάτρου χρειάζεται ενημέρωση… ευτυχώς το έχει αναλάβει η Γεωργία αυτό. Υπενθυμίζω στον εαυτό μου όλα όσα πρέπει να γίνουν μέσα στη μέρα. Βγάζω μια βόλτα τη Μυρτώ. Κάνω ένα ντους, ντύνομαι, βάφομαι λίγο. Είμαι έτοιμη.

10.35
Φτάνω στον χώρο με κλειδί «λιθογραμμένο». Βρίσκω τον Χρήστο με τα ξύλα του, τον Δημήτρη να ρολάρει τις μπογιές του και στον επάνω όροφο κάποιοι προβάρουν με ψιθύρους. Η Λίνα με περιμένει. Επί τροχάδην σημειώσεις και συνεννοήσεις. Παραστάσεις, συναυλίες, σεμινάρια. Το πρόγραμμα τείνει να πάρει την τελική του μορφή, λίγος χρόνος απέμεινε για να παρουσιαστεί. Το κινητό χτυπάει και ζητάει. Συναντήσεις, ιδέες που όλο και περισσότερο γεμίζουν τον χώρο.

14.35
Επιστρέφω. Η γιαγιά και ο παππούς περιμένουν με τα παιδιά και την κατσαρόλα στο χέρι. Νιώθω τυχερή για τους ανθρώπους στη ζωή μου που στηρίζουν ό,τι κάνω και ό,τι είμαι. Μεσημέρι στο σπίτι. Αλλος διαβάζει, άλλος παίζει, άλλος τρώει. Δεν σταματούν τα γέλια, τα γαβγίσματα και τα παιχνίδια. Προσπαθώ να ξεκουραστώ. Ομως πάντα κάτι εκκρεμεί... ένα τηλέφωνο, ένα μήνυμα. Τα παιδιά θέλουν βοήθεια στα μαθήματά τους.

16.35
Δουλειές στο σπίτι που μοιάζουν με άσκηση αντοχής. Ακούγονται οι νότες που παίζει η Μελίνα στο βιολί της και ο Τάκης ανυπομονεί να πατήσει τα καρφιά του στο γρασίδι. Σειρά έχουν οι απογευματινές δραστηριότητες που μοιράζονται στους δυο μας. Κάνω μια σύντομη παύση και παίρνω καφέ. Επιστροφή στο θέατρο. Οι εργασίες συνεχίζονται και ο χρόνος πιέζει. Πρέπει να γίνουν τα απαραίτητα τηλέφωνα και να κλειστούν τα ραντεβού για την επόμενη μέρα.

20.35
Συνήθειες που δεν αλλάζουν. Βραδινό φαγητό, μια επανάληψη σε όλα και για όλα, κουβέντες. Ταυτόχρονα κρατώ το τετράδιο με τις σημειώσεις μου ανοιχτό πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και κάθε φορά που ξεκλέβω λίγο χρόνο συμπληρώνω και κάτι ακόμα. Ξεκινούν οι ετοιμασίες για ύπνο. Μπάνιο… με το ζόρι. Και κατευθείαν στο κρεβάτι. Λίγες σελίδες από τα αγαπημένα μας βιβλία και αγκαλιές για καληνύχτα.

22.35
Βάσει σχεδίου έξοδος με φίλους. Αλλιώς οι φίλοι στο σπίτι, κρασί, συζητήσεις και σιγανή μουσική. Δέλεαρ το γλυκό απ’ τα χεράκια μου!

01.35
Και τώρα μόνη! Είμαι αυτός και όχι ο άλλος μου εαυτός. Χρόνος αφιερωμένος στην προσωπική μου περιποίηση. Ακολουθώ πιστά τη βραδινή μου ρουτίνα. Σκέψεις και απολογισμοί στο μαξιλάρι. Το «Λιθογραφείο» κατέχει μόνιμη θέση στο μυαλό μου. Κυρίαρχα συναισθήματα: άγχος, αγωνία, προσμονή, ανυπομονησία. Μια προσευχή για καληνύχτα.

​​Η Ελένη Καραμούζη είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις και ενδυματολόγος. Στα χέρια της περνά το ιστορικό, εναλλακτικό, πρωτοπόρο και πειραματικό θέατρο της Πάτρας «Λιθογραφείον».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ