ΕΛΛΑΔΑ

Δύο Ελληνίδες στη Φινλανδία για τη νανόχηνα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

Στο συνέδριο για την Αρκτική Βιοποικιλότητα βρέθηκαν τις προηγούμενες ημέρες η Μανόλια Βουγιούκαλου (δεξιά), συντονίστρια του προγράμματος για τη νανόχηνα και η Ευγενία Πανόριου, υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της ΕΟΕ.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Τι σχέση έχει η Ελλάδα με τη βιοποικιλότητα στον Αρκτικό Κύκλο; Αν δεν γνωρίζετε την απάντηση... μην αισθάνεστε άσχημα, μια και την ίδια απορία είχαν και Σκανδιναβοί επιστήμονες για τις δύο Ελληνίδες που συμμετείχαν σε σχετικό συνέδριο στο Ροβανιέμι της Φινλανδίας. Η απάντηση λοιπόν είναι η νανόχηνα, το εξαιρετικά απειλούμενο αυτό είδος που αποδημεί κάθε φθινόπωρο από τη Νορβηγία στην Κορώνεια και αποτέλεσε το αντικείμενο εκπαιδευτικού προγράμματος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (ΕΟΕ).

Η Μανόλια Βουγιούκαλου, συντονίστρια του προγράμματος για τη νανόχηνα και η Ευγενία Πανόριου, υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της ΕΟΕ βρέθηκαν, λοιπόν, τις προηγούμενες ημέρες στο συνέδριο για την Αρκτική Βιοποικιλότητα. Στόχος τους ήταν να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα του εξαετούς εκπαιδευτικού προγράμματος της Ορνιθολογικής για τη νανόχηνα σε σχολεία της Κορώνειας. «Η νανόχηνα αναπαράγεται στον Αρκτικό Κύκλο, στη βόρεια Νορβηγία και βόρεια Ρωσία», εξηγεί η κ. Βουγιούκαλου. «Εμείς στην Ελλάδα ασχολούμαστε με τον φινοσκανδιναβικό πληθυσμό που είναι και ο πλέον απειλούμενος, αριθμεί μόλις 100 πουλιά. Το κοπάδι, λοιπόν, κατεβαίνει κάθε χρόνο στην Ελλάδα για να διαχειμάσει, κυρίως στη λίμνη Κορώνεια».

Οι Νορβηγοί επιστήμονες παρακολουθούν τον πληθυσμό της νανόχηνας τα τελευταία 20 χρόνια. «Πραγματοποιούν αποστολές στον Αρκτικό Κύκλο για να ανακαλύψουν νέες περιοχές όπου αναπαράγεται. Επίσης “ελέγχουν” τον πληθυσμό της κόκκινης αλεπούς, που είναι ο μεγαλύτερος θηρευτής της καθώς κυνηγά τα αυγά και τα μικρά της. Πολλά νεαρά πουλιά χάνονται και κατά το ταξίδι προς την Ελλάδα και πίσω. Επομένως, η προστασία του είδους στη χώρα μας είναι κρίσιμη».

Τα τελευταία χρόνια η συμπεριφορά της νανόχηνας έχει αλλάξει. «Παλαιότερα τα πουλιά έρχονταν Οκτώβριο, έμεναν ένα διάστημα στην Κερκίνη, μετά πήγαιναν στο Δέλτα του Εβρου και τον Μάρτιο έφευγαν», εξηγεί η κ. Βουγιούκαλου. «Τα τελευταία 2-3 χρόνια το κοπάδι έρχεται νωρίτερα, στα μέσα Σεπτεμβρίου, και περνούν ολόκληρο τον χειμώνα στην Κερκίνη, πιθανότατα επειδή στον Εβρο υπάρχει μεγάλη όχληση από τους κυνηγούς». Το 2011-2017 περισσότεροι από 6.000 μαθητές από σχολεία της Βόρειας Ελλάδας συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ορνιθολογικής. «Στόχος μας ήταν να μάθουν τα παιδιά για το σπάνιο αυτό είδος και να συμμετέχουν ενεργά στην προστασία του, μέσω της επιρροής τους στο σπίτι. Επίσης, να μάθουν να το ξεχωρίζουν και να ξέρουν γιατί πρέπει να προστατευθεί».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ