ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Αφιέρωμα Αυτοκινήτου

Μια συζήτηση με τον Γιώργο Βασιλάκη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων (ΣΕΑΑ), σχετικά με τη βελτίωση της καταναλωτικής διάθεσης στη χώρα, το ξεπερασμένο μέτρο «μονά-ζυγά», αλλά και τις προϋποθέσεις για τη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση.

Η ελληνική αγορά το 9μηνο κλείνει με θετικό πρόσημο και με αύξηση 21%. Πιστεύετε ότι η ανοδική πορεία θα συνεχιστεί και το 2019;

Η αίσθηση είναι πως ναι. Πιθανόν με ανάλογα αυξητική τάση, +20%. Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι η αγορά θα κλείσει φέτος στο -60% σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα, καθώς και ότι μέσα στη χρονιά θα έχουν πωληθεί 10 νέα αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους, τη στιγμή που ο μέσος όρος της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων των ανατολικών χωρών, είναι τα 28 αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους.

Ποιοι θα λέγατε ότι είναι οι λόγοι πίσω από αυτή τη μικρή αλλά σταθερή αύξηση της αγοράς, τη στιγμή που η αγοραστική δύναμη των συμπολιτών μας παραμένει όμως σε χαμηλά επίπεδα;

Πολύ βασικός λόγος θα έλεγα ότι είναι η βελτίωση της καταναλωτικής διάθεσης, λόγω του ότι έχει απομακρυνθεί πλέον ο φόβος της χρεοκοπίας της χώρας. Το αυτοκίνητο είναι ένα αγαθό διαρκείας. Είναι λογικό να έχει υπάρξει μεγάλη αναβλητικότητα στα χρόνια που η χρεοκοπία ήταν στην καθημερινή ατζέντα του πολιτικού ρεπορτάζ. Αυτό όμως δημιούργησε μια συσσώρευση παλαιών αυτοκινήτων στα εννέα χρόνια της κρίσης και πολλοί ιδιοκτήτες γρήγορα κατάλαβαν ότι το παλαιότερο αυτοκίνητο είναι ασύμφορo, και λόγω του υψηλότερου κόστους συντήρησης-λειτουργίας, αλλά και λόγω της απότομης πτώσης της μεταπωλητικής του αξίας. Πολλοί ενδιαφέρονται για ένα μεταχειρισμένο 2-5 ετών. Λιγότεροι, όμως, για κάτι 6-10 ετών και σχεδόν κανείς για αυτοκίνητο άνω των 10 ετών.

Σε μια αυτοκίνηση που αλλάζει ραγδαία σε παγκόσμιο επίπεδο, τι μέτρα αναμένεται να ληφθούν εν αναμονή της προσαρμογής της Ελλάδας στα νέα φορολογικά δεδομένα (ρύπους);

Σε όλες τις χώρες του εξωτερικού παρατηρούμε την αποφασιστική αναβάθμιση των αστικών κέντρων μέσω της μείωσης των ρύπων και του θορύβου από τα κυκλοφορούντα οχήματα. Αυτό επιτυγχάνεται μερικώς από τα φορολογικά αντικίνητρα για τα οχήματα που ρυπαίνουν πολύ (λόγω παλαιότητας) και προπάντων από τα κυκλοφοριακά αντικίνητρα. Άρα είναι θέμα χρόνου να δούμε και στις δικές μας πόλεις μια ετήσια κάρτα εισόδου της οποίας το κόστος θα αυξάνεται όσο παλαιότερο, και άρα πιο ρυπογόνο, είναι το όχημα που συνοδεύει. Και με αυτό, βέβαια, να καταργηθεί το ξεπερασμένο και απαξιωμένο μέτρο με τα μονά-ζυγά.

Τι θα πρέπει να γίνει από την πολιτεία ώστε τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα να ενσωματωθούν με επιτυχία και στη χώρα μας;

Το μοντέλο που ήδη εφαρμόζεται στο εξωτερικό είναι απλό. Δημιουργείς τις υποδομές τοποθετώντας ταχυφορτιστές στα καλύτερα σημεία όπου μπορεί να παρκάρει κάποιος, είτε αυτό αφορά τους δρόμους είτε τα πάρκινγκ, τα σούπερ μάρκετ, τις εταιρείες κ.λπ., και παράλληλα δίνεις το ελεύθερο για την άνευ κόστους κυκλοφορία και στάθμευση στα κέντρα των πόλεων. Σαφώς και υπάρχουν και φορολογικά κίνητρα στην αγορά τέτοιων αυτοκινήτων σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες, αυτό όμως είναι κάτι δυσκολότερο στη δική μας περίπτωση λόγω οικονομικής συγκυρίας και τολμώ να πω όχι και τόσο απαραίτητο, αφού από την εμπειρία των ξένων παρατηρούμε ότι τη μεγάλη διαφορά την κάνουν τα κίνητρα στην κυκλοφορία και στη στάθμευση στα κέντρα των πόλεων. 

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ΚΑΠΑ της "Καθημερινής" στις 21 Οκτωβρίου.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ