Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Το Αιγαίο, οι γείτονες, η ΑΟΖ και οι χάρτες

Κύριε διευθυντά
Στην εξαίρετη σειρά «Ελληνοτουρκικές σχέσεις» και συγκεκριμένα στην πρόσφατη ειδική έκδοση 2018 «Ελληνοτουρκικές σχέσεις στο Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο κ.λπ.» των κ. Αγγελου Συρίγου - Θάνου Ντόκου, σε ενδεχόμενη νέα επανέκδοση θα πρέπει:
1ον: Σε όλους τους χάρτες να σημειώνεται ευκρινώς η θέση και η ονομασία του νησιωτικού συγκροτήματος της μεγίστης (Καστελλόριζο κ.λπ.). 2ον: Να προστεθούν δύο (2) επιπλέον χάρτες όπου να φαίνεται  η ΑΟΖ Ελλάδος - Τουρκίας - Κύπρου κ.λπ. με ή χωρίς το Καστελλόριζο και να σημειώνονται επί αυτών των χαρτών ευκρινώς η θέση και η ονομασία του μεγίστης σημασίας αυτού νησιωτικού συμπλέγματος για την ΑΟΖ της Ελλάδος στο Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειο.

Αθανασιος Κολιας

«Βάτος αυχμηρή» το δημογραφικό

Κύριε διευθυντά
Στην «Καθημερινή» της 18/10/ 2018 δημοσιεύονται τα στατιστικά πορίσματα για τον δημογραφικό μαρασμό της χώρας μας και η εκτίμηση ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας θα έχει μειωθεί κατά 2,5 εκατομμύρια το 2050. Σε συσχετισμό με την εφιαλτική προοπτική αυτής της φθίνουσας πορείας διαβάζω (στο βιβλίο «Η Ελλάδα έξω από τα σύνορα» της Ενωσης Ομότιμων Καθηγητών του ΑΠΘ, με συγγραφέα τον κ. Ιωάννη Σ. Τουλουμάκο, ομότιμο καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ) ότι  «την άμεση σύνδεση της πατρίδας με την Ομογένεια επιβάλλει η δημογραφική συρρίκνωση […]» και αντιλαμβάνομαι πόση σημασία έχει η πληροφορία στον πρόλογο του βιβλίου ότι «ο αριθμός των Ελλήνων του εξωτερικού ενδέχεται να υπερβαίνει τα 6 εκατομμύρια». Ο κ. Τουλουμάκος χαρακτηρίζει ως ιδιαίτερης σημασίας ιστορικό μέγεθος τη μεγάλη ελληνική Διασπορά, αυτό όμως μου θύμισε τα μελαγχολικά λόγια του Κ. Αμαντου σε μια υποσημείωση του συγγράμματός του «Εισαγωγή εις την Βυζαντινήν Ιστορίαν», εξ αφορμής ενός αρχαίου επιτύμβιου επιγράμματος ελληνικού στην Ισπανία, που παρακαλεί να μην πνίξει «βάτος αυχμηρή» έναν τάφο.  Και ο Αμαντος επιλέγει ότι «Βάτος αυχμηρή έπνιξε και τον Ελληνισμό της αρχαίας Διασποράς». Ο κίνδυνος δηλαδή δεν είναι μόνον για τον πληθυσμό που παραμένει στην πατρίδα, επειδή η βαθμιαία και αφανιστική συρρίκνωση απειλεί και τους μετανάστες μας – παλαιότερους και νεότερους, λόγω της σταδιακής αφομοίωσης και αντίστοιχης απομείωσής τους.  Αυτό όμως καθιστά πιο επιτακτικά τα καθήκοντα για την ενίσχυση των δεσμών ανάμεσα στην πατρίδα και τα ξενιτεμένα παιδιά της. Καθήκοντα τα οποία με ακρίβεια και πληρότητα καταγράφονται στο εν λόγω βιβλίο, το οποίο αποτελεί πράγματι μια ουσιαστική προσφορά επειδή περιέχει συστηματική καταγραφή - απογραφή των ομογενειακών οργανώσεων σε όλες τις ηπείρους του πλανήτη και δίνει μια εναργή εικόνα του έξω Ελληνισμού, κάτι που πραγματικά έλειπε μέχρι τώρα. Η εικόνα αυτή δημιουργεί τη δυνατότητα για οργανωμένες και αποτελεσματικές δράσεις, προκειμένου να αντιμετωπισθούν προβλήματα τόσο της γενέθλιας γης, όσο και των απανταχού ομογενών.  Η πολύτιμη αυτή εργασία έγινε υπό την αιγίδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ας ελπίσουμε ότι θα αξιολογηθεί και αξιοποιηθεί όπως πρέπει από τους «καθ’ ύλην αρμοδίους».

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Κουβέντες φίλων για το Ποτάμι

Κύριε διευθυντά
Στο καφενείο, όπου κουβεντιάζουμε,  πολιτικά, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο Ποτάμι. Το Ποτάμι είναι το κόμμα όπου θέλουμε  να στεγαστούμε  οι γνήσιοι κεντρώοι. Η Ενωση Κεντρώων του κ. Λεβέντη  είναι κάτι το διαφορετικό και δεν μπορεί να μας στεγάσει.  Το Ποτάμι το τοποθετούμε  ως «Δημοκρατικό Κέντρο». Αφού  όμως ορίσαμε το Κέντρο ως θέση 0 (μηδέν), κανείς από τους συνομιλητές δεν βρέθηκε να το εντάξουμε σε αυτό με απόλυτη θέση.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του καθενός και τις απόψεις του για τα θέματα της επικαιρότητος, όλοι ήταν ή στην Κεντροαριστερά ή στην Κεντροδεξιά! Θα θέλαμε, λοιπόν, από τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη να υιοθετήσει ξεκάθαρα μια κάπως  τέτοια θέση και να καλέσει στελέχη της Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς  να πλαισιώσουν το Ποτάμι.

Ας μην ξεχνάμε ότι, συνήθως, το Κέντρο όχι μόνο βγάζει κυβερνήσεις, αλλά  επίσης, σε ομαλές συνθήκες, συμβάλλει  ώστε να πάνε στη Βουλή αξιοπρεπείς  και σοβαροί πολιτικοί. Πήραμε το μάθημα από την Αριστερά. Βλέπουμε τη συνεργασία της με τη Δεξιά των ΑΝΕΛ. Καιρός είναι το Ποτάμι, στο συνέδριο του Νοεμβρίου, να πάρει μια γενναία, τολμηρή απόφαση, που θα αφαιρεί το μονοπώλιο του κ. Καμμένου, που διαφεντεύει την κυβέρνηση της χώρας  σύμφωνα με τις εκάστοτε ορέξεις του.  

Νικος Ματος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, Γλυφάδα

H Αγία Ματρώνα και οι εξόριστοι

Κύριε διευθυντά
Το Σάββατο 20 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας εόρτασε μεταξύ άλλων και τη μνήμη της Αγίας Ματρώνης. Ενας μικρός Ι. Ναός της Αγίας Ματρώνας-Κιουράς (κυράς) βρίσκεται στη Λέρο, στο χωριό Παρθένι. Εχει χαρακτηρισθεί από το υπουργείο Πολιτισμού, όπως γράφει μια επιγραφή στην είσοδο του ναού: «Ιστορικό διατηρητέο μνημείο με την υπ’ αρ. ΥΠΠΕ/ΑΡΧ./Β1/Φ.29/ 18476/4161/13-5-82 Απόφαση».

Η εικονογράφηση του ναού έχει γίνει από κρατουμένους του στρατοπέδου του Παρθενίου στη διάρκεια της δικτατορίας, το 1968. Σε μοντέρνα και λιτή ζωγραφική εικονίζονται παραστάσεις της Σταυρώσεως του Κυρίου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του Παντοκράτορος (στην οροφή), των Ευαγγελιστών, του Ιησού προσευχομένου, του Ιησού με τον ακάνθινο στέφανο, του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, της Βαπτίσεως του Ιησού, κ.ά. Αξίζει, ο επισκέπτης της Λέρου να πάει να ανάψει ένα κεράκι στο εκκλησάκι της Αγίας Ματρώνας, καθώς και στο παραλιακό ξωκκλήσι της Παναγίας της Καβουράδαινας στον Ξηρόκαμπο. Ενα πανέμορφο λιλιπούτειο εκκλησάκι μέσα στον βράχο, που η μορφή της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά της είναι ζωγραφισμένη στον κορμό ενός, επίσης ζωγραφισμένου, καβουριού. Η παράδοση λέει πως ένας ψαράς που έψαχνε για καβούρια, βρήκε μέσα σε μια σχισμή την εικόνα της Παναγίας καλυμμένη από καβούρια.

Ματθαίος Μ. Δημητριου, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.

Απορία φιλόζωου για φιλόζωους

Κύριε διευθυντά
Αγαπώ τα ζώα, σε όλη μου τη ζωή είχα και έχω ένα σκύλο ή μια γάτα. Φροντίζω όσο μπορώ και τα αδέσποτα της γειτονιάς μου. Παρ’ όλα αυτά (ή ακριβώς γι’ αυτό) ενοχλούμαι από το ύφος των δημοσιεύσεων των φιλοζωικών οργανώσεων, οι οποίες προβάλλουν κυρίως την απειλή των ποινών και όχι τον σεβασμό προς τη ζωή γενικώς και την ευχαρίστηση που προσφέρει η συντροφιά του ζώου. Η κοινωνία μας χρειάζεται, πράγματι, να βελτιωθεί στο αντικείμενο, νομίζω όμως ότι ο καλύτερος τρόπος δεν είναι ο «χωροφυλακίστικος». Ας μη χωρίσουμε την κοινωνία μας σε «καλούς» που παρακολουθούν και καταγγέλλουν αρμοδίως τους «κακούς».

Πιστεύω ότι το καλύτερο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί από το σχολείο, την οικογένεια, αλλά και την κοινωνία, που πρέπει να γίνει περισσότερο ανεκτική στην παρουσία των ζώων και στη γειτονία με αυτά, με πρακτικές και προτροπές για τη διευκόλυνση της επιβίωσης και τον σεβασμό της ζωής τους.

Θ. Γ. Βουδικλαρης, Πολιτικός μηχανικός

Μεγάλοι ευεργέτες και (μη) οδωνύμια

Κύριε διευθυντά
Επ’ ευκαιρία της επιστολής «Αρνητές χορηγιών» του κ. Στρατήγη Στρατή στην «Καθημερινή» της 17/10/18, είναι απορίας άξιον πώς τα ονόματα μεγάλων Ελλήνων ευεργετών με τεράστια οικονομική και κοινωνική προσφορά στον τόπο, όπως π.χ. αυτά των Αριστοτέλη Ωνάση και Σταύρου Νιάρχου, απουσιάζουν ολοσχερώς από τις οδωνυμικές πινακίδες μας... Μήπως ενοχλούνται «κάποιοι» από το εφοπλιστικό τους επάγγελμα;

Φριξος Δημου, Πλοίαρχος Ε.Ν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ