Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Από την ανομία στα ΑΕΙ έως το δημογραφικό

Κύριε διευθυντά
Δεν αμφιβάλλετε βέβαια ότι είμαι καθημερινός αναγνώστης της «Καθημερινής». Αναφέρομαι σε πρόσφατο φύλλο της «Κ» και επιτρέψτε μου να σημειώσω ότι, λόγω της σοβαρότητος του προβλήματος, θα ήθελα να έβλεπα το άρθρο για την ανομία στα πανεπιστήμια να προταχθεί κάτω από τον τίτλο της εφημερίδος, αλλάζοντας αμοιβαία θέση με τη φωτογραφία της κ. Μέι.

Κύριε διευθυντά, ως πολύτεκνος πατέρας και παππούς προβληματίζομαι πολύ για το μέλλον του τόπου μας.

Την 30ή Ιουνίου δημοσιεύσατε σε πλαίσιο επιστολή μου με τίτλο «Το δημογραφικό είναι μια βόμβα στα θεμέλια». Είδα ότι πρόσφατα αναδεικνύετε και πάλι το τεράστιο αυτό θέμα. Αν δεν υπάρξουν νομοθετικές πρωτοβουλίες, χανόμαστε. Συνεχίστε σας παρακαλώ.

Δημητρης Βανδωρος, Τέως διοικητής Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών

Τα παράσημα του πατρός μου

Κύριε διευθυντά
Η ιστορία της κυρίας Μαργαρίτας Πουρνάρα με τον πατέρα της («Καθημερινή» 27/10/18) με συγκίνησε πολύ και με παρακίνησε να θυμηθώ κι εγώ τον δικό μου πατέρα και να σας γράψω λίγα λόγια για αυτόν.

Ο πατέρας μου το 1921, σε ηλικία 24 ετών, έλαβε μέρος ως απλός οπλίτης στον ελληνοτουρκικό πόλεμο και στη μάχη του Καλέ Γκρότο της Μ. Ασίας τραυματίστηκε στο πόδι. Από εκεί γύρισε με τα πόδια (!), μαζί με πολλούς άλλους, και μέσα από την Αλμυρά Ερημο στη Σμύρνη και μετά με πλοίο στον Πειραιά. Στον πόλεμο του 1940-41 επιστρατεύτηκε και πάλι ως ανθυπολοχαγός τούτη τη φορά και πολέμησε «εις την ζώνην των πρόσω». Εκεί τραυματίστηκε, και πάλι, στην Κορυτσά, στο χέρι, και με την κατάρρευση του μετώπου γύρισε με τα πόδια στην Αθήνα (άλλοι γύρισαν και χωρίς πόδια από τα κρυοπαγήματα) και από εκεί με ποδήλατο στην Πάτρα, που ήμασταν εμείς.

Για τα δύο αυτά «κατορθώματά» του, η πολιτεία τον τίμησε με το «Αργυρούν Αριστείον Ανδρείας» από τον πρώτο πόλεμο και με τον «Αργυρούν Σταυρόν του Τάγματος του Φοίνικος μετά Ξιφών» από τον δεύτερο.

Τα δύο αυτά παράσημα ο πατέρας μου τα έβαλε σε ένα συρτάρι και τα ξέχασε. Οπως τον ξέχασαν αμέσως και αυτοί που του τα απένειμαν, και δεν ήταν ο μόνος. Υπήρχαν όμως και πολλοί άλλοι, που δεν πήραν παράσημα, αλλά πήραν τόσες και τέτοιες θέσεις στην ελληνική κοινωνία, ώστε ήταν σε θέση να απονέμουν παράσημα.

Ο πατέρας μου ήταν γεωπόνος - φυτοπαθολόγος, σπουδαίος επιστήμων, κατά τη μαρτυρία πολλών, αλλά χαμηλών τόνων, απλός και ταπεινός. Υπηρέτησε το Δημόσιο 48 χρόνια και ποτέ δεν ζήτησε τίποτα παραπάνω από αυτό που εδικαιούτο. Συχνά, μου έλεγε να μη μεγαλοπιάνομαι, για να κοιμάμαι ήσυχα τα βράδια, όπως έκανε και εκείνος μέχρι που κοιμήθηκε, σε ηλικία 85 ετών, πολύ ήσυχα για πάντα.

Καμιά φορά βγάζω τα παράσημα από το συρτάρι, τα γυαλίζω επιμελώς, τα χαϊδεύω λίγο, τον θυμάμαι τρυφερά και θαμπώνουν τα μάτια μου. Οπως αναθυμόταν και αυτός τις περιπέτειές του, όταν άλλαζε ο καιρός και του πονούσαν λιγάκι τα παλιά του τραύματα. Τα έτριβε με λίγο οινόπνευμα, ενώ χαμογελούσε κάπως μελαγχολικά και απόκοσμα, χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου...

Γιωργος Α. Κουρμουσης

Συνεννόηση; Ο ευρών αμειφθήσεται...

Κύριε διευθυντά
Ο Ελληνας πολίτης, βιώνοντας το αλαλούμ της χρονίζουσας, λαϊκίστικης και δημαγωγικής πολιτικής χωρίς τη σωστή και ειλικρινή ενημέρωσή του, δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι του επιφυλάσσει το μέλλον.

Η παραπληροφόρηση, τα ασύστολα ψεύδη και οι συνεχείς παλινωδίες έχουν καταστεί ρουτίνα των Ελλήνων πολιτικών.

Αλλα λένε οι κυβερνώντες και άλλα οι αντιπολιτευόμενοι, με ανύπαρκτη τη μεταξύ τους συνεννόηση, που είναι απαραίτητη για το συμφέρον της χώρας. Οι μεν κυβερνώντες θριαμβολογούν και αυτοεπαινούνται, οι δε αντιπολιτευόμενοι αυτοπροβάλλονται ως εκκολαπτόμενοι μελλοντικοί σωτήρες της χώρας. Πρόκειται για συστηματική παραπλάνηση των Ελλήνων πολιτών, αφού όλοι τους είναι συνυπεύθυνοι για την καταρράκωση της χώρας.

Οι υπεράριθμοι για τη χώρα βουλευτές καταχειροκροτούν τις μεταξύ των επιθετικές αλληλοκατηγορίες και αντιπαραθέσεις, αντί να επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας, ανταλλάσσοντας απόψεις και προτάσεις, για την επίλυση των ποικίλων και σοβαρών προβλημάτων της χώρας.

Είναι επιβεβαιωμένο ότι πρωταρχικός στόχος των επαγγελματιών πολιτικών είναι η με κάθε τρόπο αναρρίχησή τους στην εξουσία, απολαμβάνοντες τίτλους και ποικίλα προνόμια και να βρίσκονται στο προσκήνιο της δημοσιότητας.

Ετσι, με την ασκούσα τακτική των μεταξύ τους αλληλοκατηγοριών, οι μεν κυβερνώντες επιδιώκουν τη διαιώνισή τους στην εξουσία, οι δε αντιπολιτευόμενοι, με την εμμονή τους στις εκλογές, ευελπιστούν ότι θα τους εκτοπίσουν και θα τους διαδεχθούν στην εξουσία, ενώ είναι δευτερεύον θέμα για τους πολιτικούς η πολυδιάστατη παρακμή της χώρας και η φτωχοποίηση και εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών.

Γεώργιος Θαλασσινός, Κηφισιά

Οι άδειες προς τους τρομοκράτες

Κύριε δευθυντά
Πέραν της οδυνηρής ενόχλησης προς τους συγγενείς των εδώ θυμάτων της τρομοκρατίας με την παροχή αδειών στους αμετανόητους δολοφόνους τους –κάτι που αποδίδουμε στις ιδεοληψίες των κυβερνώντων–, η εμμονή αυτών των κυβερνώντων να εξοργίζουν γι’ αυτό το θέμα φίλους και συμμάχους, που τόσο τους έχουμε ανάγκη αυτόν τον καιρό, ακόμη και την ίδια την Τουρκία (Λες και δεν έχουμε άλλες αιτίες προστριβών μ’ αυτήν), είναι άραγε ηθελημένη προσπάθεια βλάβης εθνικών συμφερόντων; Αν όχι, είναι κάποιο είδος υψηλής πολιτικής που δεν αντιλαμβανόμαστε;

Μιχ. Λιωσης

Από το προλαμβάνειν έως το επανορθώνειν

Κύριε διευθυντά
Ευχαριστώ θερμώς διά την προσφάτως δημοσιευθείσα επιστολή μου με την οποία περιέγραφα πώς ο συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός Ξενοφών Σφακιανάκης είχε ερευνήσει, επισημάνει και προειδοποιήσει κάθε αρμόδιο παράγοντα διά την σοβαράν κατολίσθησιν ασφαλτικού τάπητος εις το τέρμα της οδού Αδάμων περιοχής Βαρυμπόπης (δημοσιευθείσαν επιστολήν του την 17-6-2017). Ανεξαιρέτως άπαντες εκώφευσαν.

Ο πρόσφατος κυκλώνας «Ξενοφών» εδικαίωσε απολύτως δυστυχώς τας επισημάνσεις αυτάς. Το επίμαχον σημείον της οδού αυτής υπέστη καθολικήν καθίζησιν. Η οδός εδιχάσθη και επί του παρόντος αχρηστεύθηκε. Ευτυχώς, μεν, άνευ αθώων ανθρωπίνων απωλειών, αλλά, δυστυχώς, με την διαπιστωθείσαν αδιαφορίαν και περιφρόνησιν των υπευθύνων προς την ηχηράν ειδοποίησιν και παράκλησιν εκ μέρους των πλέον ειδικών επιστημόνων. Αρμόδιοι και υπεύθυνοι υπάρχουν. Ας μετανοήσουν εμπράκτως διά την ιστορικήν αυτήν συμπεριφοράν των και ας επανορθώσουν ευσυνειδήτως με την υπενθύμισιν ότι προτιμώτερον το προλαμβάνειν παρά το επανορθώνειν.

Ιωάννης Κ. Μεγαλογιάννης, Συντ. διευθυντής ΙΚΑ

Νίκος Χατζίσκος, ένας σπουδαίος του θεάτρου

Κύριε διευθυντά
Στην επιστολή του (20/10) ο κ. Α. Νασόπουλος αναφέρει πως η δημιουργία του θεάτρου στον Εθνικό Κήπο οφείλεται στον Β. Λειβαδά. Θα πρέπει όμως να αποδίδουμε τα εύσημα στους πρωτοπόρους. Ο αείμνηστος Νίκος Χατζίσκος είχε, μεταξύ άλλων, και μοναδικό ταλέντο να δημιουργεί θέατρα.  Ετσι, το 1954 συλλαμβάνει την ιδέα να δημιουργήσει το πρώτο κηποθέατρο στον τότε βασιλικό κήπο, όπου μαζί με την Αννα Συνοδινού ανέβασαν «Ρωμαίο και Ιουλιέτα». Το 1958 δημιουργεί το κηποθέατρο στην οδό Μαυρομματαίων και πολλά χρόνια αργότερα θα δημιουργήσει ένα θέατρο, το οποίο λειτούργησε για μία σεζόν στο Φαληρικό Δέλτα, όπου η σκηνή βρισκόταν μέσα στη θάλασσα.

Χριστινα Π. Φιλη, Τέως καθηγήτρια ΕΜΠ, Κηφισιά

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ