Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οταν τα παιδιά ρωτούν για τoν Εμφύλιο

Κύριε διευθυντά
Στην εφημερίδα σας στις 9/9 και στα «Γράμματα Αναγνωστών», ο εξαίρετος κ. Γιώργος Αραμπατζής γράφει για την «καθιέρωση νέας φιλοσοφίας στη διδασκαλία της Ιστορίας στα σχολεία» και αναφέρεται ειδικότερα σε κάποια γεγονότα του «ελληνικού εμφυλίου πολέμου».

Νομίζουμε, λοιπόν, ότι όλα τα παιδιά μας, ακόμα και του δημοτικού, πρέπει να μάθουν σε λεπτομέρειες το γιατί, ενώ μεταπολεμικά ανακατασκευαζόταν όλη η ολιγότερον καταστραφείσα από εμάς Ευρώπη, εμείς επί 4 χρόνια, «σκοτώναμε ο αδερφός τον (ερυθρόν) αδερφόν».

Πρέπει όμως πρόσθετα να απαντήσουμε στην πιθανή παιδική απορία «καλά, αν τότε που σκοτωνόσασταν είχε νικήσει ο ερυθρός αδερφός, δηλαδή η Ρωσία, η οποία, όμως, το 1993 άλλαξε μυαλά, εμείς θα παραμέναμε κομμουνιστές ή θα γυρνούσαμε τότε στην Ευρώπη, αν θα μας αποδεχόταν βέβαια».

Γι’ αυτό ίσως, κρατήσαμε όρθιες μέχρι τώρα τις 7 εργατικές πολυκατοικίες στη Λεωφ. Αλεξάνδρας από εκείνο τον «αδερφικό πόλεμο».

Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα με το νεότερο εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να είναι, αν μας ρωτήσουν τα παιδιά, τι έκανε σε έναν Παλαμήδη ο μεγάλος αρχαιοέλληνας Οδυσσέας μας –που τόσο εκτιμούμε με το τωρινό εκπαιδευτικό σύστημα, τι ήταν ένας Ηφαιστίωνας για τον Μέγα Αλέξανδρο της Μακεδονίας, τι έκανε ο μέγας Βυζαντινός αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος Α΄, στον γιο του Κρίσπο κ.ά.

Βασ. Σωτηρόπουλος, Γεωτεχνικός μηχανικός

Από τις κατασχέσεις έως την επιστολή των «13»

Κύριε διευθυντά
Στο κύριο άρθρο της Τρίτης 30/10, αναφερθήκατε στις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει πάρει η «φάμπρικα» της κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών που σχετίζονται με φορολογικά χρέη. Ενα κατ’ αρχήν χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των Αρχών έχει οδηγήσει, στην πράξη, σε απίστευτες αδικίες και ακρότητες.

Μία ημέρα πριν, στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύτηκε μια προσεκτικά διατυπωμένη επιστολή συμπαράστασης 13 παλαιών συμμαθητών του Γιάννου Παπαντωνίου στους οποίους συμπεριλαμβανόταν ο τακτικός αρθρογράφος σας και φίλος μου, καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος. Ποια ήταν τα επιχειρήματα της επιστολής;

1. Η προσωρινή κράτηση ενός κατηγορουμένου δεν συνιστά απονομή δικαιοσύνης, αλλά μέτρο προς διευκόλυνση της δίκαιης απονομής της.

2. Επειδή μπορεί να έχει εξοντωτικές συνέπειες για τη ζωή του καθενός γι’ αυτό πρέπει να διατάσσεται μόνο σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις. Τέτοιες δεν φαίνεται να συντρέχουν εν προκειμένω.

3. Και ο τελευταίος κατηγορούμενος, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης, έχει το τεκμήριο της αθωότητας. Η διαπόμπευσή του αποδεικνύει έλλειψη πολιτισμού και προσβάλλει μια θεμελιώδη εγγύηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Κλείνει η επιστολή των 13 συμμαθητών με την ελπίδα ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη στον Γιάννο Παπαντωνίου και στη σύζυγό του, το ταχύτερο.

Παρέθεσα δύο εκ πρώτης όψεως άσχετα μεταξύ τους κείμενα για να αναδείξω τι επιτρέπει την εισχώρηση της νοσηρότητας στη διαδικασία κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών και τι στην προσωρινή κράτηση.

Η επιστολή των «13» καταλήγει με την ελπίδα να αποδοθεί δικαιοσύνη το ταχύτερο. Τι είναι το ταχύτερο; 30 ημέρες; 40; Πάντως, όχι 3 ή και περισσότερα χρόνια. Στα φορολογικά, ο πολίτης που πιστεύει ότι αδικείται προσφεύγει στη Δικαιοσύνη που θα ασχοληθεί μαζί του σε 3 - 4 χρόνια. Στο μεταξύ, οφείλει να πληρώσει μία φορά και ξανά την επόμενη χρονιά και ξανά τη μεθεπόμενη. Επειδή καθυστερεί η Δικαιοσύνη. Αν δεν μπορεί, κατάσχεση!

Ο Γιάννος Παπαντωνίου κατηγορείται ότι, προκειμένου να υπογράψει σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό 6 φρεγατών, δέχτηκε «δώρο» ύψους 2,8 εκατ. ελβετικών φράγκων από τη μεγάλη γαλλική εταιρεία Thales. Στην περίεργη σημερινή Ελλάδα κυνηγάμε αυτόν που τα «παίρνει», αλλά όχι αυτόν που τα «δίνει«. Γιατί; Για να μπορεί να δώσει και σε άλλους;

Οσο εκκρεμεί η υπόθεση Παπαντωνίου στη Δικαιοσύνη, πρέπει να αποκλειστεί η Thales από συναλλαγές (άμεσα ή έμμεσα) με το ελληνικό Δημόσιο. Αν οι κατηγορίες κατά Παπαντωνίου επιβεβαιωθούν, τότε θα πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο στη Thales ίσο προς το διπλάσιο του δικαστικώς επιβεβαιωμένου «δώρου«: 5,6 εκατ. ελβετικά φράγκα. Ανάλογα είχα προτείνει να γίνουν στο παρελθόν με τη Siemens. Στην περίεργη Ελλάδα, όμως, δεν κυνηγάμε αυτόν που δίνει!

Θα πουν ίσως στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας ότι δεν μπορούν να αποκλείσουν τη Thales διότι από αυτήν εξαρτάται η λειτουργία σημαντικών οπλικών συστημάτων. Προφάσεις. Η λύση είναι να προχωρήσει η δίκη Παπαντωνίου αμέσως, χωρίς καμιά χρονοτριβή. Σε 30 ημέρες, άντε 40. Πάλι, όπως διαπιστώνετε, είναι κρίσιμο να λειτουργήσει γρήγορα η Δικαιοσύνη.

Στεφανος Μανος

To BBC, η ΕΡΤ και το μοντέλο ΟΤΕ

Κύριε διευθυντά
Παρακολουθούμε πάλι, στο ίδιο έργο θεατές, τον καβγά που ξέσπασε αναφορικά με την αξιοπιστία, τη σοβαρότητα και την αντικειμενικότητα των εκπομπών του εθνικού Ρ/Τ φορέα. Με αυτά και άλλα εξόχως επιβαρυντικά, πριν από λίγα χρόνια «έπεσε μαύρο» σε όλο το εθνικό δίκτυο.Ομως το «μαγαζί» ξανάνοιξε και τα θυρανοίξιά του έγιναν με πολλές τυμπανοκρουσίες. Αραγε, βγήκαν τα κατάλληλα συμπεράσματα απ’ αυτή την περιπέτεια ώστε να οικοδομηθεί κατι πιο στέρεο και αποδοτικό; Εξ αντικειμένου η απάντηση είναι αρνητική.

Θα προχωρήσουμε πάλι με μερεμέτια πρόσκαιρου χαρακτήρα;

Προτείνεται αίφνης η διευθυνση της εταιρείας να ανατεθεί σε πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής από τη Βουλή, προκειμένου, για την ώρα τουλάχιστον, να σωθούν τα προσχήματα. Ισως, για τη συγκυρία που διερχόμαστε, αποτελεί μια κάποια λύση, αλλά που σίγουρα μακροπρόθεσμα θα πρόκειται για ένα άνευρο σύστημα, σε εναγώνια και διαρκή αναζήτηση ισορροπιών με αφυδατωμένες ειδήσεις και σαφώς μειωμένης θεαματικότητας. Θέλουμε κάτι τέτοιο; Μέτρο αξιολόγησης αυτού του ιδιόρρυθμου management θα αποτελεί ο βαθμός ικανοποίησης των κομμάτων και όχι βέβαια της κοινωνίας, που μετριέται ποικιλότροπα.

Μια αξιόλογη προσπάθεια λειτουργίας της ΕΡΤ κατά τα πρότυπα του BBC επιχειρήθηκε το 1975 με την έλευση του Κων/νου Καραμανλή, προσκαλώντας τον γεν. διευθυντή του BBC Sir Hugh Greene, αλλά απέβη άκαρπη, αφού οι προτάσεις του BBC χάθηκαν στη βαλκανιοποίηση που επακολούθησε ύστερα από λίγο.

Εκεί που φτάσαμε δεν έχουμε άλλες εναλλακτικές και αξιόλογες επιλογές παρά να προχωρήσουμε με τόλμη και όραμα στο κατά γενικήν ομολογία επιτυχημένο μοντέλο του ΟΤΕ. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, που μπήκε στο τραπέζι το σχέδιο εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μέχρι την τελεσφόρησή του με τη Διοίκηση Π. Βουρλούμη, οι μη συμφωνούντες (κόμματα, συνδικαλιστές κ.ά.), ο καθένας για τους δικούς του λόγους, αντιδρούσαν με σφοδρότητα προβάλλοντας κυρίως  το επιχείρημα του κρατικού απορρήτου και άλλα τέτοια.

Σήμερα όλα αυτά φαντάζουν παιδαριώδη και φαιδρά μπροστά στα καταπληκτικά μεγέθη του ομίλου ΟΤΕ.Επιπροσθέτως, όταν γινόταν αυτή η συζήτηση, ο ΟΤΕ ήταν οικονομικά ανθηρός, δεν έπαιρνε από τον φορολογούμενο,αλλ’ απεναντίας έδινε στο κράτος. Πλήρωνε τον ΟΤΕ όποιος έκανε χρήση των υπηρεσιών του και όχι αδιακρίτως όλοι οι πολίτες. Σε πλήρη αντίθεση με το τι συμβαίνει στην ΕΡΤ. Με ισχυρή πολιτική βούληση, ο Ελληνας πολίτης θα απολαμβάνει μια αντάξια τηλεόραση, που θα αποτελεί τον Driver στον κλάδο και για τους ιδιωτικούς σταθμούς, αφού είναι γνωστό πως το έμψυχο δυναμικό της ΕΡΤ στην πλειονότητά του διακρίνεται για τον επαγγελματισμό και τις ικανότητές του όταν του παρέχεται η δυνατότητα να το αποδείξει.

Χρήστος Καστωρης, Δρ Μηχ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ