ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΘΗΝΑΪΚΑ PLUS

«Λοιπόν, θέλεις να σου πω πώς εγώ, ένας εν ενεργεία αστυνομικός επιθεωρητής, αποφάσισα να γίνω συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας;». Ο συμπαθέστατος Γιορν Λίερ Χορστ καθόταν δίπλα μου στο εστιατόριο «Βυζαντινό» στο Χίλτον την Τρίτη και μου περιέγραφε την επαγγελματική του μεταστροφή. «Ενα βράδυ, κουρασμένος μετά τη δουλειά, διάβαζα στο κρεβάτι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Ηταν τόσο κακογραμμένο που το πέταξα στον τοίχο. “Μα καλά τι έπαθες;” με ρώτησε η γυναίκα μου. Της απάντησα πως ώς και εγώ θα μπορούσα να γράψω ένα πολύ καλύτερο βιβλίο. “Ε, τότε τι περιμένεις;” μου είπε εκείνη. Ηταν η αποφασιστική στιγμή που καταπιάστηκα με το γράψιμο και από αστυνομικός έγινα συγγραφέας», μου είπε ο Νορβηγός που έχει πουλήσει πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα.


Ο τέως αστυνομικός, νυν συγγραφέας Γιορν Λίερ Χορστ.

Προχθές Τετάρτη, ο Χορστ μαζί με μια πλειάδα ομιλητών από όλες τις χώρες του Βορρά συμμετείχε σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση για το λεγόμενο «Nordic Noir» στο Ινστιτούτο Γκαίτε, με συντονίστρια τη δημοσιογράφο και κριτικό λογοτεχνίας Μικέλα Χαρτουλάρη και θέμα: «Η αστυνομική λογοτεχνία των βόρειων χωρών: Μυθοπλασία ή καθρέφτης της κοινωνίας τους;».

Πρόκειται για μια διοργάνωση των πρεσβειών και των ινστιτούτων των βόρειων χωρών (Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία, Ισλανδία), σε συνεργασία με ελληνικούς εκδοτικούς οίκους, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Αθήνα 2018: Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου».


Από δεξιά, ο Φινλανδός πρέσβης Γούχα Πούκο, η Σουηδή πρέσβειρα Σαρλότε Σάμελιν και ο Νορβηγός πρέσβης Γιορν Γιέλστα.

Η επιτυχημένη εκδήλωση μαρτυρά δύο πράγματα: αφενός την τεράστια δημοφιλία που απολαμβάνει το είδος αυτό σε ολόκληρο τον κόσμο και την Ελλάδα. Αφετέρου ότι ένας από τους παράγοντες που το κάνουν συναρπαστικό είναι ότι μας δείχνει τη «φόδρα» σε κράτη που έχουμε μάθει να θαυμάζουμε για το άψογο κοινωνικό τους μοντέλο. Κι όμως, οι κηλίδες του αίματος στο λευκό, αμόλυντο χιόνι δείχνουν ότι τα πράγματα μπορεί να είναι και διαφορετικά. Οχι με την έννοια των δεικτών της εγκληματικότητας, («έχουμε καμιά 35αριά φόνους τον χρόνο στη Νορβηγία», μου έλεγε ο Χορστ) αλλά με την έννοια ότι τα βιβλία αυτά μας κάνουν να προβληματιστούμε για τις πληγές της εποχής μας, όπως υπογράμμισε η Μικέλα Χαρτουλάρη. Οι δημοκρατίες βάλλονται, η μισαλλοδοξία καραδοκεί, η βία μπορεί να αφορά τον καθέναν από εμάς, το κοινωνικό κράτος δεν μπορεί να φέρει τον παράδεισο.

Στη συζήτηση πήραν μέρος: ο Δανός κριτικός λογοτεχνίας και κινηματογράφου Μπου Τάο Μιχαέλις, η Ισλανδή κριτικός λογοτεχνίας και δημοσιογράφος με ειδίκευση τον πολιτισμό Κόλμπρουν Μπεργκθορσντότιρ, ο Σουηδός καθηγητής Κοινωνιολογίας της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας Καρλ Μπέργκλουντ και ο Φινλανδός κριτικός βιβλίου και δημοσιογράφος Γιούκα Πετάιγια. Μαζί τους και ο συγγραφέας Νίκος Μ. Γεωργιάδης που έχει γράψει ένα βιβλίο για το σκανδιναβικό νουάρ. Το κοινό χαρακτηριστικό των ομιλητών ήταν η γνώση εις βάθος του αστυνομικού μυθιστορήματος αλλά και το ωραίο χιούμορ τους. Ο Χορστ λ.χ. εμφανίστηκε με μια καρφίτσα από χειροπέδες στο πέτο…


Η αίθουσα του Γκαίτε γέμισε από αναγνώστες σκανδιναβικού νουάρ.
Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ