«Αν αλήθεια πιστεύεις πως έξι λεπτά είναι πολλά για οτιδήποτε, τότε πραγματικά λυπάμαι τη γυναίκα σου, φίλε», ακούμε τον Ρότζερ Τέιλορ να λέει σε ένα εμβρόντητο στέλεχος της ΕΜΙ, καθώς εκείνος αρνείται να δεχτεί ως ραδιοφωνικό σινγκλ το «Bohemian Rapsody» λόγω της υπερβολικά μεγάλης διάρκειάς του. Ο ντράμερ των Queen είχε βέβαια δίκιο να αγανακτεί, και αυτό το μικρό ανέκδοτο είναι ένα από τα αρκετά που μαθαίνουμε –ή ξανακούμε– στο ομώνυμο του τραγουδιού φιλμ, που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα και στη χώρα μας. Η ταινία πάντως, η οποία πέρασε από μπόλικους κλυδωνισμούς μέχρι να ολοκληρωθεί, δεν είναι επικεντρωμένη τόσο στην μπάντα όσο στον θρυλικό επικεφαλής της: τον Φρέντι Μέρκιουρι.

Καταδικασμένος στη μυθοποίηση, όπως όλοι οι σταρ που «φεύγουν» νωρίς, ο Βρετανός φρόντμαν υπήρξε πολυεπίπεδο είδωλο για εκατομμύρια ανθρώπους από όλο τον κόσμο, ενώ η μορφή του ταυτίστηκε με τους πασίγνωστους ύμνους των Queen. Ο άνθρωπος, όπως και ο σπουδαίος καλλιτέχνης, Μέρκιουρι είναι μια άλλη ιστορία, την οποία επιχειρεί να διηγηθεί το «Bohemian Rapsody». Ενας από τους βασικούς κλυδωνισμούς που αναφέραμε παραπάνω ήταν και η αποχώρηση του εκλεκτού για τον πρωταγωνιστικό ρόλο Σάσα Μπάρον Κόεν, παραμονές των γυρισμάτων· ο αντικαταστάτης του, ωστόσο, Ράμι Μάλεκ, ευτυχώς αποδείχθηκε συγκλονιστικός...


Τον Φρέντι Μέρκιουρι ενσαρκώνει ο παθιασμένος Ράμι Μάλεκ, ο οποίος αποδίδει περίφημα και την ανθρώπινη διάσταση.

Ο Φαρούκ Μπουλσάρα

Κάπου στις αρχές της ταινίας βλέπουμε τον νεαρό Φαρούκ Μπουλσάρα έτοιμο για βραδινή έξοδο. Σύντομα θα ανακοινώσει στους σαστισμένους γονείς του πως σκοπεύει να αλλάξει το όνομά του σε Φρέντι Μέρκιουρι. Και πως είναι πια τραγουδιστής σε μπάντα. Αλλωστε ο γεννημένος στη Ζανζιβάρη επίδοξος σταρ, με τα πεταχτά μπροστινά δόντια, ελάχιστες αμφιβολίες έχει για το ταλέντο του. Ισως γι’ αυτό και το σενάριο του Αντονι Μακάρτεν ασχολείται λίγο με τις λεπτομέρειες της ανόδου και της γιγάντωσης της μπάντας στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Οι Queen παρουσιάζονται σχεδόν αμέσως τρομερά επιτυχημένοι, να τραγουδούν μπροστά σε πλήθη χιλιάδων. Προφανώς όμως εδώ κάτι χάνουμε.

Ακόμα πιο ενοχλητικό –και μάλλον η μοναδική μεγάλη αδυναμία του φιλμ– είναι το γεγονός πως αυτό μοιάζει υπερβολικά «καθαρό» και στυλιζαρισμένο. Πέρα από την ίδια την εικόνα, η καταφανής ανάγκη να χαρακτηριστεί η ταινία με βαθμό καταλληλότητας PG-13 στην Αμερική, έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων οποιαδήποτε πρόθεση να απεικονιστεί ρεαλιστικά η ζωή του ροκ σταρ. Η χρήση ναρκωτικών απλώς υπονοείται, το σεξ (γκέι ή στρέιτ) μένει καλά κλειδωμένο στην ντουλάπα, τα περίφημα εξτραβαγκάντ πάρτι των Queen παρουσιάζονται, συνοπτικά, σαν καπρίτσια του αρχηγού τους.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, τη ζυγαριά ισορροπούν και με το παραπάνω οι αρετές. Κινηματογραφώντας εξαιρετικά τις σκηνές των συναυλιών, ο Μπράιαν Σίνγκερ αλλά και ο αντικαταστάτης του Ντέξτερ Φλέτσερ (άλλος ένας από τους... κλυδωνισμούς) επιτυγχάνουν να μεταδώσουν τη μοναδική συγκίνηση μιας ζωντανής εμφάνισης των κορυφαίων του είδους. Ιδιαίτερα το κομμάτι της θρυλικής συναυλίας του Live Aid δύσκολα θα αφήσει στεγνά τα μάτια οποιουδήποτε μουσικόφιλου, ακόμη και αν οι Queen δεν είναι η αγαπημένη του μπάντα.

Επειτα υπάρχει και η ίδια η δημιουργική διαδικασία της μουσικής. Η σύνθεση καθώς και η ηχογράφηση ενός πρωτοφανώς περίπλοκου, για τα δεδομένα της ποπ/ροκ, κομματιού σαν το «Bohemian Rapsody» είναι πραγματικά απολαυστική να την παρακολουθείς. Το ίδιο ισχύει και για το «We Will Rock You», το οποίο ο εμπνευστής του, Μπράιαν Μέι, οραματίζεται ως μονοπάτι πιο άμεσης επικοινωνίας με το κοινό. Το αποτέλεσμα φυσικά ξεπερνά τις προσδοκίες. Σε μια συνακόλουθη συναυλία στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το μη αγγλόφωνο πλήθος τραγουδά με ενθουσιασμό ολόκληρο το κομμάτι, ενώ οι κατάπληκτοι Queen παρακολουθούν άφωνοι από τη σκηνή.

«Ηταν ο κορυφαίος»

O συγγραφέας πολλών μουσικών βιογραφιών Μπράιαν Σάουθχολ αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι Queen ήταν σε θέση να καταλάβουν ποια μουσική μπορούσε να κάνει το κοινό να σηκωθεί από τη θέση του και να ακούσει. Ολα τα μέλη τους ήταν σπουδαίοι συνθέτες, όμως ο Φρέντι ήταν ο κορυφαίος. Παράλληλα, ήταν ο μεγαλύτερος σταρ με τον οποίο δούλεψα ποτέ – κι έχω δουλέψει με τον Τζορτζ Χάρισον και τον Πολ Μακάρτνεϊ». Αυτή η ξεχωριστή φιγούρα μεταφέρεται στην οθόνη από έναν παθιασμένο Ράμι Μάλεκ («Mister Robot»), ο οποίος τα δίνει όλα, προσπαθώντας παράλληλα να αποδώσει και την ανθρώπινη διάσταση. Σε αυτό βοήθησαν, τόσο εκείνον όσο και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές, οι ίδιοι οι Μπράιαν Μέι και Ρότζερ Τέιλορ, οι οποίοι είναι και συμπαραγωγοί της ταινίας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ