ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Στο κατάστημα της Microsoft στο Λόνγκ Άιλαντ λαμβάνει χώρα ένα ιδιαίτερο event. Δέκα έφηβοι, καθηλωμένοι μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών τους και φορώντας τα τεράστια ακουστικά τους, παίζουν «επαγγελματικά» video games, προσπαθώντας έτσι να αποκτήσουν υποτροφία για κάποιο πανεπιστήμιο.

Οι γονείς των νεαρών «αθλητών» έχουν περικυκλώσει το δωμάτιο, κοιτώντας με αγωνία τις οθόνες των παιδιών τους. Μία μητέρα μεταδίδει ζωντανά τον «αγώνα» μέσα από το κινητό της.

Τα video games που παίζονται ανταγωνιστικά και συνήθως παρακολουθούνται, είναι γνωστά ως e-sports και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μία καλή λύση ώστε αρκετοί έφηβοι να καλύψουν μέρος των πανεπιστημιακών διδάκτρων τους. Τα τελευταία χρόνια, ο Εθνικός Οργανισμός των Κολλεγιακών Esports, ο οποίος συμμετέχει σε 98 πανεπιστημιακά προγράμματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και των Καναδά, βοήθησε στην συλλογή 16 εκατομμυρίων δολαρίων για υποτροφίες, σύμφωνα με τον διεθυντή της, Μάικλ Μπρούκς.

Στην ανώτερη εκπαίδευση, τα e-sports κατηγοριοποιούνται με διάφορους τρόπους. Κάποια πανεπιστήμια τα συμπεριλαμβάνουν στα προγράμματα των μηχανικών ή σε αυτά του design, ενώ σπανίως βρίσκονται στον αθλητικό τομέα.

Στο πανεπιστήμιο του Ρόμπερτ Μόρις στο Ιλλινόις, τα e-sports είναι μέρος του αθλητικού τμήματος. Τα μέλη της ομάδας έχουν πρόσβαση στις αθλητικές εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου και συνήθως ακολουθούν κάποιο χαλαρό πρόγραμμα γυμναστικής.

Η προπόνηση των παικτών επικεντρώνεται όμως στην ανάλυση του παιχνιδιού, στην ανάπτυξη του ομαδικού πνεύματος, καθώς και στην ανάπτυξη της επικοινωνίας μεταξύ των μελών της ομάδας.

Όπως δήλωσε ο Κέρτ Μέλτσερ, υπεύθυνος του προγράμματος e-sports στο πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Μόρις, «τα ανταγωνιστικά παιχνίδια έχουν μεγάλο βάθος, απαιτούν στρατηγική σκέψη, ομαδικότητα και πραγματική τεχνική για να κερδίσει κάποιος, πράγματα που δεν μαθαίνουν τα παιδιά από μόνα τους, αλλά μέσα σε ένα ομαδικό κλίμα και με τη χρήση στατιστικών και αναλύσεων».

Ο Μέλτσερ, ο οποίος ήταν προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας και αθλητικός υποδιευθυντής του Ρόμπερτ Μόρις, βλέποντας τους φοιτητές να ψάχνουν ευκαιρίες για να αναδειχθούν στο χώρο των e-sports και να δημιουργούν μία δυνατή κοινότητα στο χώρο του πανεπιστημίου, πρότεινε στην διοίκηση του πανεπιστημίου να ενσωματώσει ένα πρόγραμμα για αυτά τα παιδιά.

«Πώς ορίζεται τι είναι άθλημα και τι όχι; Είναι το ποδόσφαιρο περισσότερο άθλημα από το τέννις ή το γκόλφ ή το χόκεϋ;», διερωτάται ο Μέλτσερ.

Σήμερα, περίπου 90 φοιτητές του Ρόμπερτ Μόρις ασχολούνται επαγγελματικά με τον χώρο των e-sports, ενώ 80 από αυτούς λαμβάνουν και υποτροφίες. Οι βασικοί παίκτες της πανεπιστημιακής ομάδας μπορούν να πάρουν υποτροφίες, που καλύπτουν μέχρι και το 70 τοίς εκατό των διδάκτρων τους, ενώ για τους αναπληρωματικούς παίκτες μπορεί να καλυφθεί μέχρι το 35 τοίς εκατό των διδάκτρων τους.

Στο Πανεπιστήμιο Άιρβιν της Καλιφόρνια, στο οποίο τα e-sports δεν είναι μέρος του αθλητικού τμήματος, οι παίκτες πρέπει να περάσουν από δοκιμαστικά για την ομάδα και μετά τους γίνεται πρόταση για υποτροφίες.

Οι παίκτες του πανεπιστημίου Άιρβιν αφιερώνουν περίπου 15 με 20 ώρες την εβδομάδα στα video games, παίζοντας με άλλες ομάδες, αναλύοντας στρατηγικές για το παιχνίδι, ενώ παράλληλα μιλάνε δύο φορές την εβδομάδα με τον ψυχολόγο του πανεπιστημίου και γυμνάζονται τακτικά. Η γυμναστική εστιάζει στην ενδυνάμωση των μυών που χρησιμοποιούνται από τους παίκτες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

«Στα παιχνίδια αυτά απαιτείται πειθαρχία, σκληρή προπόνηση, ομαδικότητα και συνεργασία, αλλά και η φυσική κατάσταση έχει εξέχοντα ρόλο», δήλωσε ο Μάρκ Καντέλα, γνωστός και ως «Γκάρβευ», διευθυντής για τις στρατηγικές συμφωνίες της streaming πλατφόρμας, Twitch. «Τα παιδιά αυτά μπορούν να κάνουν μέχρι και 360 συντονισμένες κινήσεις το λεπτό. Ο συντονισμός των χεριών και των ματιών τους είναι εντυπωσιακός.»

Τα νεαρά παιδιά που ασχολούνται με τον χώρο των e-sports, τόσο σε σχολικό, αλλά και σε πανεπιστημιακό επίπεδο δεν συνάδουν με τα κλασικά πρότυπα των gamers, δηλαδή «ενός παιδιού κλειδωμένου στο υπόγειο του, αντικοινωνικού, θυμωμένου και με καμία πρόθεση να προσφέρει στην κοινωνία». Στο χώρο των πανεπιστημίων η ενασχόληση με τα video games πολλές φορές μπορεί να αποτελέσει φορέα κοινωνικοποίησης των φοιτητών.

Πολλές από τις σχολικές ομάδες παίζουν στο εθνικό σχολικό πρωτάθλημα για τα e-sports, το οποίο λειτουργεί και ως χώρος για τα πανεπιστήμια να βλέπουν νέα ταλέντα και να δίνουν υποτροφίες στα παιδιά που εμπιστεύονται.

Συνήθως, όμως η διαδικασία επιλογής υποψηφίων για υποτροφίες στο χώρο του e-gaming είναι πιο δύσκολη από ότι στα «κανονικά» αθλήματα. Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στη φύση των διαδικτυακών παιχνιδιών, στα οποία οι περισσότεροι παίκτες χρησιμοποιούν ψευδώνυμα, που αποκρύπτουν την ηλικία, το φύλο και την πόλη στην οποία μένουν.

«Το τελευταίο πράγμα που θέλεις είναι να ξοδέψεις αρκετό χρόνο να μιλάς με έναν παίκτη μέσα στο παιχνίδι, για να συνειδητοποιήσεις αργότερα ότι πρόκειται για έναν 50χρόνο γιατρό στη Καμπότζη», δηλώνει ο Μάικλ Μπρούκς.

Σε γενικές γραμμές οι υπεύθυνοι ψάχνουν για μαθητές στις τελευταίες τάξεις του λυκείου, καθώς η ταχύτητα με την οποία αλλάζει η βιομηχανία των e-sports δεν αφήνει χώρο στα πανεπιστήμια να «επενδύσουν» και σε μικρότερες ηλικίες.

Την ίδια στιγμή το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης δίνει ετησίως μία υποτροφία σε έναν μαθητή ή φοιτητή που απλά είναι ενεργός στην κοινότητα των e-sports και θέλει να ασχοληθεί με το χώρο, χωρίς απαραίτητα να βρίσκεται σε κάποια ομάδα ή να παίζει κάποιο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Το Menlo College στη Σίλικον Βάλει έχει δώσει στον Ράιν Τσάμπλιν, ο οποίος ήταν απλός θεατής στον σημερινό αγώνα, μία «σχεδόν πλήρη υποτροφία», αντίστοιχη με αυτή που θα έπαιρνε αν έπαιζε «λακρός ή ποδόσφαιρο», όπως δηλώνει ο ίδιος.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ