Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Κλασική μουσική ως διάλειμμα ηρεμίας

Κύριε διευθυντά
Παίρνω αφορμή από το πρόσφατο ρεπορτάζ με τίτλο: «Αγριες κόντρες στην… αρένα της αίθουσας. Δυναμιτίζουν το σχολικό περιβάλλον παρεμβατικοί γονείς, αδιάφοροι δάσκαλοι και κακομαθημένα παιδιά». Είναι γνωστό πως χιλιάδες παιδιά εγκατέλειψαν το σχολείο λόγω bullying. Δυστυχώς, ο υπ. Παιδείας βρίσκεται σε βαθύ ανατολίτικο λήθαργο, αφού δεν εισήκουσε τις εκκλήσεις μου για έκδοση εγκυκλίου πως αυτός που ασκεί βία σε συμμαθητή του θα αποβάλλεται διά παντός από το σχολείο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, είχαμε πολλές περιπτώσεις που γονείς καταγγέλλουν δασκάλους, διευθυντές σχολείων περνάνε από αυτόφωρο και παιδιά απειλούν (...) με μηνύσεις δασκάλους όταν τα επιπλήττουν. Ολα αυτά τα φαινόμενα βίας, συγκρούσεων, βιαιοπραγιών, καταστροφικής συμπεριφοράς θα μπορούσαν να μειωθούν σημαντικά εάν ο υπουργός υιοθετούσε το μέτρο της μετάδοσης κλασικής μουσικής στα διαλείμματα. Αναμένω με ενδιαφέρον την απάντηση του υπ. Παιδείας σχετικά με την πιο πάνω πρότασή μου.

Γεωργιος Τρανταλιδης, Δικηγόρος

Ο Γ. Θεοτοκάς για την Ορθοδοξία

Κύριε διευθυντά
Τα στοιχεία που καταγράφει η έρευνα του αμερικανικού Pew Research –υπεύθυνο και αξιόπιστο, που δημοσίευσε η «Καθημερινή» 30-10-2018– σχετική και με τη χριστιανική ορθόδοξη πίστη και το ελληνικό έθνος, είναι συντριπτικός κόλαφος σε όσους θέλουν «δίχως περίσκεψη, δίχως αιδώ» ενόψει και της τροποποιήσεως του Συντάγματος να εγκαταστήσουν στη χώρα μας ένα θρησκευτικά ουδέτερο κράτος. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πιστεύει στον Θεό και το 76% ταυτίζει τον Ελληνισμό με τον ορθόδοξο χριστιανισμό. Πρωτοβουλίες και προτάσεις επομένως για ένα θρησκευτικά ουδέτερο κοσμικό κράτος «έρχονται σε αντίθεση και άρνηση με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που παραμένει πιστός στην ορθόδοξη πίστη του. Ελληνισμός και Ορθοδοξία είναι γιγάντια πνευματικά και ηθικά μεγέθη, ενιαία και αδιαίρετα, και κανένας άθεος μαρξισμός δεν μπορεί να τα διασπάσει και να τα διαιρέσει.

Η Ορθοδοξία –γράφει ο Γ. Θεοτοκάς, μέγιστος στοχαστής και διανοούμενος–είναι θρησκεία εθνική, συνυφασμένη ανεξίτηλα με τα ήθη του ελληνικού λαού και τον ομαδικό του χαρακτήρα. Η οργάνωσή της δημοκρατική, η γλώσσα της θερμή, η ηθική της ανθρώπινη, ταιριαστή με την ελληνική νοοτροπία.

Οι μεγάλες γιορτές της χριστιανοσύνης, ο Ευαγγελισμός, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, είναι κάθε χρόνο οι μεγάλες μέρες της Ελλάδος, οι ημέρες όπου το εθνικό σύνολο αισθάνεται περισσότερο από κάθε ώρα την ενότητά του, την αλληλεγγύη, την αμοιβαία αγάπη των μελών του.
(Γ. Θεοτοκάς, «Πνευματική πορεία», σελ. 152). Είναι ευχάριστο και ελπιδοφόρο –μακάρι να τον μιμηθούν και οι ημιμαθείς μαρξιστές– ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης τώρα τελευταία διαβάζει Γ. Θεοτοκά.

Είναι άξιος συγχαρητηρίων ο διαπρεπής καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος –ανιψιός του Γ. Θεοτοκά– που συγκέντρωσε το έργο του Γ. Θεοτοκά και το εξέδωσε σε ογκώδεις τόμους.

Είναι προσφορά στον πνευματικό πολιτισμό μας.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Α. Πάγο και στο ΣτΕ, πρ. επιστημονικός συνεργάτης του «Αρχείου Νομολογίας», νομικός - συγγραφέας

Δωρεά οργάνων, κάπνισμα και ΚΟΚ

Κύριε διευθυντά
Πρωτομηνιά Νοεμβρίου o Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων ξεκίνησε την προσπάθεια για να αυξηθεί η προσφορά οργάνων από τους Eλληνες. Διότι, δυστυχώς, είμαστε στο ναδίρ του σχετικού πίνακα στην Ευρώπη, που δείχνει μία αρνητική πτυχή του πολιτισμού μας.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος έγινε ο πρώτος πολίτης, τιμής ένεκεν, που με το παράδειγμά του έδειξε τον δρόμο για να γίνουν όσο γίνεται περισσότεροι δωρητές οργάνων. Θαυμαστό το παράδειγμα και μακάρι να βρει μιμητές, μήπως σταματήσουμε να είμαστε ουραγοί.

Δυστυχώς, όμως, ο κ. Πρόεδρος το 2015, στη Θεσσαλονίκη, στη Λέσχη Αξιωματικών στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, άναψε τσιγάρο στον κλειστό αυτό χώρο. Και η παράβαση επανελήφθη έπειτα από ένα μήνα σε συνάντηση των πολιτικών αρχηγών στο Προεδρικό Μέγαρο. Είμαστε μάλλον το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη (αλλά και μακράν «τριτοκοσμικόν», όπως θέλουμε να χαρακτηρίζουμε χώρες όπως το Μπανγκλαντές, η Ινδία, το Πακιστάν και η Τουρκία) που δεν εφαρμόζουμε τον αντικαπνιστικό νόμο. Πρόσφατα επίσης, ο γιατρός αναπλ. υπουργός Υγείας  Π. Πολάκης έκανε το ίδιο καπνιστικό ατόπημα. Οι δυσάρεστες συνέπειες του παθητικού καπνίσματος είναι τεκμηριωμένες και είναι κρίμα να δίνουμε αυτή την απαράδεκτη εικόνα σε όλο τον κόσμο, ότι  νόμοι στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται.

Ενα άλλο αρνητικό παράδειγμα συμπεριφοράς πολιτικών και γενικώς επωνύμων είναι η μη συμμόρφωση με τον ΚΟΚ (ζώνη, κράνος, κινητό, αλκοόλ), που από μιμητισμό οδηγεί στον εμφύλιο των τροχαίων. Μακάρι οι επώνυμοι και στα τρία αυτά σοβαρά θέματα να δώσουν το παράδειγμα. Διότι από λόγια έχει το πανελλήνιο χορτάσει.

Δημητρης Γεωργαντας, Χειρουργός, Μαρούσι

Το μοντάζ δεν σβήνει το αληθινό κλάμα

Κύριε διευθυντά
Ενα γεγονός που πριν από λίγες ημέρες συζητήθηκε πολύ ήταν το ξέσπασμα on camera της συναισθηματικής φόρτισης διάσημου τραγουδιστή την ώρα που ερμήνευε ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έγραψε ο αγαπημένος του φίλος και μέντοράς του Μάνος Ελευθερίου, στον οποίο ήταν αφιερωμένη η βραδιά.

Οι γνώμες διχάστηκαν:

Σε εκείνες που κόντρα στο στερεότυπο, που επικρατεί, ότι «οι άνδρες δεν κλαίνε», συνεχάρησαν τον τραγουδιστή που άφησε τον εαυτό του να ξεσπάσει σε κλάμα γοερό και αληθινό, ρίχνοντας στο καλάθι κάθε καθωσπρεπισμό και εγωιστική συμβατικότητα.

Και σε εκείνες που όχι μόνο αμφισβήτησαν τη γνησιότητα και αυθεντικότητα της αντίδρασης, αλλά έσπευσαν να προτείνουν λύσεις και διεξόδους κατάληξης του γεγονότος, επιστρατεύοντας το σφουγγάρι του μοντάζ για να επαναφέρει τη διαταραχθείσα ισορροπία του «φαίνεσθαι» σε μια διάτρητη και στεγνωμένη, από κάθε ανθρώπινη αξία, διαδικασία.

Στο τέλος κάτι έμεινε: Το κλάμα, οι λυγμοί και οι αδόκιμες και ασύμβατες με τις αποδεκτές διαδικασίες συμπεριφορές, είναι τα κεράκια που καίνε στη μνήμη φίλων, συντρόφων και γενικά αγαπημένων, που κανένα μοντάζ δεν θα μπορέσει να σβήσει και να απαλείψει.

Ανδρεας Κ. Ντεληθεος, Γλυφάδα

Εχετε τσακωθεί με το «παρέσχε;»

Κύριε διευθυντά
Σε πρόσφατο δημοσίευμα (1/11/ 2018) διαβάζω: «Ενημέρωση για τις νομικές ενέργειες… παρείχε ο συνήγορος της οικογένειας...».

Δεν σκοπεύω να ασχοληθώ με το συμβάν, αλλά με το ρήμα «παρείχε» της κύριας πρότασης, που χρησιμοποιείται συχνά και λανθασμένα από τα Μέσα. Είναι σε χρόνο παρατατικό, δηλαδή δηλώνει κάτι που γινόταν επί κάποιο χρονικό διάστημα στο παρελθόν. Αλήθεια, επί πόσες ώρες/μέρες/εβδομάδες «παρείχε» ενημέρωση ο συνήγορος; Υπάρχει στη γλώσσα μας και ο καημένος ο αόριστος («παρέσχε»), που μας δείχνει ότι κάτι έγινε μία φορά και τελείωσε. Δεν είναι ούτε αρχαϊσμός ούτε τίποτε ακατανόητο να πούμε ότι «ο συνήγορος παρέσχε ενημέρωση». Και αν αυτό μας πέφτει βαρύ, ας πούμε «έκανε ενημέρωση» ή απλώς «ενημέρωσε». Γιατί να ασχημίζουμε χωρίς λόγο τη γλώσσα μας;

Αντωνης Παπαγιαννης, Ιατρός, Θεσσαλονίκη 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ