Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι εγκληματίες και ο Βολταίρος

Κύριε διευθυντά
Πολύ νωρίς για τους μετά ταύτα «ακτιβιστές» της κατάργησης της θανατικής ποινής, ο Βολταίρος είχε εμμέσως εκφράσει την αντίθεσή του σ’ αυτήν, αν και ένας μεταγενέστερος λόγιος συμπατριώτης του –που δεν έχω τώρα πρόχειρο το όνομά του– είχε δηλώσει αποφθεγματικά: «Nαι, είμαι κατά της ποινής του θανάτου, αρκεί να αρχίσουν πρώτοι οι κύριοι δολοφόνοι»!

Να τι είχε γράψει στο «Φιλοσοφικό Λεξικό» του ο μέγας είρων και πολέμιος των προλήψεων και προκαταλήψεων Βολταίρος στο λήμμα - κεφάλαιο «Νόμοι αστικοί και εκκλησιαστικοί»: «Οι καταδίκες των εγκληματιών να είναι χρήσιμες. Ο κρεμασμένος είναι χαμένος για καλά, ενώ ο καταδικασμένος σε καταναγκαστικά έργα υπηρετεί ακόμη την πατρίδα και αποτελεί ένα ζωντανό δίδαγμα».

Βεβαίως, οι αναφορές του φαίνονται σήμερα αναχρονιστικές για την ποινική νομοθεσία, όμως, εκτός από την αποδοκιμασία της κρεμάλας, είναι αξιοσημείωτη η άποψή του για τον χαρακτήρα της συμπεριφοράς «της πατρίδας-πολιτείας» έναντι των καταδικασμένων εγκληματιών. Το λέει ξεκάθαρα: «Αποτελεί ζωντανό δίδαγμα».

Μεταφέροντας το ζήτημα στα σύγχρονα και στα καθ’ ημάς, θα μπορούσε να διερωτηθεί κανείς ποιο είναι το δίδαγμα που προσφέρεται στην κοινωνία με τις απολύσεις καταδίκων και πώς θα σχολίαζε ο Βολταίρος το «πνεύμα των νόμων» που επιτρέπουν τη χορήγηση αδειών σε φονιάδες ανθρώπων.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Τα «λαδώματα» είναι μια αρχαία ιστορία

Κύριε διευθυντά
Είναι πολύ λυπηρό γεγονός η συχνότητα των σκανδάλων της δωροδοκίας που έρχονται στο φως της δημοσιότητας στη χώρα μας. Δυστυχώς όμως το «έγκλημα» της δωροδοκίας έχει σχεδόν «τρισχιλιετή» ιστορία, όπως προκύπτει από μια συνοπτικότατη ανασκόπηση. Ο Πολύβιος τον 2ο π.Χ. αιώνα διαπιστώνει ότι «…Σε όλη την Ελλάδα επικρατεί η δωροδοκία και ότι κανένας δεν κάνει τίποτα δωρεάν» (Πολύβιος, Ιστορία, ΙΗ, κεφ. 34, 7-8). Ο Αριστοφάνης στον «Πλούτο» σατιρίζοντας: «…θα συγκαλύψω την υπόθεση με λίγο λάδωμα αφού βουλώσω με κέρματα το στόμα των πολιτικών και ρητόρων» (στίχος 378). Ο Ησίοδος κατηγορεί έντονα τους «δωροφάγους άνδρες», δηλ. «ανθρώπους που σέρνουν την Δικαιοσύνη εκεί που θέλουν να την πάνε» («Εργα και Ημέραι», στιχ. 220-222).

Ο Φίλιππος Β΄ ισχυρίζετο ότι «…Κανένας Αθηναίος δεν είναι αδωροδόκητος εκτός του Ξενοκράτους (Διογένης Λαέρτιος, «Βίοι Φιλοσόφων», Ξενοκράτης, 9)». Αν και ο Ξενοκράτης δωροδοκήθηκε «ολίγον» από τον Αλέξανδρο, ο μεγάλος ρήτορας Δημάδης ομολογεί ότι έλαβε από τον Φίλιππο σαν «δώρο» ένα τάλαντο (ποσό τεράστιο) για μιαν «εύγλωττη σιωπή» (Aulus Gellius, Noctes Atticae, βιβλ. Χ1, 10). Οταν στη Σπάρτη, μετά πολλά χρόνια, «εισέδυσε αργύρου και χρυσού ζήλος», ελήφθη ο χρησμός του Μαντείου των Δελφών «Η φιλοχρηματία την Σπάρτη θα καταστρέψει, άλλο τίποτα» (Ζηνοβίου II, 24 Πλουτάρχου Αγις). Και τα σκάνδαλα πολλαπλασιάζονται στην αυστηρή αυτή πόλη. Ενοχοι δωροδοκίας οι βασιλείς Λεωτυχίδης (476 π.Χ.) (Ηροδότου Ιστορία, Στ΄ 72), και Αγις (419 π.Χ.) (Θουκυδίδου Ιστορία, Ε΄ 63). Δωροδοκείται και το σώμα των Εφόρων από κάποιον Λυκούργο (220 π.Χ.) για να τον κάνουν Βασιλιά. (Πολύβιος, Ιστορία, Δ΄ 35, 14). «Διαπιστώνεται ότι οι Γέροντες δωροδοκούμενοι και χαριζόμενοι» (Αριστοτέλης, Πολιτικά, Β΄ 137 i 9, 3). Κρούσματα δωροδοκίας υπάρχουν και στην Πυθία. Οι Αλκμαιωνίδαι «αλλάζουν τη γνώμη της Πυθίας μετά από χρηματισμό» (Ηρόδοτος, Ιστορία v, 63). O Bασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης, ετεροθαλής αδελφός του Λεωνίδα, δωροδόκησε την Πυθία «περίαλλον» για να λάβει ευνοϊκό χρησμό. Το σκάνδαλο ήρθε στο φως της δημοσιότητας και η ανωτέρω Πυθία εξεδιώχθη «επαύσθη της τιμής» (Ηρόδοτος VI, 66, Παυσανίου III, 4, 3 Λακωνικά). Ο Δημοσθένης επίσης κατηγορεί την Πυθία ότι χρηματιζόμενη υποστηρίζει τον Φίλιππο, «η Πυθία Φιλιππίζει» (Αισχίνης κατά Κτησιφώντα 130) και (Πλουτάρχου, Δημοσθένης, 20). Ο Αυτοκράτωρ της Ρώμης Νέρων δωροδόκησε την Πυθία για να πάρει ευνοϊκό χρησμό (Κασσίου Δίωνος, Ρωμαϊκή Ιστορία 43, 12, 14). Θύμα δωροδοκίας και ο αρχηγός των Αχαιών Αγαμέμνων (Ομήρου Ιλιάς Ψ, στιχ. 295). Σκάνδαλα δωροδοκίας και στους Ολυμπιακούς Αγώνες παρά τον όρκο που έδιναν αθληταί και κριταί. Ο αθλητής της πυγμαχίας Κάλλιπος εξαγόρασε όλους τους αντιπάλους του (Παυσανίου, Ελλάδος Περιήγησις, Ηλιακά, βιβλ. V, κεφ. 21, 3). Οι περιπτώσεις αυτές χρηματισμού, πιθανόν και άλλες, στην αρχαιότητα δείχνουν πόσο βαθιές είναι οι ρίζες του κακού αυτού, και ότι οι άνθρωποι παραμένουν το ίδιο ευάλωτοι στη δύναμη του χρήματος, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική ρήση του Σοφοκλή στο έργο του «Αντιγόνη». «Ουδέν γαρ ανθρώποισιν οίον άργυρος κακόν νόμισμ’ έβλαστε», ήτοι «τίποτα χειρότερο δεν γεννήθηκε μεταξύ των ανθρώπων από το νόμισμα».

Ι. Κ. Γεωργιου, Καρδιολόγος

Στα μπουντρούμια του σουλτάνου

Κύριε διευθυντά
Στην «Κ» της Κυριακής 28ης Οκτωβρίου δημοσιεύεται άρθρο με τον τίτλο «Η διεθνής υποκρισία στην υπόθεση Κασόγκι», που αναφέρει τις πηγές ως προερχόμενες από BBC, NYT, Reuters και Graphic News.

Το ότι υπάρχει υποκρισία στις διεθνείς σχέσεις δεν χρειάζεται να αποδειχθεί και δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από κανένα, με δεδομένο ότι η μόνη έννοια που τις εκφράζει είναι το συμφέρον. Στην προκειμένη περίπτωση ένα μόνο σίγουρο συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί, ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας είναι για κλάματα.

Μία άλλη υποκρισία που χαρακτηρίζει την υπόθεση Κασόγκι είναι των εφημερίδων που του «κολλάνε» –πάντα όταν αναφέρονται σ’ αυτόν– τον τίτλο του δημοσιογράφου συνεργάτη της Washington Post, αποκρύπτοντας επιμελώς ότι ο μακαρίτης ήταν οπαδός των Αδελφών Μουσουλμάνων για τα συμφέροντα των οποίων εργαζόταν με πάθος, εξ ου και η αντιπάθεια της Σ. Αραβίας προς το άτομό του αλλά, και αντιστοίχως, η συμπάθεια του Ερντογάν προς αυτόν.

Υπάρχει όμως και μία τελευταία υποκρισία που αναδείχθηκε με την υπόθεση Κασόγκι. Αυτή είναι η διά του Τύπου παγκόσμια προβολή του σουλτανίσκου Ερντογάν σε θεματοφύλακα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπέρμαχο της με κάθε τρόπο εξιχνίασης του εγκλήματος για να λάμψει η αλήθεια, όταν είναι γνωστό ότι έχει ο ίδιος «μπουντρουμιάσει» τους μισούς Τούρκους δημοσιογράφους.

Ι. Ιωσηφ, Πόρτο Ράφτη

Οι Ελληνες των Σκοπίων και της Αλβανίας

Κύριε διευθυντά
Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι Ελληνες που κατοικούν σε πόλεις και χωριά των Σκοπίων και της Βόρειας Ηπείρου. Σοβαρά προβλήματα ασφάλειας, εκπαίδευσης, αφελληνισμού, απαγόρευσης της ελληνικής γλώσσας, αντιμετωπίζουν. Χειρότερα είναι η άμεση και απροκάλυπτη απηνής καταδίωξη, η βία ή η έμμεση παντοειδής και οικονομική πίεση, αλλά και ο σχεδιασμένος εξαναγκασμός εκπατρισμού, οι μεροληπτικές απαλλοτριώσεις περιουσιακών στοιχείων. Διερωτώμαι με τι ασχολείται ο ΥΠΕΞ και το υπουργείο του και ο περιφερόμενος αναπληρωτής Τέρενς; Και σ’ εκείνα τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ περιλαμβάνεται και η φροντίδα αυτών των ηρωικών Ελλήνων που ανθίστανται στη σκληρή καταπίεση με απειλές και εκφοβισμούς; Αραγε διάβασαν τα ισχύοντα διεθνώς προβλεπόμενα δικαιώματα των μειονοτικών πληθυσμών και την εφαρμογή τους, προκειμένου για τους Βορειοηπειρώτες και τους Βορειομακεδόνες Ελληνες και ελληνόφωνους; Φυσικά δεν περιμένουμε τίποτε από τον νυν ΥΠΕΞ Τσίπρα, που δεν γνωρίζει, αλλά οι διπλωματικοί υπάλληλοι γνωρίζουν, και έχουν και σοβαρή ευθύνη και καθήκον.

Δημ. Γ. Σμυρλης, Συντ/χος λυκειάρχης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ