Μια ιδιάζουσα προέκταση των πουέντ: οι κρύσταλλοι που ενσωματώνονται στα χρωματιστά παπούτσια αποτελούν το προσωπικό «αποτύπωμα» του ιδρώτα των χορευτών. Ως αντικείμενα τέχνης, πια, μας τα παρουσιάζει η δημιουργός τους, Άλις Ποτς, στην έκθεση «Sweat Athens», την οποία φιλοξενεί η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση μέχρι και τις 27 Νοεμβρίου.

Αν στη βιομηχανία της μόδας η έρευνα γύρω από τον ιδρώτα εστιάζει περισσότερο στην ανάγκη «εξαφάνισής» του από αθλητικά, μεταξύ άλλων, ρούχα, στον κόσμο της Ποτς η ανθρώπινη έκκριση παίρνει μια σαγηνευτική διάσταση. Ο ιδρώτας εδώ μεταμορφώνεται σε βιολογικό αξεσουάρ και αποτελεί το πρώτο στάδιο μιας συνεχιζόμενης έρευνας.

Η έκθεση αναδεικνύει το αντικείμενο του μεταπτυχιακού της Ποτς στο τμήμα Μόδας και Καινοτομίας του Royal College of Art του Λονδίνου, ένα project το οποίο στη Στέγη παρουσιάζεται σε επιμέλεια του Σταύρου Καρέλη και φωτογραφίες του Βρετανού Νικ Νάιτ. Η συνεργασία της Ποτς με το Ίδρυμα Ωνάση θα συνεχιστεί και μετά το πέρας της παρουσίασης, καθώς η ίδια θα παραμείνει στην Αθήνα ως Onassis Fellow για έναν χρόνο. Σε αυτό το διάστημα θα συνεχίσει την έρευνά της, με έμφαση στην έννοια της βιωσιμότητας, σε συνάρτηση με τη βιολογία και τη μόδα. Απώτερος σκοπός της, η ανάπτυξη προσωπικών αξεσουάρ πάνω στο δέρμα.

Στο πρώτο στάδιο του project, η Ποτς συνέλεξε ιδρώτα από πέλματα (τα μέρη του σώματος με τους περισσότερους ιδρωτοποιούς αδένες) χορευτών και αθλητών, καθώς και από τα παπούτσια τους. Συνέχισε την εργασία στην κουζίνα της, όπου τα φυσικά «αποστάγματα» μετατράπηκαν σε κρυστάλλους. Το επόμενο βήμα ήταν μια συνεργασία με το τμήμα Βιομηχανικής του Imperial College στο Λονδίνο, όπου με τη μέθοδο της χρωματογραφίας (τεχνική χημικής ανάλυσης) ανακάλυψαν τα μόρια των κρυστάλλων.

 

 

Ο ιδρώτας των ολυμπιονικών

«Το καταπληκτικό ήταν ότι κάθε κρύσταλλος ήταν εντελώς προσωποποιημένος για τον καθένα, με βάση τη διατροφή, την υγεία και το φύλο, αντανακλώντας τα πάντα γύρω από τον συγκεκριμένο άνθρωπο εκείνη ακριβώς τη στιγμή», λέει στο «Κ» η Ποτς. «Αν αλλάξεις συνήθειες, αλλάζει και ο ιδρώτας σου».

Πέρα από τον ιδρώτα, η Ποτς έχει δουλέψει με ούρα, ενώ στο στόχαστρό της δεν αποκλείεται να βρεθεί κάποια στιγμή το αίμα, αλλά και τα δάκρυα, των οποίων ο μοριακός χαρακτήρας διαφέρει ανάλογα με τα συναισθήματα που συνοδεύουν.

Στο μεταξύ, μένει στο Θησείο και απολαμβάνει τη ζεστασιά, όπως λέει η ίδια, των ανθρώπων της πόλης, καθώς και τον πιο αργό, σε σχέση με το Λονδίνο, βηματισμό τους, τον οποίο έχει ήδη υιοθετήσει. Παράλληλα, μελετά συσχετισμούς μεταξύ του χθες και του σήμερα, ακολουθώντας πληροφορίες για το πώς στην αρχαιότητα η συλλογή ιδρώτα από Ολυμπιονίκες χρησίμευε για την παραγωγή προϊόντων ομορφιάς.

Στην έκθεση στη Στέγη η Ποτς παραθέτει μια μοντέρνα άποψη με διαδραστική διάθεση. Την ίδια στιγμή, παίρνει μέρος στην Μπιενάλε της Αθήνας με ένα έργο που εκτίθεται στο ξενοδοχείο Esperia Palace.

«Το πραγματικό μου ενδιαφέρον βρίσκεται στο ντιζάιν και στη μόδα», συμπληρώνει. «Όταν έκανα μαθηματικά και χημεία στο σχολείο, χρειαζόταν πάντα μια απάντηση. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να απελευθερωθώ. Αργότερα, άλλαξα κατεύθυνση, για να σπουδάσω μόδα, όπου δεν υπήρχαν περιορισμοί και κανόνες. Αυτό που αγαπώ είναι ότι η δουλειά μου βρίσκεται κοντά στο σώμα, εκεί όπου υπάρχουν πολλές διαφορετικές ευκαιρίες. Δεν έχει να κάνει με τη σιλουέτα ή την ανάπτυξη μιας μαζικής παραγωγής, αλλά με το να βρούμε έναν πιο βιώσιμο δρόμο». ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ