Ανηφορίζοντας την οδό Αναπαύσεως, οι παρυφές του Μετς έχουν τον παλμό μιας ζωντανής αθηναϊκής συνοικίας: το καφενείο με τους άντρες και τις αθλητικές εφημερίδες, ο φούρνος, το μανάβικο, το σούπερ μάρκετ, οι αναγνωρίσιμες φιγούρες της γειτονιάς. Και όμως, κάτι λείπει.

Αυτό το κενό φιλοδοξεί να καλύψει η επένδυση της οικογένειας Κόρδη σε ένα δίπατο σπίτι της δεκαετίας του ’20. Χωρίς τη μυθολογία του νεοκλασικισμού που προηγήθηκε, αλλά προικισμένο με τη γλυκιά αύρα των χιλιάδων ανώνυμων οικογενειακών οικοδομών που χτίστηκαν τη μεταβατική αρχιτεκτονικά περίοδο του πρώτου τετάρτου του 20ού αιώνα, το σπίτι της οδού Ευγενίου Βουλγάρεως ετοιμάζεται για έναν δεύτερο κύκλο ζωής.

Δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς καλύτερα γενέθλια για τα 100 του χρόνια. Πόσω μάλλον που η νέα του χρήση έρχεται και μπολιάζεται με τις πλούσιες πνευματικές παρακαταθήκες της ευρύτερης περιοχής. Τι ωραία που αυτή η υποδειγματική αποκατάσταση προορίζεται να υπηρετήσει μια ζωντανή κυψέλη δημιουργίας και πολιτισμού και όχι το σκηνικό του χιλιοστού εστιατορίου-μπαρ σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων.

 

 

Γενναία απόφαση

Κι αυτό το οφείλουμε στην ευγενική (όσο και γενναία οικονομικά) πρωτοβουλία της οικογένειας Κόρδη.
 Η περίπτωση του Γιώργου Κόρδη δεν είναι εκείνη του επιτυχημένου και καλλιεργημένου επιχειρηματία ο οποίος στο περιθώριο της βασικής του επαγγελματικής δραστηριότητας επενδύει στον «πολιτισμό». Ζωγράφος ο ίδιος, εγκατέλειψε τη διδασκαλία στο ελληνικό πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί στην εικονογραφία και στην αγιογραφία. Σήμερα είναι περιζήτητος με τις τελευταίες δύο ιδιότητές του και δέχεται αναθέσεις για την αγιογράφηση ναών από όλο τον κόσμο. Τη στιγμή που γραφόταν το κείμενο που διαβάζετε, βρισκόταν στη Γερμανία. Η απόφαση για την αγορά του σπιτιού στο Μετς δεν ήταν εύκολη, αλλά βρήκε υποστήριξη απ’ όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Δεν είναι τυχαίο που ο γιος του, Παύλος Κόρδης (μουσικός, με σπουδές στη διεύθυνση ορχήστρας), έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υλοποίηση, αλλά και στη λειτουργία του νέου χώρου που φέρει συμβολικά το όνομα της παλιάς αθηναϊκής συνοικίας που το φιλοξενεί: «ΜΕΤΣ». 

Εσωτερικά το σπίτι της οδού Ευγενίου Βουλγάρεως κρύβει εκπλήξεις. Δεν είναι μόνο το αρχοντικό ισόγειο με τις λευκές διακοσμητικές λεπτομέρειες ή τα επάνω δωμάτια με την ωραία ξυλεία στο πάτωμα, η μικρή αυλή με τις πλάκες στην απόχρωση της τερακότα ή το δώμα με την πέργκολα και τη μαγευτική θέα. Η οικογένεια Κόρδη επέλεξε να διατηρήσει την αρχική κάτοψη του κτιρίου· δεν γκρέμισε τοίχους για να διαμορφώσει μεγαλύτερους και θεωρητικά πιο «λειτουργικούς» χώρους. Κι αυτό για να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της μεσοπολεμικής κατοικίας. «Νομίζω πως η ιδέα γι’ αυτό το σπίτι γεννήθηκε μέσα από την αγάπη μας για την παράδοση», μου λέει ο Παύλος Κόρδης. «Μας συγκίνησαν οι αξίες που πρεσβεύει ο ίδιος ο χώρος, αλλά και η περιοχή, ακόμα και η γειτνίαση με το Α΄ Νεκροταφείο· όλα μαζί ρίχνουν ένα διαφορετικό φως στο σχέδιό μας. Αυτό που θέλουμε είναι το σπίτι στο Μετς να αποτελέσει ένα είδος πρότασης για το πώς μπορεί να υπάρξει ένας τέτοιος χώρος τέχνης και δημιουργίας με τη συγκεκριμένη αρχιτεκτονική κληρονομιά το 2018», προσθέτει. Το ισόγειο θα είναι αφιερωμένο στη ζωγραφική, ο όροφος θα φιλοξενεί θεατρικά και μουσικά δρώμενα, παρουσιάσεις νέων συγγραφέων. 

 

 

Ώσμωση παλιού και νέου

O ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς, που θα έχει την επιμέλεια του εκθεσιακού προγράμματος, τονίζει ότι ο μεσοπολεμικός χαρακτήρας του χώρου, η σχέση με την πόλη είναι κομβικά στοιχεία της ταυτότητας του «ΜΕΤΣ». «Αυτός είναι ο βασικός λόγος που αποφασίσαμε να εγκαινιάσουμε τη λειτουργία μας με μια έκθεση αφιερωμένη στην πόλη και με την υπογραφή του δημοσιογράφου της “Καθημερινής” και γνωστού αθηναιογράφου Νίκου Βατόπουλου. Κατά κάποιον τρόπο η γειτονιά γέννησε την έκθεση και το βλέμμα του Νίκου εμπλουτίζει και σφραγίζει την πρώτη μας επίσημη επαφή με τον κόσμο. Είναι σαν οι ίδιοι οι ζωγράφοι να οικειοποιούνται τον χώρο και το έργο τους να λειτουργεί ως νοητή προέκταση του σπιτιού». Και συμπληρώνοντας, ο Νίκος Βατόπουλος λέει ότι «η έκθεση “Αθήνα Ενδοχώρα” εστιάζει στην κοιτίδα της αθηναϊκής μνήμης, όπως αυτή επιζεί, έστω και θραυσματικά, στην αρχετυπική κλίμακα του αθηναϊκού σπιτιού. Ζητούμενο είναι η αναμόχλευση συνειρμικών προβολών, σαν “μενταγιόν” ή σαν προσωπικές σημειώσεις, σε ένα κοινό σώμα αστικών αναμνήσεων». Όσο για τα επόμενα βήματα, ο Γιώργος Μυλωνάς επανέρχεται στην άυλη αξία της ισχυρής αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής ταυτότητας του «ΜΕΤΣ» και πώς αυτό θα μεταβολίζεται σε κάτι φωτεινό και ευφρόσυνο μετά τη συνάντησή του με νέους, κατά βάση, δημιουργούς που ακουμπούν στην παράδοση, αλλά έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στο παρόν». ■ 

 

 

Κέντρο Τεχνών «ΜΕΤΣ», Ευγενίου Βουλγάρεως 6, Μετς, έκθεση «Αθήνα Ενδοχώρα», 4/12/2018 έως 2/2/2019

 

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ