Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Οι κληρικοί, τα σενάρια για τη μισθοδοσία

Κύριε διευθυντά
Σχετικά με το σοβαρό θέμα που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση για τη μισθοδοσία των κληρικών, επιθυμώ να εστιάσω σε ένα πολύ σημαντικό σημείο.

Οπως δήλωσε ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον ΣΚΑΪ, οι μητροπολίτες αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου θα κάνουν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με αίτηση ταχύτατης εκδίκασης της υπόθεσης, με τους λόγους που θα αναφέρουν.

Σε περίπτωση που το νομοσχέδιο ψηφισθεί από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 42, παρ. 1 θα πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την έκδοση και δημοσίευση του νόμου εντός μηνός. Οπως λέγει το ανωτέρω άρθρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να αναπέμψει στη Βουλή το νομοσχέδιο που έχει ψηφισθεί από αυτήν εκθέτοντας και τους λόγους της αναπομπής.

Ακολούθως η Βουλή θα ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 42, παρ. 2 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το άρθρο 76, παρ. 2 του Συντάγματος. Σε περίπτωση που οι μητροπολίτες δικαιωθούν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έκανε αναπομπή του νομοσχεδίου, τότε ίσως ακολουθήσει σειρά σχολιασμών από τα ΜΜΕ για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, το οποίο πρέπει να τυγχάνει του σεβασμού και της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού.

Ιωαννης Θ. Χαϊνης, Ομ. καθ. Ε.Μ. Πολυτεχνείου

Οι παλαιές διαθήκες άγνωστων ευεργετών

Κύριε διευθυντά
Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Γάλλος πρόξενος στα Γιάννενα του Αλή Πασά, Πουκεβίλ, κάνει μια περιοδεία στη Δυτική Μακεδονία και περνάει από τα Γρεβενά (το Γρεβενό της εποχής). Στο βιβλίο που έγραψε, δεν φείδεται επαίνων για τον ιεράρχη της περιοχής, τον μητροπολίτη Βαρθολομαίο, ο οποίος, μέσα στη φτώχεια και στα σκοτάδια εκείνου του καιρού και εκείνων των τόπων, «διατηρεί ανοιχτό σχολείο και είναι παρηγοριά και αποκούμπι των πιστών». Τώρα που γίνεται τόση συζήτηση για τον κλήρο, τους δεσποτάδες, τον Αρχιεπίσκοπο και τον ρόλο της Ιεραρχίας, θεωρώ χρήσιμο να υπενθυμίσω τη μαρτυρία του Πουκεβίλ και, συνδυάζοντάς την με το έργο ενός διαδόχου εκείνου του Βαρθολομαίου, να παραθέσω και κάποια τεκμήρια που συνεισέφερε για τη στάση και το φρόνημα των πληθυσμών της ορεινής Ελλάδας και μάλιστα της μακεδονικής. Πρόκειται για τον μακαριστό Σέργιο Σιγάλα, ο οποίος επί σειράν πολλών ετών άσκησε την ποιμαντορία του στη Μητρόπολη Γρεβενών, πέραν δε του άλλου έργου του, δημοσίευσε με επίπονη και επίμονη προσήλωση και ικανότητα παλαιούς κώδικες της μητρόπολης – πολύτιμη συμβολή στην τοπική και την εθνική ιστορία.

Στα χίλια μέτρα ύψος βρίσκεται το βλαχοχώρι της Πίνδου, η Βοβούσα. Το 1905, με τους Τούρκους να ευνοούν την ανθελληνική δραστηριότητα, οργιάζει η ρουμανική προπαγάνδα. Oι Βλάχοι δίνουν την ελληνική τους απάντηση. Πολύτιμη μαρτυρία γι’ αυτό βρίσκεται στον 3ο τόμο από τις διαθήκες και από τα πρακτικά του Εκκλησιαστικού  Δικαστηρίου και της Δημογεροντίας  Γρεβενών (1896-1910), που εξέδωσε ο  Σέργιος Σιγάλας. Συντάσσει διαθήκη στα γραφεία της μητρόπολης ο Πέτρος Καζάνας και εγκαθιστά κληρονόμο του «τον επίτροπον και ταμίαν της ελληνικής κεντρικής εκκλησίας του χωρίου Βοβούσα (εξ ου κατάγομαι) […] επί τω απαραβάτω όρω ίνα τα έσοδα εκ της περιουσίας μου δαπανώνται εις μισθούς των διδασκάλων της ελληνικής Σχολής του χωρίου μου […] προς δε ίνα νέμηται από σήμερον τα έσοδα εξοδεύων και αυτά επίσης  εις μισθούς των διδασκάλων της ελληνικής Σχολής». Μάρτυρες διακεκριμένοι Γρεβενιώτες: Ευθυμιάδης, δικηγόρος, Παπαλεξίου, ιατρός, Γ. Ηλίας, Κ. Ζαρκοδήμος, Περ. Λαδάς και Μ. Διαμάντης, έμποροι. Τη διαθήκη «ο Γρεβενών Αγαθάγγελος επικυροί».

Να και η διαθήκη του Γιάννη Ζήση από το Σπήλαιο, που βρίσκεται σε ύψος 960 μέτρων, κάτι που επιβεβαιώνει την παρατήρηση του Απόστολου Βακαλόπουλου, ότι από τα βουνά ξεχύθηκε δυνατός ο νέος Ελληνισμός: «[…] Υποχρεώ την σύζυγόν μου να δίδη εφ’ όρου ζωής εις το ταμείον της εκκλησίας του χωρίου μου τοις μετρητοίς δύο λίρας οθωμανικάς, αι οποίαι να χρησιμοποιώνται εις την πληρωμήν του μισθού του διδασκάλου. […] Τον δε γαμβρόν μου να εξακολουθήση παρέχων την αυτήν ετησίαν προσφοράν. Οι υιοί του να δώσωσι είκοσι λίρας, ο τόκος των οποίων να χρησιμοποιείται εις τον ίδιον ιερόν σκοπόν, δηλ. εις τον μισθόν του διδασκάλου».
Να πώς κρατήθηκε και πώς ανδρώθηκε ο Ελληνισμός.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη

Οι αντιπαραθέσεις και η Δικαιοσύνη

Κύριε διευθυντά
Οταν ο κ.  Ευ. Βενιζέλος σχεδίασε την εισαγωγή του εκτρώματος του α. 86Σ κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως έτσι θα άνοιγε τον ασκό Αιόλου στο να εκτίθεται η Δικαιοσύνη αδίκως και να εμφανίζεται ως εργαλείο πολιτικών σκοπιμοτήτων. Περαιτέρω εκτίθεται σε κινδύνους, αδικίες και στοχοποιήσεις  όπως αυτή του αδέκαστου αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισιδώρου Ντογιάκου. Είναι αυτονόητο ότι η Δικαιοσύνη οφείλει να διατηρήσει το  status του θεσμικού της ρόλου και να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της στην πράξη. Οι δικαστές πολύ σωστά δεν επιθυμούν την εμπλοκή τους σε πολιτικές αντιπαραθέσεις ειδικά σε προεκλογικές περιόδους.
Οταν πονηρά εισήχθη το άρθρο 86 στο Σύνταγμα, δυστυχώς όλοι οι καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου ευρίσκοντο σε βαθύ  λήθαργο. Ειδικότερα, όχι μόνο δεν επαναστάτησαν  ώστε να μην εισαχθεί αυτή η διάταξη στο Σύνταγμα (που έρχεται κατάφωρα σε αντίθεση με το άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας) αλλά και δεν επισήμαναν τις τεκτονικές επιπτώσεις που αυτό θα είχε στην πολιτική ζωή του τόπου.

Η διάταξη αυτή είναι εξοβελιστέα στον νομικό πολιτισμό, αφού όλοι οι πρωθυπουργοί των πολιτισμένων χωρών δικάζονται όπως όλοι οι  πολίτες χωρίς παραγραφές και παράθυρα που οδηγούν σε αθωώσεις.

Γεωργιος Τρανταλιδης, Δικηγόρος

Το Εκκλησιαστικό και η ψηφοθηρία

Κύριε διευθυντά
Γράφονται κι ακούγονται πολλά εσχάτως για το θέμα της μισθοδοσίας των κληρικών, συσχετίζοντάς τη με την παραχωρηθείσα από την Εκκλησία εις το Δημόσιο περιουσία της.

Και θέτω το πολύ απλοϊκό ερώτημα: Γιατί ο συσχετισμός; Οι  κληρικοί δεν διακονούν το 92% των Ελλήνων; Και κατά τι διαφέρουν από τους άλλους κρατικούς λειτουργούς;

Φαίνεται ότι το θέμα ενοχλεί το υπόλοιπο 8%, το οποίο ευρίσκεται σήμερα στην κυβέρνηση και θεωρεί τους κληρικούς ξένο σώμα!

Εν πάση περιπτώσει, έγινε μια προσπάθεια από τον Αρχιεπίσκοπο και τον πρωθυπουργό για την τακτοποίηση κάποιων κατ’ αυτούς εκκρεμοτήτων. Ομως ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν μπορεί να δεσμεύσει την Εκκλησία χωρίς απόφαση της Ιεραρχίας; Και όμως, χωρίς να προηγηθεί απόφαση της Ιεραρχίας, η κυβέρνηση την επομένη της παρουσιάσεως του σχεδίου συμφωνίας εξήγγειλε την πρόσληψη 10.000 υπαλλήλων στη θέση των κληρικών, οι οποίοι όμως... θα συνεχίσουν να μισθοδοτούνται από επιδότηση του Δημοσίου!

Η προπέτεια (λεξικό Δημητράκου = άκαιρος και αλόγιστος σπουδή) αυτή αποκαλύπτει ότι αυτός ήτο ο στόχος, οι προσλήψεις, δηλαδή ψηφοθηρικός, και ενέπλεξαν τον Αρχιεπίσκοπο. Γι’ αυτό ο μητροπολίτης Πειραιώς ομιλεί περί δολιότητος. Αλλά ο κοινός νους διερωτάται, αφού θα συνεχίσει το Δημόσιο να πληρώνει τους κληρικούς, άσχετα αν η πληρωμή θα γίνεται με άλλη διαδικασία, πώς δημιουργήθηκαν 10.000 κενές θέσεις; Καμία κενή θέση δεν δημιουργήθηκε. Απορώ όμως, πώς οι συμπατριώτες μας «το έχαψαν»;

Συνεπώς προκλήθηκε μια μεγάλη αναταραχή στην Εκκλησία και στην κυβέρνηση, που μετράει χαμένες ψήφους, και στους πιστούς, και αποσπώνται όλοι από τα καθήκοντά τους για ένα θέμα πραγματικά «περί όνου σκιάς»!

Ας δείξει γενναιότητα ο πρωθυπουργός για να έλθει ειρήνη στη χώρα, που έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα να επιλύσει.

Δημητρης Βανδωρος, Τέως διοικητής Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ